Οριστικά εκτός μηχανογραφικού το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας

Στις 24.00 σήμερα Πέμπτη 30 Ιουνίου λήγει και τυπικά ο χρόνος υποβολής μηχανογραφικών μετά τη διήμερη παράταση που δόθηκε από το Υπουργείο Παιδείας. Παρά την ομολογουμένως καθυστερημένη προσφυγή του Πανεπιστημίου Αθηνών στο ΣτΕ για ακύρωση της απόφασης Πανάρετου για το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας, καμία απάντηση δεν υπήρξε μέχρι στιγμής (ή τουλάχιστον δεν δόθηκε στη δημοσιότητα) από το ΣτΕ. Με το πέρας της προθεσμίας υποβολής μηχανογραφικών δελτίων των υποψηφίων οριστικά εκπνέει κάθε ελπίδα αναθεώρησης της απόφασης Πανάρετου και το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας μένει χωρίς φοιτητές στο α΄ έτος κατά την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά...Και ο μεν Γιάννης Πανάρετος δεν είναι πλέον υφυπουργός Παιδείας, το Τμήμα όμως Κοινωνικής Θεολογίας έχει δεχτεί ένα καίριο πλήγμα από τις αποφάσεις του που υπήρξαν αντίθετες με το δίκαιο που διέπει την διοίκηση και αυτοτέλεια των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Η πρώτη φάση του σχεδίου υποβάθμισης των Θεολογικών Σπουδών ολοκληρώθηκε.

Διαβάστε περισσότερα

Επιμορφωτικό Υλικό από το πρόγραμμα «Ερευνητικές Εργασίες (Project)» του ΟΕΠΕΚ

Μεταφέρουμε εδώ από το ιστολόγιο του Νίκου Μιχαηλίδη «Εκπαιδευτική Τεχνολογία και Πληροφορική»  επιμορφωτικό Υλικό από το πρόγραμμα «Ερευνητικές Εργασίες (Project)» του ΟΕΠΕΚ.

Βασικός στόχος του προγράμματος ήταν η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων που θα διδάξουν στην Α΄ τάξη του Λυκείου το μάθημα «Ερευνητικές Εργασίες (Project)».

Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να βρείτε σχετικό επιμορφωτικό υλικό από διάφορες πηγές:

• Καινοτομία Ερευνητικών Εργασιών
• Οδηγός Ερευνητικών Εργασιών Λυκείου
• Οι Φάσεις των Ερευνητικών Εργασιών
• Ερευνητικές Εργασίες: Το γενικότερο πλαίσιο
• Παρουσιάσεις από το ΠΕΚ Μυτιλήνης (1η μέρα, 2η μέρα)
• Χρονοπρογραμματισμός (ενδεικτικός)
• Ολοκληρωμένο παράδειγμα Ερευνητικής Εργασίας με θέμα τον Πολιτισμό
• Ιστοεξερευνήσεις (τι είναι, άρθρο)

Διαβάστε περισσότερα

Με Αγιασμό η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς το Σεπτέμβριο

Το Υπουργείο Παιδείας απέστειλε προς όλα τα σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης εγκύκλιο με ημερομηνία 27/6/2011 και θέμα «Προγραμματισμός εκπαιδευτικού έργου για τα Γυμνάσια, ΓΕ.Λ. και ΕΠΑ.Λ./ΕΠΑ.Σ. σχολικού έτους 2011-2012». Στην εγκύκλιο αυτή ορίζεται σχετικά με την έναρξη του νέου σχολικού έτους 2011-2012 ότι «Τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011 θα γίνει ο αγιασμός σε όλα τα σχολεία. Μετά τον αγιασμό να διανεμηθούν τα βιβλία στους μαθητές».

Διαβάστε περισσότερα

Ηλίας Φραγκόπουλος, Αιτήματα του Θεολογικού κόσμου δια το μάθημα των Θρησκευτικών

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 1/7/2011

ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Τοῦ κ. Ἠλία Χρ. Φραγκοπούλου, Ἀντιπροέδρου Δ.Σ. τῆς ΠΕΘ

Ὅπως εἶναι γνωστό, πραγματοποιήθηκε μιά σημαντική συνάντηση ἐκπροσώπων τῶν θεολόγων ὅλης τῆς χώρας, τήν 30ή Ἀπριλίου τρ. ἔτους, στήν Ἱερά Μονή Πεντέλης μέ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Στή συνάντηση αὐτή καί ὑπό την προεδρία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου ἔλαβαν μέρος οἱ Μητροπολίτες Δημητριάδος, Καισαριανῆς, Μεσσηνίας, ἡ Ἀντιπρύτανις τοῦ Πανεπ. Θεσσαλονίκης κ. Δέσπω Λιάλιου, οἱ Κοσμήτορες τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν Ἀθηνῶν καί Θεσσαλονίκης, ἀντιπροσωπεῖες Καθηγητῶν τῶν Σχολῶν αὐτῶν, καθώς καί ἐκπρόσωποι τῆς Παν. Ἑνώσεως Θεολόγων, Παν. Συνδέσμου Θεολόγων Μακεδονίας-Θράκης, τοῦ Πανελ. Θεολογικοῦ Συνδέσμου ΚΑΙΡΟΣ, τοῦ Συνδέσμου Κρητῶν Θεολόγων, και τῶν περισσοτέρων ἐπαρχιακῶν Ἑνώσεων Θεολόγων - Παραρτημάτων τῆς ΠΕΘ...

Τό μόνο θέμα τῶν συζητήσεων ἦταν, ὅπως ἤδη γνωρίζουμε, το Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στην Ἑλληνική Ἐκπαίδεση, καί εἰδικά στό Νέο Λύκειο, ἡ διδασκαλία, το ὡράριο καί τό περιεχόμενό του, ὅπως διαμορφώνεται στίς ἀνακοινώσεις τοῦ σχεδιασμοῦ τοῦ Νέου Λυκείου, πού παρουσίασε ἡ κ. Ὑπουργός Παιδείας τήν 30ή Μαρτίου.

Συζητήθηκαν οἱ ἀπόψεις καί θέσεις τῶν θεολόγων καί διαμορφώθηκαν τά αἰτήματα, τά ὁποῖα ἀποφασίστηκε νά παρουσιαστοῦν στην κ. Ὑπουργό ἀπό τήν ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας μας καί νά ζητηθεῖ ἡ ἱκανοποίησή τους. Πέρασε ἤδη λίγο περισσότερο ἀπό ἕνας μήναςκαί ἴσως τό θέμα δέν ἔχει τήν ἐπικαιρότητα τῶν πρώτων ἡμερῶν. Ὅμως ἡ ἐκκρεμότητα τῆς ρύθμισης δέν πρέπει νά ὁδηγεῖ σέ ἐφησυχασμό. Ἴσως ἀκόμη καί ἡ ἐκκρεμότητα τῶν ἐπισήμων ἀντιδράσεων. Πληροφορηθήκαμε τήν παρουσίαση τοῦ ὅλου αἰτήματος ἀπό τον Μακαριώτατο στόν κ. Πρωθυπουργό κατά τή συνάντησή τους τῆς 6ης Μαΐου.

Περιμένουμε ὅμως ἀκόμη την παρέμβαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου πρός τό Ὑπουργεῖο Παιδείας, διά βίου μάθησης καί Θρησκευμάτων, ἰδίως τώρα, μετά τόν τραυματισμό τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου. Καί βεβαίως θέλουμε νά εἶναι εὐρύτερα γνωστά τά θέματα πού προβλήθηκαν ἀπό τήν Συνάντηση τῆς Πεντέλης. Γιά τό λόγο αὐτό και δημοσιεύουμε σήμερα παρακάτω πλήρη τήν εἰσήγηση, πού ἀπό μέρους τῆς ΠΕΘ ἔγινε.

Σημειώνουμε μόνο ὅτι θεωροῦμε ἰδιαιτέρως σημαντικό τό θέμα τῆς ὀνομασίας τοῦ μαθήματος στίς μεγάλες τάξεις τοῦ Λυκείου. Καί ἀκόμη ὅτι χρειάζεται ἰδιαίτερη προσοχή καί περαιτέρω μελέτη το θέμα τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ΜτΘ ὡς ἐξεταστέου γιά τήν εἰσαγωγή τῶν ὑποψηφίων φοιτητῶν στίς Θεολογικές μας Σχολές.Την εισήγηση του κ. Φραγκόπουλου στην συνάντηση της Πεντέλης που σημοσιεύεται στο τελευταίο φύλλο του Ορθοδόξου Τύπου είχαμε δημοσιεύσει λίγο μετά το πέρας της συνάντησης. Δείτε σχετικά: Ηλίας Φραγκόπουλος, Εισήγηση στην πανελλήνια συνάντηση Θεολόγων

.

Διαβάστε περισσότερα

Κυκλοφορεῖ τό φύλλον τῆς 1.7.11 τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»

Μερικά ἀπό τά περιεχόμενά του:

◇ Σύγκλησιν τῆς Ἱεραρχίας διά κρίσιμα δογματικά καί ἐκκλησιολογικά θέματα ζητεῖ μὲ ἐπιστολήν του εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Κυθήρων καὶ Ἀντικυθήρων.

◇ Ἄδεια τὰ ταμεῖα τῆς Ἐκκλησίας – δὲν θὰ ἔχη νὰ καταβάλη τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων της, ὑπεστήριξεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ. Ἱερώνυμος εἰς τόν ἐπικεφαλῆς τοῦ κινήματος «Πόρτα-Πόρτα».

◇ Τό ἀντιοικουμενιστικόν-ἀντιπαπικόν μέτωπον καί ὁ «Ο.Τ.».

◇ Τὴν χάρταν τοῦ κοινωνικοῦ Οἰκουμενισμοῦ τοῦ Βατικανοῦ προωθεῖ ὁ Σεβ. Κερκύρας κ. Νεκτάριος.

Διαβάστε και άλλα περιεχόμενα πατώντας το Διαβάστε περισσότερα
◇ Διατί ἐψεύσθη ὁ πρώην Ὑπουργός Οἰκονομικῶν διά τήν Λέσχην Μπίλντεμπεργκ;
◇ Οἰκουμενικός Πατριάρχης: «Ὡς Ἔθνος ζήσαμε καί χειρότερα».
◇ Ἀναστολὴν τῶν πλειστηριασμῶν ζητεῖ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος.
 «Τό τελευταῖο σκαλοπάτι τῆς κατρακύλας τοῦ Παπισμοῦ στήν “σκάλα τοῦ κακοῦ”».
◇ Ὁ Διάλογος μεταξύ Παπικῶν–Ὀρθοδόξων διά τό Πρωτεῖον τοῦ Πάπα καί ἡ Ζ´ Οἰκουμενική Σύνοδος.
◇ Ἡ τελετή τῆς Ἁγιοκατατάξεως τῶν 1241 νεομαρτύρων τῆς Βεροίας.
Γεγονότα καί Σχόλια. Βιβλιοκρισίαι καί ἄλλη ἐνδιαφέρουσα ὕλη συμπληρώνουν τό φύλλον.

Διαβάστε περισσότερα

Επιστημονική έρευνα για την Κάρτα του Πολίτη – Μπορείς να συμμετέχεις και εσύ

Λάβαμε από δύο φοιτήτριες (η μία στο μεταπτυχιακό και η άλλη στο διδακτορικό) του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ένα email στο οποίο μας ενημερώνουν ότι διενεργούν μία έρευνα στα πλαίσια του μεταπτυχιακού μαθήματος «Ασφάλεια Πληροφοριακών Συστημάτων» (η έρευνα αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη) για την Κάρτα του Πολίτη την οποία εξετάζουν από την τεχνολογική σκοπιά και από την σκοπιά της αξιοπιστίας και ασφάλειας πληροφοριακών συστημάτων. Η έρευνα αυτή γίνεται σε συνεργασία με τους καθηγητές του Τμήματος Πληροφορικής και διεξάγεται κατά το μέγιστο εμπεριστατωμένο τρόπο.

Μπορείτε και εσείς να συμμετέχετε στην έρευνα διατυπώνοντας τη γνώμη σας σε κάποια ερωτήματα σχετικά με την Κάρτα του Πολίτη πατώντας ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης,Οι πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος

πηγή: Ι.Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου και fotistsakiris Διαβάστε περισσότερα

Οι Άγιοι Δώδεκα Απόστολοι

πηγή: Εκκλησία Κύπρου

Από: Πρωτοπρεσβυτέρου Κουγιουμτζόγλου, Γ., Λατρευτικό Εγχειρίδιο (Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 2006).

Οι Άγιοι Απόστολοι είναι οι Μαθητές του Ιησού Χριστού, οι οποίοι φωτίστηκαν από το Άγιο Πνεύμα και έλαβαν όλα τα χαρίσματά Του, για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο και να θεμελιώσουν την Εκκλησία Του.

Ο Κύριός μας εκάλεσε μόνο δώδεκα Μαθητές, γιατί, όπως οι δώδεκα υιοί του Ιακώβ, οί δώδεκα Πατριάρχες, ηγούνταν των δώδεκα φυλών του Ισραήλ, κατ΄ αναλογία οι δώδεκα Μαθητές του Κυρίου απέβησαν οι ηγούμενοι της Εκκλησίας, του νέου Ισραήλ. Έτσι γίνεται κατανοητή η προφητεία του Προφήτη Ωσηέ ότι «δώδεκα δρύες θα ακολουθήσουν τον Θεό, που θα φανεί στη γη». Τα δώδεκα κουδουνάκια στο κάτω μέρος του χιτώνα του Αρχιερέα, δηλώνουν, ακριβώς, τους δώδεκα Αγίους Αποστόλους.

Τρεις από τους Αποστόλους, ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, λόγω της πνευματικής τους ετοιμότητας, παρευρέθησαν στο θείο γεγονός της Μεταμόρφωσης, αλλά και στην προσευχή στον Κήπο της Γεσθημανής... Ο πρώτος τον αγάπησε πάρα πολύ, ο δεύτερος μπορούσε να πιει το ποτήρι του θανάτου, το οποίο και ο Κύριός μας ήπιε, και ο τρίτος αγαπήθηκε από Αυτόν σε μέγιστο βαθμό.
Οι δώδεκα Απόστολοι συνέχισαν το έργο του Διδασκάλου τους, μετά την σταυρική Του θυσία, παρά το γεγονός ότι ήσαν σχετικά αμόρφωτοι και απλοϊκοί άνθρωποι, αλιείς ή τελώνες στο επάγγελμα. Όλοι τους κατάγονταν από την ασήμαντη και φτωχική Γαλιλαία, εκτός από τον Ιούδα τον Ισκαριώτη, που προερχόταν από την Ιουδαία.
Κορυφαίος των Αγίων Αποστόλων είναι ο Πέτρος, ο οποίος ονομαζόταν Σίμων. Ήταν έγγαμος, ψαράς στο επάγγελμα, αδελφός του Ανδρέα του Πρωτοκλήτου, από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαΐας, υιός του Ιωνά. Ο Χριστός μας, επειδή είδε την μεγάλη του πίστη, τον αποκάλεσε πέτρα, επάνω στην οποία ήθελε να οικοδομήσει την Εκκλησία Του. Ο Πέτρος κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Ιουδαία, στην Αντιόχεια, στην Μικρά Ασία και στη Ρώμη. Εκεί, όπου νίκησε με τη δύναμη της Χάρης το μάγο Σίμωνα, σταυρώθηκε από τον αυτοκράτορα Νέρωνα (πάνω τα πόδια - κάτω το κεφάλι), μεταξύ των ετών 66 και 69. Άφησε δύο καθολικές επιστολές στην Εκκλησία του Χριστού.
Δεύτερος των Αποστόλων είναι ο Ανδρέας ο Πρωτόκλητος, αδελφός του Πέτρου, ο οποίος, αρχικά, διετέλεσε μαθητής του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Ο Ανδρέας θεωρείται ο ιδρυτής τής Εκκλησίας τής Κωνσταντινουπόλεως. Κήρυξε το Ευαγγέλιο σε όλα τα παραθαλάσσια μέρη της Μαύρης θάλασσας, της Βιθυνίας, του Βυζαντίου και στην Αχαΐα. Θαυματούργησε στην Πάτρα, γι’ αυτό και προκάλεσε την αντίδραση του Ανθύπατου της πόλης Αιγεάτη, ο οποίος και τον σταύρωσε ανάποδα.
Τρίτος Απόστολος είναι ο Ιάκωβος, ο του Ζεβεδαίου, αδελφός του Ιωάννη του Θεολόγου και Ευαγγελιστή. Κήρυξε το Ευαγγέλιο σε ολόκληρη την Ιουδαία. Ο Ηρώδης Αγρίππας θανάτωσε τον Ιάκωβο το 44 μ.Χ.
Τέταρτος είναι ο Ιωάννης ο Θεολόγος και Ευαγγελιστής, αδελφός του Ιακώβου. Είναι ο Απόστολος, που αγαπήθηκε σφόδρα από τον Χριστό και «ο επιπεσών επί το στήθος Αυτού», και έχει λάβει τα περισσότερα επίθετα• του Αποστόλου, του Ευαγγελιστή, του Θεολόγου, του Μαθητή της αγάπης, του Ηγαπημένου μαθητή, του Επιστήθιου, του Παρθένου. Ακόμη εκαλείτο Βοανεργές, δηλαδή υιός της Βροντής. Ο Ιωάννης κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία, εξορίστηκε στην Πάτμο και αναπαύθηκε εν ειρήνη στην Έφεσο. Στους Χριστιανούς, άφησε το Ευαγγέλιό του, τρεις Καθολικές επιστολές και την Αποκάλυψη.
Πέμπτος Απόστολος του Ιησού Χριστού είναι ο Φίλιππος, από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας. Αυτός είπε στο Ναθαναήλ «όν έγραψε Μωϋσής και Προφήται ευρήκαμεν, Ιησούν τον υιόν του Ιωσήφ τον από Ναζαρέτ». Κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία, και στην Ιεράπολη μαζί με τον Βαρθολομαίο (Ναθαναήλ) και την αδελφή του Μαριάμνη. Μαρτύρησε στην Ιεράπολη.
Έκτος είναι ο Βαρθολομαίος ή Ναθαναήλ. Ο Χριστός τον προϋπάντησε λέγοντας: «Ίδε αληθώς Ισραηλίτης, εν ω δόλος ουκ εστί». Κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Ινδούς, οι οποίοι ονομάζονταν Ευδαίμονες και τους παρέδωσε το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Σταυρώθηκε στην Ουρβανούπολη, κατά διαταγή του βασιλιά Αστυάγη.
Έβδομος Απόστολος είναι ο Θωμάς, που λεγόταν και Δίδυμος. Είναι αυτός, που ο Κύριός μας, για την απιστία του είπε, «Μη γίνου άπιστος, αλλά πιστός». Κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πάρθους, στους Μήδους, στους Πέρσες και στους Ινδούς, όπου και θανατώθηκε.
Όγδοος είναι ο Ματθαίος, ο Τελώνης, αδελφός του Ιακώβου του Αλφαίου. Το Ευαγγέλιό του το έγραψε, οκτώ χρόνια μετά την Πεντηκοστή, στην Αραμαϊκή γλώσσα. Μετέπειτα μεταφράστηκε στα ελληνικά. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πάρθους και στους Μήδους.
Ένατος είναι ο Ιάκωβος, ο υιός του Αλφαίου, αδελφός του Λευΐ, δηλαδή του Ματθαίου. Λέγεται και Ιάκωβος ο μικρός, προς διάκριση από τον Ιάκωβο το μεγάλο, τον αδελφό του Ιωάννη, αλλά και για να διακρίνεται από τον Ιάκωβο τον Αδελφόθεο. Κηρύττοντας στα έθνη κρεμάστηκε σε σταυρό.
Δέκατος Απόστολος είναι ο Σίμων ο Κανανίτης, δηλαδή Ζηλωτής, από την Κανά της Γαλιλαίας. Κήρυξε το Ευαγγέλιο του Χριστού στη Μαυριτανία και γενικά στην Αφρική. Μαρτύρησε με σταυρικό θάνατο.
Ενδέκατος είναι ο Ιούδας του Ιακώβου, τον οποίο ό Ματθαίος ονομάζει Λεββαΐο ή Θαδδαΐο. Λεββαΐος σημαίνει θαρραλέος καί Θαδδαΐος σημαίνει μεγαλόψυχος. Είναι συγγραφέας της Καθολικής επιστολής Ιούδα. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μεσοποταμία και φώτισε τα έθνη, που βρίσκονταν στη χώρα αυτή. Πήγε και στην Έδεσσα και θεράπευσε τον Τοπάρχη.
Δωδέκατος των Αγίων Αποστόλων του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού είναι ο Ματθίας, ο οποίος έλαβε τη θέση του προδότη Ιούδα, μετά την Ανάληψη του Σωτήρος Χριστού. Σύμφωνα με το βιβλίο των "Πράξεων", ο Ματθίας «συγκατεψηφίσθη μετά των ένδεκα Αποστόλων», από τους ίδιους τους Αποστόλους. Κήρυξε το Ευαγγέλιο του Χριστού στην Αιθιοπία.
Οι δώδεκα Απόστολοι βαπτίστηκαν τη μέρα της Πεντηκοστής «εν Πνεύματι Αγίω». Το γεγονός αυτό πιστοποιείται και από τον Γρηγόριο Παλαμά, που αναφέρει ότι το υπερώον, στο οποίο κατήλθε το Άγιο Πνεύμα, έγινε κολυμβήθρα στην οποία βαπτίστηκαν όλοι οι Απόστολοι και οι λοιποί, εκεί, ευρισκόμενοι. Το ίδιο, δε, αναφέρει και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά τον κάθε Απόστολο σε ξεχωριστή ημερομηνία του έτους, αλλά τους τιμά και στις 30 Ιουνίου, όλους μαζί, στη «Σύναξη». Ακόμη, εξάγει και ιδιαίτερη μερίδα στην Ιερά Πρόθεση, κατά την προσκομιδή των Τιμίων Δώρων.

Επιμέλεια: Δρ Ελένη Ρωσσίδου Κουτσού, Φιλόλογος-Βυζαντινολόγος

Διαβάστε περισσότερα

Ο καθηγητής Χρίστος Τσολάκης για τη μετάφραση των λειτουργικών κειμένων

Στα Άκρα: Χρίστος Τσολάκης from Αντίφωνο (antifono.gr) on Vimeo.

O Χρίστος Τσολάκης, Ομότιμος καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Α.Π.Θ. σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή της ΝΕΤ «Στα άκρα» μιλά για πολλά θέματα της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών. Στο τέλος της συνέντευξης απαντά σε ερώτημα σχετικό με την μετάφραση των λειτουργικών κειμένων (δείτε από 1.46.10 και εξής). Αποκαλύπτει ότι αρνήθηκε τη συμμετοχή του σε Επιτροπή που θα εξέταζε το ζήτημα της μετάφρασης επειδή θεωρεί ότι «αυτά τα πράγματα δε μεταφράζονται». Τονίζει επίσης ότι «Η ποίηση δεν μεταφράζεται και μάλιστα όταν είναι συγκινησιακή.... Πείτε μου πως θα μεταφραστεί “Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός”…Αν θέλουμε να βοηθήσουμε να ανεβάσουμε το επίπεδο του λαού. Άλλωστε εγώ πιστεύω ότι και οι γιαγιούλες στα χωριά και οι άνθρωποι που έχουν πίστη και έχουν καλές σχέσεις με την Εκκλησία όταν πάνε εκεί τα αισθάνονται με τον τρόπο τους».

Διαβάστε περισσότερα

Κύπρος: Ισλαμική Θεολογική Σχολή και Λύκειο Ιμάμηδων σχεδιάζουν στα κατεχόμενα

πηγή: Το ΒΗΜΑ, 29/6/2011

Κύπρος: Θεολογική Σχολή και Λύκειο Ιμάμηδων σχεδιάζουν στα κατεχόμενα

Η έδρα της Θεολογίας θα ιδρυθεί στο Πανεπιστήμιο Λεύκας με χρηματοδότηση Αράβων

Λευκωσία

Τη λειτουργία Θεολογικής Σχολής και Λυκείου Ιμάμηδων στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου σχεδιάζει ο Σελαχατίν Γιαζιτζί του Συνδέσμου Αποφοίτων Θεολογικών Σχολών και Ισλαμικών Ινστιτούτων της Τουρκίας.

Σύμφωνα με την τουρκοκυπριακή εφημερίδα «YeniDuzen» ο Γιαζιτζί δήλωσε ότι οι Τουρκοκύπριοι θα πρέπει να αποκτήσουν θεολογικές γνώσεις διότι, όπως ισχυρίστηκε, «η νεολαία τους καταρρέει».

Πρόσθεσε ότι, ενώ σε όλα τα πανεπιστήμια της Τουρκίας υπάρχουν έδρες θεολογίας, αυτές απουσιάζουν από τα πανεπιστήμια των κατεχομένων...
Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Star», η έδρα της Θεολογίας θα ιδρυθεί στο «πανεπιστήμιο» Λεύκας με χρηματοδότηση Αράβων.
Αντίθετος στη λειτουργία Θεολογικής Σχολής είναι ο γενικός γραμματέας της Συντεχνίας των Τουρκοκυπρίων δασκάλων, Σενέρ Ελτσίλ.

Διαβάστε περισσότερα

Εγκύκλιος Μητροπολίτου Αιτωλίας Κοσμά για την εκδήλωση για την Κάρτα του Πολίτη

Εγκύκλιο σημείωμα απέστειλε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. ΚΟΣΜΑΣ, προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεως, με το οποίο καλεί τα μέλη της τοπικής μας Εκκλησίας στην εκδήλωση για την «Κάρτα του Πολίτη», που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 3 Ιουλίου 2011 και ώρα 07:30’ μ.μ. στην αίθουσα Εκδηλώσεων του Παπαστρατείου Μεγάρου της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου.

Ακολουθεί το εγκύκλιο σημείωμα του Σεβασμιωτάτου.

«Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά

Στην εποχή μας πολλά έχουν λεχθεί και δημοσιευθεί για την λεγομένη «Κάρτα του Πολίτη».

Γρίφος έχει γίνει η περί την «κάρτα» φιλολογία και κανείς δεν γνωρίζει τι τέλος πάντων θα ανακοινωθεί, τι θα ζητηθεί από τους Έλληνες πολίτες, αν θα μας ζητήσουν να προδώσουμε ακόμη την Ορθοδοξία μας, την πίστη μας, τον Αναστάντα Σωτήρα και Λυτρωτή μας. Ναι η όχι; Που ξέρουμε;

Πολλοί μας ρωτάνε για την «κάρτα» και πρέπει να απαντήσουμε. Δυστυχώς έγκυρη απάντηση δεν έχουμε...
Ένεκα όλων αυτών, η Ιερά Μητρόπολί μας θα πραγματοποιήσει μεγάλη εκδήλωσι για να ενημερώσει τους όντως Χριστιανούς σχετικά με την «Κάρτα του Πολίτη». Ομιλητές, ειδήμονες, με μελέτες και γνώσεις άριστες σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα, ομιλητές που πονούν για την ορθόδοξο Αλήθεια, την ελευθερία των Ελλήνων, ομιλητές που αγαπούν Χριστό και Ελλάδα θα μας καταθέσουν την πλουσία πείρα τους, θα μας αναλύσουν το θέμα, θα μας διδάξουν το διακριτικό και ωφέλιμο τρόπο αντιδράσεως, αν χρειασθεί, προκειμένου να μην προδοθεί η αλήθεια και απομακρύνουμε τη σωτηρία.
Η εκδήλωση αυτή, θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 3 Ιουλίου και ώρα 7.30 μ.μ. στην αίθουσα της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου (Παπαστράτειος) στο Συντριβάνι.
Αγαπητοί πατέρες, αγαπητοί αδελφοί, ας σημάνουμε συναγερμό, ας κάνουμε σταυροφορία για να ενημερωθούν αληθινά, γνήσια και θεάρεστα όλοι οι αδελφοί.
Μπορούμε να εκφράσουμε ελεύθερα, αβίαστα, προσωπικά την γνώμη μας, να ομολογήσουμε την αλήθεια.
Δεν αντιδρούμε κοσμικά, ομολογούμε Χριστό, ζητούμε το δικαίωμά μας, να μείνουμε ελεύθεροι από ηλεκτρονικές δεσμεύσεις, να λατρεύουμε τον Χριστό μας ανεμπόδιστα, να εργαζώμαστε τον αγιασμό μας και τη σωτηρία μας.
Σας περιμένω όλους και όλες την Κυριακή 3 Ιουλίου το απόγευμα στην Παπαστράτειο αίθουσα.
Μετά πατρικών ευχών
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

Διαβάστε περισσότερα

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, Ομιλία στην εορτή των κορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου

πηγή: Η Άλλη Όψις

Περίληψη 28ης Ομιλίας, στην περικοπή Ματθ. 16,13-19.

Οι δύο απόστολοι είναι λαμπροί φωστήρες, λαμπρύνοντας την Εκκλησία με τη συνάντησή τους κατά την εορτή της 29ης Ιουνίου, η οποία δεν προκαλεί έκλειψη, αλλά έκλαμψη. Υπενθυμίζοντας τις πράξεις τους τίποτε δεν προσθέτομε στα αγαθά τους, αλλ’ αυξάνομε αντίθετα τα δικά μας αγαθά. Κεντρικό σημείο της ομιλίας είναι η περιγραφή της αντιθετικής κινήσεως του πειρασμού και της μετάνοιας. Ο πειραστής έπεισε τον Πέτρο να επιδιώκει περισσότερο ζήλο από τον αναγκαίο, αλλ’ ενώ αυτός έφθασε στο σημείο όπου αρχίζει η πτώση, νίκησε τον πειραστή με την αυτοκατάγνωση, την αυτο­κριτική του. Κατέστη υπόδειγμα ειλικρινούς μετάνοιας για την πτώση του στην άρνηση του Χριστού και πατέρας του γένους των θεοσεβών. Ο Παύλος πάλι με τη μετάνοιά του για την καταδίωξη της χριστιανικής πίστεως και την μετέπειτα δραστηριότητά του κατέστη υπόδειγμα καρτερίας. Οι δύο απόστολοι είναι ισάξιοι σε λαμπρότητα, γι’ αυτό και η Εκκλησία «μίαν και την αυτήν αμφοτέροις νέμει τιμήν».

ΕΚΦΩΝΗΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ

1. Η μνήμη καθενός από τους αγίους ερχόμενη κατά την εόρτιο ημέρα αυτής, είναι κοινή αφορμή ευφρο­σύνης και στα πλήθη και στις πό­λεις και στους πολίτες και στους πολιτάρχες και γίνεται πρόξενος μεγάλης ωφέλειας σε όλους τους εορτάζοντες... Γιατί λέγει ο σοφός Σο­λομών «η μνήμη του δικαίου συνο­δεύεται από εγκώμια, και όταν εγκωμιάζεται ο δίκαιος ευφραίνονται οι λαοί» (Παροιμ. 10, 7). Γιατί, όπως κατά τη νύχτα, όταν αναφθεί λαμπάδα το φως φέγγει για την ανάγκη και την από­λαυση όλων των παρόντων, έτσι και ο θεάρεστος βίος κάθε αγίου και το μακάριο τέλος του και η δοσμένη χάρη σ' αυτόν από τον Θεό λόγω της καθαρότητας του βίου, προβαλλόμενος στο μέσον με τη μνήμη σαν κάποιος ολόλαμπρος πυρσός, προσ­φέρει κοινή την πνευματική ευφροσύνη και την ωφέλεια στους συναθροισμένους. Και όπως ακριβώς όταν γίνει ευφορία στη γη δεν ευχαριστούνται μόνον οι γεωργοί, αλλά και όλοι οι άν­θρωποι (γιατί η απόλαυση από τους καρπούς της γης είναι κοινή σε όλους), έτσι και η προς τον Θεό καρποφορία των αγίων με την αρετή δεν ευφραίνει μόνο τον γεωργό των ψυχών, αλλά και όλους εμάς, αφού βρίσκεται μπροστά μας ως κοινή τρυφή και απόλαυση των ψυχών μας. Αλλωστε και όταν είναι ακόμη παρόντες σ’ αυτόν τον βίο οι άγιοι είναι όλοι προτροπή προς την αρετή για όλους εκείνους που τους ακούουν και τους βλέπουν με σύνεση· γιατί είναι έμψυχες εικόνες της αρετής, αυτοκίνητες στήλες κάθε καλού, βιβλία ζωντανά που ομιλούν γι' αυτά που οδηγούν στα ανωτέρα, και όταν μεταβούν από αυτόν τον βίο με τη μνήμη των καλών σε εκείνους συντηρούν για χάρη μας αθάνατη την από αυτούς ωφέλεια. Η μνήμη επίσης των αγαθών έργων εκείνων είναι εγκώμιο εκείνων, που χρεωστείται βέβαια από εμάς σε εκείνους για την προγενέστερη ωφέλεια, είναι όμως χρήσιμο σε μας και τώρα, για το όφελος που προξενείται σ’ εμάς και τώρα από αυτούς.

2. Δεν προσθέτομε βέβαια κάτι στα αγαθά εκείνων υπενθυμίζοντας τις πράξεις τους. Πώς δηλαδή θα μπορούσαμε να το κάνομε αυτό εμείς που δεν είμαστε ικανοί ούτε την αρετή τους να παραστήσομε ολόκληρη; Γιατί φιλοτιμήθηκαν παρακινούμενοι από τις πάνω από το λόγο αμοιβές που είχε υποσχεθεί ο Θεός, να δεί­ξουν, όσο επέτρεπε η φύση, και τρόπο ζωής που υπερβαίνει κάθε λόγο. Δεν αυξάνομε λοιπόν τα προσόντα αυτών εγκωμιάζοντάς τους, μακριά μια τέτοια σκέψη! αλλά αυξάνομε τα από εκείνους προξενούμενα σε μας αγαθά ανυψώνοντας τους εαυτούς μας προς εκείνους σαν θεοφεγγείς λυχνίες και κατανοώντας και προσδεχόμενοι περισσότερο την από εκείνους προερχόμενη καλλοποιό δύναμη.

3. Αν η μνήμη κάθε αγίου τελείται, για τους λόγους που είπα­με, από εμάς με ύμνους και τα εγκώμια που ταιριάζουν σ’ αυτούς, πόσο περισσότερο πρέπει του Πέτρου και του Παύλου, της κορυ­φαίας ακρότητας του κορυφαίου χορού των Αποστόλων; Αυτοί είναι κοινοί πατέρες και καθοδηγητές όλων εκείνων που φέρουν το όνομα του Χριστού, αποστόλων, μαρτύρων, οσίων, ιερέων, ιεραρχών, ποιμένων και διδασκάλων, και όλων των ποιμαινομένων και διδασκομένων, ως αρχιποιμένες ή και αρχιτέκτονες της κοινής όλων ευσέβειας και αρετής, και «ως φωστήρες στον κόσμο που επέχουν θέση ζωής» (Φιλ. 2, 16), που τόσο πολύ ξεπερνούν σε λάμψη εκείνους που διέλαμψαν με την ευσέβεια και την αρετή τους, όσο υπερβαίνει τους άλλους αστέρες ο ήλιος, ή όσο οι ουρανοί τους ουρανούς, διηγούμενοι την ανώτατη δόξα του Θεού· τόσο πολύ ξεπερνούν το μέγεθος των ουρανών και το κάλλος των αστέρων και την ταχύτητα και των δύο και την τάξη και τη δύναμη, όσο αυτοί φανερώνουν και τα πάνω από την αίσθηση προς αυτά τα υπερουράνια και υπερκόσμια, και αναπέμπουν φως, «στο οποίο δεν υπάρχει παραλλαγή ή αποσκίασμα μετατροπής» (Ιακ. 1, 17), όχι μόνο εξάγοντας από το σκότος στο θαυμαστό αυτό φως, αλλά καθι­στώντας με τη μετάδοση αυτούς που μετέχουν φως και γεννήμα­τα τέλειου φωτός, ώστε και ο καθένας από αυτούς κατά τη μελλο­ντική ένδοξη παρουσία και επιφάνεια του αρχίφωτου και θεάν­θρωπου Λόγου να λάμψει σαν ήλιος.

4. Τέτοιοι φωστήρες έχοντας ανατείλει σήμερα σε μας ο ένας μαζί με τον άλλο λαμπρύνουν την Εκκλησία· γιατί η σύνοδος αυτών δεν προκαλεί έκλειψη, αλλά περίσσεια φωτός· γιατί δεν συμβαίνει, περιπολώντας ο ένας επάνω, να είναι εδραιωμένος στα ύψη, και ο άλλος να είναι χαμηλότερα για να υποσκιάσει τον άλλο, ούτε ο ένας να ηγείται της ημέρας και ο άλλος της νύχτας, ώστε φερόμενος αντίκρυ να πέσει στη σκιά, ούτε ο ένας να εκπέμπει το φως και ο άλλος να παίρνει το φως από εκεί, ώστε να παθαίνει από αυτό αλλοίωση, δεχόμενος άλλοτε αλλιώς τον φωτι­σμό ανάλογα με την απόσταση, αλλά, αφού και οι δύο κατέστη­σαν εξίσου μέτοχοι του Χριστού, της αστείρευτης πηγής, του αιώ­νιου φωτός, απέκτησαν ίσο και το ύψος και τη δόξα και τη λαμπρότητα. Γι' αυτό και είναι αλληλουχία η σύνοδος των φω­στήρων αυτών, που χορηγεί διπλάσια έλλαμψη στις ψυχές των πιστών.

5. Αλλ’ ο πρώτος αποστάτης που οδήγησε σε αποστασία από τον Θεό και τον πρώτο άνθρωπο, βλέποντας ήδη εκείνον που έπλασε τον Αδάμ πατέρα του γένους των ανθρώπων, να αναπλά­θει ύστερα τον Πέτρο πατέρα του γένους των αληθινά θεοσεβών, και όχι μόνο βλέποντας, αλλά και ακούοντας αυτόν να λέγει προς αυτόν, «συ είσαι Πέτρος, και πάνω σ’ αυτή την πέτρα θα οικοδο­μήσω την Εκκλησία μου» (Ματθ. 16, 18)· αφού έμαθε αυτό ο αρχέκακος από τη φθονερή κακία του πειράζει και τον Πέτρο τον αρχηγό του γένους των θεοσεβών, όπως άλλοτε και τον Αδάμ τον αρχηγό του γένους των ανθρώπων. Γνωρίζοντας όμως ότι αυτός ήταν στολισμένος με σύνεση και πυρωμένος από την αγάπη προς τον Χριστό, δεν τολμά βέβαια την κατά πρόσωπο επίθεση, αλλά παραπλανώντας τον με δόλο κατά κάποιο τρόπο από πλάγια, και μάλιστα από δεξιά, τον πείθει να πράττει πέρα από τα αναγκαία, και κατά τον καιρό του σωτηρίου πάθους, λέγοντας ο Κύριος προς τους μαθητές, «αύτη τη νύχτα όλοι θα χάσουν την εμπιστοσύνη τους προς εμένα» (Ματθ. 26, 31), αυτός πρόβαλε με απείθεια αντίρρηση. Και όχι μόνον αυτό, αλλά έθετε και τον εαυτό του πάνω από όλους, λέγοντας ότι, και αν όλοι σκανδαλισθούν, αλλ’ εγώ όχι. Εγκαταλείπεται λοιπόν περισσότερο από τους άλλους, επειδή κυριεύθηκε από αλαζονεία, ώστε, αφού ταπεινωθεί περισσότερο από τους άλλους, να παρουσιασθεί στον κατάλληλο καιρό λα­μπρότερος, όχι όπως ο Αδάμ που πειράσθηκε και συγχρόνως νικήθηκε και καταποντίσθηκε τελείως, αλλά, αφού πειράσθηκε και παρασύρθηκε για λίγο, νίκησε τον πειράζοντα. Πώς; Με την απευθείας κατάκριση του εαυτού του και τη σφοδρή λύπη και μετάνοια, και με το δραστικό προς εξιλέωση φάρμακο, τα δά­κρυα· γιατί λέγει· «καρδιά συντριμμένη και ταπεινωμένη ο Θεός δεν θα την εξουθενώσει» (Ψαλμ. 50, 12), και η αρεστή στον Θεό λύπη προκαλεί μετάνοια αμετάτρεπτη προς σωτηρία, και «αυτός που σπέρνει την παράκληση με δάκρυα, θα θερίσει με αγαλλίαση τη συγ­χώρηση» (Ψαλμ. 125, 5).

6. Θα μπορούσε όμως κανείς να δει εξετάζοντας αυτόν, ότι όχι μόνο θεράπευσε με τη μετάνοια και το οδυνηρό πένθος την άρνη­ση στην οποία παρασύρθηκε, αλλά και ότι ξερρίζωσε τελείως από την ψυχή του το πάθος εξαιτίας του οποίου εγκαταλείφθηκε περισσότερο από τους άλλους. Και αυτό θέλοντας να δείξει σε όλους ο Κύριος, μετά το σαρκικό πάθος του για χάρη μας και την από τους νεκρούς τριήμερη ανάστασή του, χρησιμοποίησε προς τον Πέτρο τα λόγια που αναγνώσθηκαν σήμερα στο ευαγγέλιο, λέγοντας προς αυτόν «Σίμων υιέ του Ιωνά, με αγαπάς περισσότερο από αυτούς», δηλαδή από τους μαθητές μου. Και πρόσεχε την προς το ταπεινότερο μεταβολή αυτού. Αυτός δηλαδή που πρωτύτερα, και χωρίς να ερωτηθεί, τοποθέτησε πάνω από τους άλλους τον εαυτό του και είπε, «και αν όλοι σε αρνηθούν, όμως όχι εγώ», τώρα ερωτώμενος, εάν τον αγαπά περισσότερο από τους άλλους, συμφωνεί βέβαια ότι τον αγαπά, το περισσότερο όμως παραλείπει να το πει, λέγοντας· «ναι, Κύριε, συ γνωρίζεις ότι σε αγαπώ».

7. Τί λέγει λοιπόν ο Κύριος; Επειδή έδειξε αυτόν ότι ούτε από την προς αυτόν αγάπη εξέπεσε και ότι απέκτησε την ταπείνωση, εκπληρώνει την από παλαιά προς αυτόν υπόσχεση και λέγει προς αυτόν, «ποίμαινε τα αρνιά μου». Πραγματικά, όταν ονομά­ζει οικοδομή το σύνολο αυτών που πιστεύουν σ’ αυτόν υπόσχεται ότι θα τον τοποθετήσει θεμέλιο, λέγοντας «συ είσαι Πέτρος και επάνω σ’ αυτή την πέτρα θα οικοδομήσω την Εκκλησία μου» (Ματθ. 16, 8). Όταν ο λόγος γίνεται για την αλιεία τον κάμνει αλιέα ανθρώ­πων, λέγοντας «από τώρα θα αλιεύεις ανθρώπους» (Λουκά 5, 10). Όταν πάλι κάνει πρόβατα τους δικούς του τοποθετεί τον Πέτρο ποιμένα, λέγοντας «ποίμαινε τα αρνιά μου, ποίμαινε τα πρόβατά μου» (Ιω. 21, 15-16). Μπορούμε όμως αδελφοί, να αντιληφθούμε και από εδώ, ότι όσο ποθεί τη σωτηρία μας ο Κύριος τόσο περισσότερο και από αυτούς που τον αγαπούν δεν ζητεί τίποτε άλλο, παρά να μας οδηγούν προς τη βοσκή και τη σωτήρια μάνδρα.

8. Ας ποθήσομε λοιπόν και εμείς τη σωτηρία μας και ας δείξομε υπακοή σ’ αυτούς που με έργο και λόγο μας οδηγούν προς αυτήν· γιατί αρκεί να θελήσει καθένας από εμάς να πορευθεί τον δρόμο που οδηγεί προς τη σωτηρία, και ο καθηγητής έφτασε ετοιμασμέ­νος από τον κοινό Σωτήρα, και ο χορηγός της σωτηρίας είναι ετοι­μότατος εξαιτίας της υπερβολικής φιλανθρωπίας του ως αυτό­κλητος, ή μάλλον όντας αυτοπαράκλητος. Και ερωτά τρεις φορές, ώστε αποκρινόμενος εκείνος τρεις φορές, να δώσει την καλή ομο­λογία και με την τριπλή ομολογία να θεραπεύσει την τριπλή άρνηση· και τρεις φορές τον ορίζει επικεφαλής στα αρνιά και τα πρόβατά του, τοποθετώντας κάτω από τον Πέτρο και τις τρεις τάξεις των σωζομένων, τη δουλεία, την μισθοφορία και την υιότητα, ή την παρθενία, τη χηρεία με σωφροσύνη και τον τίμιο γάμο. Αλλά ο Πέτρος, ερωτώμενος πάλι και πάλι αν αγαπά τον Χριστό, στενοχωρήθηκε, λέγει, από τις επανειλημμένες ερωτήσεις επειδή νόμισε ότι δεν τον πίστευε. Γνωρίζοντας όμως τον εαυτό του, ότι τον αγαπά και μη αγνοώντας ούτε και αυτό, ότι γνωρίζεται από αυτόν που τον ερωτά περισσότερο από όσο ο ίδιος γνωρίζει τον εαυτό του, περισφιγμένος κατά κάποιο τρόπο από παντού, δεν ομολογεί μόνο ότι τον αγαπά, αλλά και κηρύττει, ότι ο αγαπώμενος από αυτόν είναι ο Θεός των όλων, λέγοντας· «συ, Κύριε, γνω­ρίζεις τα πάντα, συ γνωρίζεις ότι σε αγαπώ» (Ιω. 21, 17)· γιατί το να γνωρί­ζει τα πάντα είναι γνώρισμα του Θεού των πάντων.

9. Ο Κύριος όμως αφού αυτός έκαμε αυτή την ομολογία από την ψυχή του, όχι μόνο τον χειροτονεί ποιμένα και αρχιποιμένα όλης της Εκκλησίας του, αλλά υπόσχεται ότι θα τον περιζώσει με τόση δύναμη, ώστε να δείξει υπομονή και μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, αυτός που πριν από την υπόσχεση αυτή δεν άντεξε ούτε στην ερώτηση και λαλιά ενός κοριτσιού. «Σε διαβεβαιώνω αληθινά», είπε προς αυτόν, «ότι όταν ήσουν νεώ­τερος» και στη σωματική και στην πνευματική ηλικία, «έζωνες τον εαυτό σου», δηλαδή χρησιμοποιούσες τη δύναμή σου και περ­πατούσες όπου ήθελες, όντας αυτοκίνητος και ζώντας σύμφωνα με την προαίρεση που είχες από τη φύση σου, όταν όμως θα γε­ράσεις φθάνοντας στο άκρο της σωματικής και της πνευματικής ηλικίας, «θα απλώσεις τα χέρια σου»· με τα λόγια αυτά προδηλώνει το δια του σταυρού τέλος του και μαρτυρεί ότι το δέσιμό του πάνω σ’ αυτόν δεν θα γίνει χωρίς τη θέληση του Πέτρου. Θα απλώσεις λοιπόν ο ίδιος τα χέρια σου και άλλος θα σε ζώσει, δη­λαδή θα σε ενδυναμώσει και θα σε φέρει όπου δεν θέλεις φεύγο­ντας από τους ανθρώπους επειδή η φύση δεν θέλει τη διάλυσή της με το θάνατο· γιατί το υπερφυσικό μαρτύριο του Πέτρου δεί­χνει τη σχέση της φύσεώς μας εδώ προς τη ζωή· γιατί εκείνα, λέγει, θα υπομείνεις με καρτερία και με τη θέλησή σου για μένα και τη μαρτυρία μου παίρνοντας δύναμη από μένα, τα οποία επειδή είναι πάνω από τη φύση δεν τα θέλει ως από τη φύση της η φύση.

10. Αλλά ο Πέτρος βέβαια τέτοιος ήταν, όσο μπορούμε από αυτά τα λίγα να γνωρίσομε. Τί ήταν όμως ο Παύλος και ποιά γλώσσα, ή μάλλον ποιές και πόσες θα μπορέσουν να παραστήσουν ακόμα και μέτρια την μέχρι θανάτου καρτερία εκείνου για χάρη του Χριστού; Αυτός καθημερινά πέθαινε, ή καλύτερα ζούσε όντας παντοτινά πεθαμένος αφού δεν ζούσε αυτός πλέον, όπως ο ίδιος λέγει, αλλ’ είχε μέσα του ζώντα τον Χριστό (Γαλ. 2, 20). Για την αγάπη του Χριστού όχι μόνο θεώρησε όλα τα παρόντα σκύβαλα, αλλά και τα μέλλοντα τα τοποθετούσε δεύτερα συγκρίνοντάς τα προς αυτόν γιατί λέγει· «είμαι πεπεισμένος, ότι ούτε ο θάνατος, ούτε η ζωή, ούτε τα παρόντα, ούτε τα μέλλοντα, ούτε ύψωμα ούτε βάθος θα μπορέσει να μας χωρήσει από την αγάπη του Θεού που μας έδειξε μέσω του Ιησού Χριστού» (Ρωμ. 8, 38). Και είχε ζήλο Θεού, ώστε και να ζηλεύει εμάς με ζήλο Θεού. Και σε ποιόν άλλο θα παραχωρήσει τα ίσα, παρά μόνο στον Πέτρο; Ποιός πάλι ήταν ως προς την ταπεί­νωση άκουσε αυτόν πάλι να λέγει για τον εαυτό του· «εγώ είμαι ο ελάχιστος από τους Αποστόλους, τέτοιος που δεν είμαι ικανός να ονομάζομαι απόστολος» (Α’ Κορ. 15, 9).

11. Τί λοιπόν; Αφού είναι ίδιος με τον Πέτρο στην ομολογία, τον ζήλο, την ταπείνωση, την αγάπη, άραγε δεν επέτυχε και τα ίδια έπαθλα από αυτόν που τα πάντα τα χορηγεί με δικαιότατο ζυγό και μέτρο και σταθμά; Γι' αυτό στον Πέτρο βέβαια λέγει, «συ είσαι Πέτρος, και πάνω σ’ αυτή την πέτρα θα οικοδομήσω την Εκκλησία μου», ενώ για τον Παύλο τί λέγει προς τον Ανανία; «Αυτός είναι σκεύος εκλογής μου για να μεταφέρει το όνομά μου ενώπιον εθνών και βασιλέων» (Πράξ. 9, 15). Ποιό όνομα; Οπωσδήποτε αυτό με το οποίο ονομασθήκαμε εμείς, την Εκκλησία του Χρι­στού, την οποία ως θεμέλιο βαστάζει ο Πέτρος. Βλέπετε πόση είναι η λαμπρότητα και η ομοτιμία του Πέτρου και του Παύ­λου, και ότι και από τους δύο βαστάζεται η Εκκλησία του Χριστού; Γι' αυτό και αυτή τώρα απονέμει μία και την ίδια τιμή και στους δύο, εορτάζοντας σήμερα και τους δύο μαζί ομότιμα. Αλλά εμείς, εξετάζοντας το τέλος αυτών, ας μιμηθούμε τον τρόπο ζωής των και αν όχι τα άλλα, τουλάχιστο την από την ταπείνωση και μετάνοια διόρθωση· γιατί τα άλλα βέβαια είναι μεγάλα και υψηλά και ταιριάζουν σε μεγάλους και είναι κατάλ­ληλα προς μίμηση από μεγάλους, μερικά ίσως είναι τελείως αμί­μητα από όλους, η διόρθωση όμως από τη μετάνοια ταιριάζει σε μας περισσότερο παρά σε εκείνους, αφού και καθημερινά διαπράττομε ο καθένας πολλά πταίσματα (Ιακ. 3, 2) και από πουθενά αλλού δεν υπάρχει για μας ελπίδα σωτηρίας, αν δεν αποσπάσομε αυτήν από τη διαρκή μετάνοια.

12. Προηγείται όμως της μετάνοιας η αναγνώριση και κατανόη­ση των δικών μας πταισμάτων, η οποία είναι μεγάλη αφορμή προς εξιλέωση· γιατί λέγει ο Ψαλμωδός προφήτης προς τον Θεό «ελέησέ με, γιατί εγώ γνωρίζω την ανομία μου» (Ψαλμ. 50, 1-2), αποσπώντας με την επίγνωση το έλεος και με την εξαγόρευση και αυτομεψία απο­κομίζοντας τέλεια τη συγχώρηση· γιατί λέγει· «είπα, θα εξαγορεύσω εναντίον μου την ανομία μου προς τον Κύριο, και συ συγχώρη­σες την ασέβεια της καρδιάς μου» (Ψαλμ. 31, 6)· γιατί την επίγνωση των αμαρτημάτων μας ακολουθεί η αυτοκατάκριση, και αυτήν η λύπη για τα αμαρτήματα, την οποία ο Παύλος ονόμασε «λύπη κατά Θεόν» (Β’ Κορ. 7, 10). Αυτήν πάλι την κατά Θεόν λύπη ακολουθεί η με συντριμμέ­νη καρδιά εξομολόγηση και παράκληση προς τον Θεό, και η υπό­σχεση της αποχής στο εξής από τις κακίες· και αυτό είναι η μετά­νοια.

13. Και εξαιτίας αυτού ο Μανασσής εκείνος απαλλάχθηκε από την τιμωρία για τα αμαρτήματά του, αν και βέβαια περιέπεσε σε πλήθος και μέγεθος και βάθος παραπτωμάτων και κυλιόταν σ’ αυτά για περίοδο πολλών ετών (Δ’ Βασ. 21, 1-18). Του Δαβίδ πάλι όχι μόνο εξά­λειψε ο Κύριος το αμάρτημα εξαιτίας της μετάνοιάς του, αλλά και δεν του αφαίρεσε την προφητική χάρη. Αυτήν χρησιμοποιώντας και ο Πέτρος, όχι μόνο σηκώθηκε από την πτώση και επέτυχε τη συγχώρηση, αλλά και του ανατέθηκε η προστασία της Εκκλη­σίας του Χριστού. Αυτήν την προστασία θα βρεις να έχει επιτύχει και ο Παύλος μετά την επιστροφή και την προκοπή και την παρα­πάνω από τους άλλους οικείωση με τον Θεό· γιατί η μετάνοια αν είναι αληθινή και βγαίνει αληθινά από την καρδιά, πείθει τον κάτοχό της να μη συνεχίζει τις αμαρτίες, να μη προσηλώνεται πια στα φθειρόμενα, να μη χάσκει πλέον στις μη καλές ηδονές, αλλά να καταφρονεί τα παρόντα, να αφοσιώνεται στα μέλλοντα, να αγωνίζεται εναντίον των παθών, να επιδιώκει τις αρετές, να δεί­χνει εγκράτεια σε όλα, να επαγρυπνεί με τις προς τον Θεό προσευχές, να απέχει από το κέρδος από αδικίες, να είναι συγχωρητικός προς εκείνους που πταίουν σ’ αυτόν, να είναι ευμενής προς όσους τον ικετεύουν, να είναι προθυμότατος και να κάμπτεται μέσα από την ψυχή του προς όλους εκείνους που χρειάζονται τη βοήθειά του, παρέχοντας από όσα έχει, λόγια, έργα, χρήματα, ώστε με τη φιλανθρωπία να κερδίσει τη φιλανθρωπία και αντί της προς τον πλησίον αγάπης να λάβει την εκ μέρους του Θεού αγάπη και να αποσπάσει την προς τον εαυτό του θεία ευμένεια και να επιτύχει το αιώνιο έλεος και τη θεία ευλογία και χάρη που παραμένει στον αιώνα.

14. Αυτήν εύχομαι να επιτύχομε όλοι εμείς με τη χάρη του μονογενούς Υιού του Θεού, στον οποίο πρέπει δόξα, δύναμη, τιμή και προσκύνηση μαζί με τον άναρχο Πατέρα του και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Γένοιτο.
(Γρηγορίου Παλαμά Έργα, ΕΠΕ, τόμος 10, Πατερικαί Εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς»)

Διαβάστε περισσότερα

Υποκλίνεται και ασπάζεται την δεξιά του Πάπα (!) ο Μητροπολίτης Γαλλίας

Υποκλίνεται στον Πάπα και ασπάζεται τη δεξιά του…ο Μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ, ως επικεφαλής της αντιπροσωπείας που απέστειλε στο Βατικανό ο Πατριάρχης Βαρθλολομαίος σύμφωνα με την καθιερωμένη πλέον οικουμενιστική παράδοση της ανταλλαγής αντιπροσωπειών στις «θρονικές» εορτές. Αύριο η αντιπροσωπεία θα παραστεί στην παπική «Λειτουργία» για την εορτή των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Θα έχει επίσης συναντήσεις με το «Ποντιφικό Συμβούλιο για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας». Συνεχίζουν οι οικουμενιστές απτόητοι την αμαύρωση της εορτής των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων με τις κατ’ έτος συμπροσευχές τους και τις μετάνοιές τους προς τον «αδελφό επίσκοπο Ρώμης».

Διαβάστε περισσότερα

Κωνσταντίνος Χολέβας, Ο Ερντογάν και οι αυταπάτες μας

πηγή: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 28/6/2011

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΜΑΣ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Απορροφημένοι –και με το δίκιο μας- με τα νέα φορολογικά μέτρα και με τις πολιτικές εξελίξεις ίσως δεν δώσαμε την πρέπουσα σημασία σε όσα λέχθηκαν με επίκεντρο την πρόσφατη εκλογική νίκη του Ερντογάν στις βουλευτικές εκλογές της Τουρκίας. Ο μετριοπαθής Ισλαμιστής, όπως παρουσιάζεται, αρχηγός του ΑΚΠ βρίσκεται και πάλι στην Πρωθυπουργία έχοντας κερδίσει κυρίως την εμπιστοσύνη των πιο φτωχών περιοχών και των λιγότερο μορφωμένων κοινωνικών στρωμάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ανατολική Θράκη και η περιοχή της Σμύρνης, όπου κατοικούν οι πιο εξευρωπαϊσμένοι Τούρκοι προτίμησαν το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, το λεγόμενο Κεμαλικό. Σημειώνουμε με ενδιαφέρον την επάνοδο στη Βουλή του Εθνικιστικού Κόμματος του κ. Ντεβλέτ Μπαχτσελί...Πρόκειται για τον πολιτικό μανδύα των Γκρίζων Λύκων. Ήταν μάλιστα ένας από τους τρεις κυβερνητικούς εταίρους μαζί με άλλα δύο κόμματα στην κυβέρνηση, η οποία είχε Υπουργό Εξωτερικών τον αείμνηστο Ισμαήλ Τζεμ. Δηλαδή όταν ο σημερινός Πρωθυπουργός μας και τότε ΥΠΕΞ της Ελλάδος κ. Γ. Παπανδρέου χόρευε ζεϊμπέκικο με τον Τζεμ (1999) στην κυβέρνηση μετείχε και η πολιτική έκφραση των Γκρίζων Λύκων.

Αμέσως μετά την εκλογική του νίκη ο Ερντογάν είπε πολλά και ενδιαφέροντα. Μένω περισσότερο στον έντονα απορριπτικό τρόπο, με τον οποίο διέψευσε ότι έχει ελληνική καταγωγή. «Με κατηγόρησαν ότι είμαι Εβραίος, Αρμένιος, ακόμη και Ρωμιό -με το συμπάθιο- με είπαν». Χρησιμοποίησε τον όρο Ρουμ, δηλαδή Ρωμιός-Ορθόδοξος Έλληνας, μαζί με μία έκφραση αντίστοιχη με τη δική μας «με το συμπάθιο». Δηλαδή για τον Ερντογάν ο όρος Ρωμιός ταυτίζεται με ό,τι πιο αποκρουστικό και απορριπτέο μπορεί να υπάρξει, γι’ αυτό προσέθεσε αμέσως μία έκφραση συγγνώμης προς το ακροατήριό του για την ... κακιά λέξη που εξεστόμισε. Καλό είναι να τα βλέπουν αυτά όσοι συνέλληνες τρέφουν αυταπάτες ότι ο Ισλαμιστής Ερντογάν είναι πιο κοντά σ’ εμάς απ΄ ό,τι ήσαν οι Κεμαλιστές στρατηγοί καθώς και εκείνοι που θεωρούν ακίνδυνα τα νεο-οθωμανικά σχέδια των Ερντογάν και Νταβούτογλου. Προσωπικά πιστεύω ότι οι Ισλαμοδημοκράτες είναι εξίσου επικίνδυνοι για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα όσο και οι φαινομενικά αντίπαλοί τους στρατηγοί.. Παραφράζοντας τον Καβάφη που έγραψε «βλάπτουν και οι δύο εξίσου την Συρία» επισημαίνω ότι και οι δύο αντιμαχόμενες τάσεις στη σημερινή Τουρκία βλάπτουν εξίσου τον Ελληνισμό.

Γι όσους αρέσκονται στις αυταπάτες υπογραμμίζω το αυτοκρατορικό οθωμανικό ιδεώδες του Ερντογάν, όπως αυτό διεφάνη από τις μετεκλογικές δηλώσεις του. Είπε μεταξύ άλλων: «Σήμερα νίκησε τόσο η Κωνσταντινούπολη, όσο και το Σαράγεβο, τόσο η Σμύρνη όσο και η Βηρυττός, τόσο η Άγκυρα όσο και η Δαμασκός... η Ραμάλλα, το Ναμπλούς, η Τζενίν, η Δυτική Όχθη (του Ιορδάνη, δηλαδή οι Παλαιστίνιοι), κέρδισαν όσο και το Ντιγιαρμπακίρ...». Ο Ερντογάν θεωρεί την Τουρκία ως τον φυσικό προστάτη των Μουσουλμάνων της Βαλκανικής και της Μέσης Ανατολής με το ιστορικό δικαίωμα , το οποίο πιστεύει ότι του ανήκει από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Για να έλθουμε σε πιο κοντινά μας θέματα θυμίζω και τις δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ και θεωρητικού του Νέου Οθωμανισμού, του Αχμέτ Νταβούτογλου. Όταν στις αρχές Μαρτίου βρέθηκε στη Δυτική Θράκη δήλωσε μεταξύ άλλων τα εξής που καταδεικνύουν ότι δεν σέβεται τα υπάρχοντα σύνορα, αλλά ονειρεύεται να επεκτείνει την τουρκική επιρροή: «Οι περιοχές της Ροδόπης και της Θράκης θα αποτελέσουν πάλι μία ενότητα. Χθες το υπογράμμισα και στην Αθήνα. Παλιότερα η Ανδριανούπολη, η Θεσσαλονίκη, η Κομοτηνή, η Φιλιππούπολη ζούσαν όλες μαζί. Πάλι έτσι θα γίνουν...». Και συνέχισε ανακαλύπτοντας με τη φαντασία του ανύπαρκτες μουσουλμανικές μειονότητες στην Ελλάδα «Εδώ στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη, ούτως ή άλλως ζείτε ο ένας δίπλα στον άλλο. Να ξέρετε όμως και αυτό. Στην Κω, στα Γιάννενα, στην Πελοπόννησο και στην Κέρκυρα, σε όλα αυτά τα μέρη, πρέπει να είστε ενεργοί...» ( Οι δηλώσεις δημοσιεύθηκαν στη μουσουλμανική εφημερίδα της Θράκης RODOP RUZGARI στις 9.3.2011).

Με ανησυχία βλέπουμε να καλλιεργείται από ορισμένες πολιτικές ηγεσίες μία αίσθηση εφησυχασμού απέναντι στην επεκτατική Τουρκία με το επιχείρημα ότι θα βρούμε τον «καλό Τούρκο για να συμφωνήσουμε». Πριν από μερικά χρόνια είχε ανακαλυφθεί η καλή και εκσυγχρονίστρια κ. Τσιλέρ. Οι εκφραστές του ενδοτισμού μάς έλεγαν να τα βρούμε μαζί της και να την στηρίξουμε για να μην έλθουν στην εξουσία οι κακοί Ισλαμιστές. Αλλά η κυρία έφυγε απότομα από την εξουσία λόγω του σκανδάλου Σουσουρλούκ. Μετά ανακαλύφθηκε ο «αδελφός» Ισμαήλ Τζεμ. Μόλις δίδαξε τα χορευτικά βήματα στον κ. Γ. Παπανδρέου έχασε τις εκλογές, στις οποίες μάλιστα έλαβε 1%. Τόσο σοβαρές επιλογές είχε κάνει η τότε ηγεσία του ελληνικού ΥΠΕΞ. Ποντάρησε στον άνθρωπο του 1%! Τώρα ήλθε στην εξουσία ο κάποτε «κακός» Ισλαμιστής Ερντογάν και ανακαλύπτουν οι εν Ελλάδι ηττοπαθείς ότι πρέπει με αυτόν να τα βρούμε για να μην ξαναέλθουν στην εξουσία οι στρατηγοί . Δηλαδή οι συμπατριώτες μας οπαδοί των εθνικών υποχωρήσεων προσπαθούν κατά καιρούς να μάς πείσουν ότι ο α ή ο β είναι ο κατάλληλος Τούρκος ηγέτης για να του υποβάλουμε την παραίτησή μας από την εθνική μας αξιοπρέπεια, αλλά κάτι γίνεται τελικά και τα πράγματα ανατρέπονται. Καιρός να αφυπνισθούμε από τις αυταπάτες!

Διαβάστε περισσότερα

Η Εκκλησία να σπάσει τη σιωπή της έναντι των αιρέσεων και των σεκτών

πηγή: Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ

ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΕΚΤΩΝ

ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ:

Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος,

Αρχιεπίσκοπο κ.Ιερώνυμο,

Συνοδική Επιτροπή επί των αιρέσεων,

Ιερές Μητροπόλεις, Ιερό Κλήρο και Λαό.

Ο σύγχρονος Απολογητής της Εκκλησίας, μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος οριοθετώντας τα πλαίσια του Απολογητικού αγώνα έλεγε ότι « η Νέα Εποχή θέλει ΟΧΙ ν' αδειάσουν οι Εκκλησίες, αλλά να γεμίσουν με ανθρώπους που θα έχουν ΑΛΛΟΙΩΜΕΝΟ φρόνημα, την ορθόδοξο πίστη». Σήμερα 15 μόλις χρόνια από την κοίμησή του φτάσαμε στο σημείο αιρετικοί και νεοεποχίτες να πουλάνε «Ορθοδοξία» και η Εκκλησία να μην αντιδρά!.. Αιρετικοί πουλάνε «Ορθοδοξία» με γλωσσολαλιές και «προφητείες» και νεοεποχίτες, ταντρικό σεξ και αυτοθεραπείες, με Ορθόδοξο προσωπείο. Τα ερωτήματά μας είναι πολλά και οι διαπιστώσεις μας τραγικές. Προς το παρών δεν τις δημοσιοποιούμε κατά το «ειπέ τη εκκλησία» (Ματθ. 18,17). Θα τολμήσουμε όμως να ρωτήσουμε:
* Είναι προσηλυτισμός η παρουσία δεκάδων-εκατοντάδων (διαπιστωμένων) αιρετικών ομάδων στο διαδίκτυο, οι οποίες έντεχνα αποκρύπτουν το πραγματικό τους θρησκευτικό πρόσωπο και παρουσιάζονται με Ορθόδοξο προσωπείο;

* Οι ομάδες ή τα πρόσωπα αυτά, αν και απορρίπτουν τις Ιερές Εικόνες και κάθε ορθόδοξη παράδοση παρουσιάζουν τις ιστοσελίδες τους διακοσμημένες με Εικόνες, πατερικά κείμενα αλλά και αποδεχόμενοι (αποσπασματικά) τις Παραδόσεις που τόσο κατηγορούν ! Είναι αυτό προσηλυτισμός;

* Όταν κάποιος μιλά για «θετική σκέψη», «αυτοΐαση» γιόγκικες μεθόδους διαλογισμού, αστρικά ταξίδια και απελευθέρωση κουνταλίνης με αχαλίνωτο σεξ, ρωτάμε αυτός ο άνθρωπος μπορεί να θεωρηθεί Ορθόδοξος χριστιανός;

* Μπορεί η Εκκλησία να σταματήσει το Απολογητικό της καθήκον μόνο και μόνο για να …μην προσβάλει και ενοχλεί;!!!

* Γνωρίζει η Εκκλησία το κυριολεκτικό «αλώνισμα» των αιρέσεων και των σεκτών που λαμβάνει χώρα στο διαδίκτυο; Πως αντιδρά;

Ποιος θα μας απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα; Ποιος θα προστατεύσει τους βαπτισμένους Ορθόδοξους Χριστιανούς (όχι μόνο Έλληνες, αλλά και Ορθοδόξους από τη Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία και Βαλκάνια) από αιρέσεις, παραθρησκείες και νεοεποχίτικες-συγκριτιστικές πρακτικές ; Δεν είναι ο Επί-σκοπος και η Ιερά Σύνοδος ; Δεν είναι τα Πατριαρχεία και οι Αυτοκέφαλες ή αυτόνομες Ορθόδοξες Εκκλησίες ;

Οι αιρέσεις και οι παραθρησκείες δεν καταπολεμούνται με «ανακοινωθέντα» τα οποία ακούν όσοι εκκλησιάζονται. Οι ανυποψίαστοι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, λόγω έλλειψης συστηματικής Ορθόδοξης κατήχησης από την Εκκλησία, πολύ εύκολα μπορεί να παρασυρθούν από τους ανθρώπους των αιρέσεων, των σεκτών, των παραθρησκειών και των Νεοεποχιτών, γιατί δεν έχουν οριοθετήσει μέσα τους την Ορθόδοξη πίστη και ζωή (Μυστηριακή ζωή με αποδοχή ΚΑΙ των 7 Μυστηρίων, καλλιέργεια της ησυχαστικής προσευχής).

Και ξαναρωτάμε ; Ποια Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει σήμερα συστηματικήΟρθόδοξη κατήχηση ΟΛΩΝ των μελών της, είτε με έντυπα, είτε μέσω διαδικτύου ; Πόσες Ορθόδοξες Μητροπόλεις διαθέτουν όχι απλά την Αγία Γραφή (στο αρχαίο κείμενο και δίπλα τη μετάφραση), αλλά και την ορθόδοξη πατερική ερμηνεία της; Αν κάνει κανείς αναζητήσει στο διαδίκτυο, οι περισσότερες σελίδες που αναφέρουν την Αγία Γραφή και την ερμηνεία της είναι ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ. Δεν έχει η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα τα άτομα εκείνα (Επισκόπους, Αρχιμανδρίτες, ιερείς, μοναχούς, καθηγητές Πανεπιστημίου, θεολόγους) που να κάνουν εκλαϊκευμένη διδασκαλία της Αγίας Γραφής και να αντικρούουν τις παρερμηνείες των αιρέσεων, δίνοντας την Ορθόδοξη και Πατερική ερμηνεία ;

Εκτός από τη συμμετοχή των Ορθοδόξων Εκκλησιών στους επίσημου «διαλόγους», που είναι η συμμετοχή των ανθρώπων που εγκατέστησαν οι Απόστολοι (Επίσκοποι, πρεσβύτεροι) με τους ανθρώπους εκείνους που ανήκουν σε ετερόδοξες ομάδες («αιρέσεις απωλείας»); Αν ο Χριστός μιλάει ότι ο καλός ποιμένας αφήνει τα 99 πρόβατα και ψάχνει το ένα, το απολωλός, τότε τι περιμένουν οι σύγχρονοι Επίσκοποι και Μητροπολίτες της Εκκλησίας μας, όταν 10 και 15 άνθρωποι στους εκατό, ίσως και λιγότεροι, ίσως και περισσότεροι, εγκαταλείπουν τη ποίμνη και εντάσσονται σε σέκτες ή νεοεποχίτικες οργανώσεις, και βάζουν σε κίνδυνο τη σωτηρία τους; Πόσο κοστίζει η οργάνωση Ορθόδοξων κατηχητικών ιστοσελίδων, με μελέτες της Αγίας Γραφής, Ορθόδοξη ερμηνεία χωρίων της, αντιαιρετική ενημέρωση και αναίρεση της πλάνης των εκατοντάδων αιρέσεων και παραθρησκειών; Μήπως πάρα πολλοί Άγιοι της Εκκλησίας μας δεν είναι αυτοί που ήταν πρωταγωνιστές στην ενημέρωση ενάντια στις αιρετικές απόψεις και αναδείχθηκαν Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας ;

Αν η Εκκλησία δεν έχει χρήματα για να εκδίδει έντυπα και φυλλάδια και βιβλία, τότε μπορεί κάλλιστα να δημιουργήσει ένα επιτελείο από 100-200 άτομα σε όλη την Ελλάδα, οι οποίοι να ενημερώνουν τους πιστούς για τη δράση και τις πλάνες των αιρέσεων (αναλυτικά και εκλαϊκευμένα), να παρουσιάζουν τις ορθόδοξες ερμηνείες της Γραφής, όπως τις παρέλαβε η ΜΙΑ Εκκλησία, να απαντούν σε ερωτήσεις Ορθοδόξων πιστών, να μεταφράζουν τις ερμηνείες και σε άλλες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά κλπ), να αποκαλύπτει αυτόκλητους νεοεποχίτες ψευτομεσσίες και αιρετικούς ψευτοπροφήτες και γενικά να αναλάβει την προστασία των ανθρώπων «υπέρ ων Χριστός απέθανε» ! Δεν είναι τραγικό να ψάχνει κανείς στο διαδίκτυο για την Αγία Γραφή, το βιβλίο της ΜΙΑΣ Εκκλησίας, και αντί να βλέπει την Ορθόδοξη ερμηνεία να πέφτει σε δεκάδες αιρετικές ιστοσελίδες που αποκρύπτουν την ταυτότητά τους ; Δεν είναι ολέθριο να χάνονται ανθρώπινες ψυχές, γιατί εμείς ως ΕΚΚΛΗΣΙΑ αδρανούμε να κάνουμε Ορθόδοξη κατήχηση και αντιαιρετική ενημέρωση, με αποτέλεσμα να έχουμε μεγάλη ευθύνη για τις ψυχές που χάνονται μέσα στο λαβύρινθο των σεκτών;

Είναι τραγικό να νομίσουμε ότι μπορούμε να συνεχίσουμε με ένα 10λεπτο κήρυγμα στους ναούς, μια φορά την εβδομάδα, απευθυνόμενοι σε ανθρώπους που είναι «πεπεισμένοι» ή σε ανθρώπους που έρχονται «παραδοσιακά» στην Εκκλησία. Γιατί η Εκκλησία της Ελλάδας και οι άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες δεν κάνουν άνοιγμα στη κοινωνία, αρχίζοντας από τα βασικά ; Γιατί να τελούνται Μυστήρια της Εκκλησίας, ως «κοσμικές εκδηλώσεις», και να μην υπάρχει συστηματική κατήχηση των νεόνυμφων ή των νονών για μερικούς μήνες για την ουσία και την αξία του Μυστηρίου στο οποίο θέλουν να μετέχουν ; Γιατί δεχόμαστε να παρουσιάζονται ως «ορθόδοξοι χριστιανοί» στο διαδίκτυο όσοι συγχέουν την Ορθοδοξία με ψευτοχαρισματικές πρακτικές ή με ανατολίτικες θρησκείες ;

Γιατί σιωπά η επίσημη Εκκλησία; Γιατί αφήνει το ποίμνιο έρμαιο αυτόκλητων «σωτήρων», ψευτοχαρισματικών, ψευτομεσσιών; Μπορεί η αντιαιρετική ενημέρωση να γίνεται μόνο με ένα τριμηνιαίο, αντιαιρετικό περιοδικό, τον ΔΙΑΛΟΓΟ; Μπορεί οι αντιαιρετικές ενημερώσεις να γίνονται σε μια ενορία, τη στιγμή που υπάρχει η δυνατότητα του διαδικτύου και του ραδιοφώνου; Είναι δυνατόν στα εκκλησιαστικά ραδιόφωνα να μην υπάρχουν ώρες συμ-μελέτης και ερμηνείας της Αγίας Γραφής, σύμφωνα με την ορθόδοξη πατερική , Αγιοπνευματική ερμηνεία και αντιαιρετικές εκπομπές; Είναι δυνατόν να μην έχουν οι περισσότερες ιστοσελίδες ή μπλογκς Ορθοδόξων Πατριαρχείων, μητροπόλεων, ενοριών, στη κεντρική σελίδα, θέματα ορθόδοξης κατήχησης και αντιαιρετικής ενημέρωσης; Γιατί σιωπά η Ιερά Σύνοδος των τοπικών Εκκλησιών πάνω σε βασικά θέματα Ορθοδόξου πίστεως και αφήνει το λαό έρμαιο στα δόντια «λύκων» που δεν «φείδονται του ποιμνίου». Πολλοί Μητροπολίτες εκφράζουν τον σκεπτικισμό τους για τη μείωση των εσόδων των ναών, που θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη με την φορολογική επιδρομή στα εισοδήματα των οικογενειών. Κανονικά αυτό θα έπρεπε να είναι το τελευταίο που θα έπρεπε να μας απασχολεί. Ίσως θα έπρεπε, σε συνεχείς συσκέψεις με τους ιερείς, να ενδιαφερθούν με πιο τρόπο, μέσα στην εβδομάδα, πριν την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία, θα βρουν τρόπους να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους που δεν εκκλησιάζονται και απλά να τους ακούσουν ή να απαντήσουν στις απορίες τους, στα ερωτήματά τους ή να γίνουν κοινωνοί των προβλημάτων τους. Ίσως, θα έπρεπε, με συνεχείς συσκέψεις με τους ιερείς, να βρουν τρόπους να πλησιάσουν τους νέους, πριν τους επισκεφθούν οι αιρέσεις ή οι νεοεποχίτικες οργανώσεις και παραθρησκείες. Αυτά και άλλα πολλά, και με αυτοπρόσωπη παρουσία των Επισκόπων και πρεσβυτέρων της Ορθ. Εκκλησίας μας στη κατηχητική, μυστηριακή και προσευχητική δράση των ενοριών μας, και με την επίσημη παρουσία στο διαδίκτυο, στο ίντερνετ, δίνοντας απαντήσεις σε σέκτες και παραθρησκείες, θα μπορούσαν να κάνουν, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, τις ενορίες μας ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ πρωτοχριστιανικής αγάπης, αλληλεγγύης.

Μέχρι να γίνουν αυτά, ας σκεφθούμε ότι οι αιρέσεις και τα πειθήνια μέλη τους, εργάζονται και το καλοκαίρι και δεν κάνουν διακοπές, προσπαθώντας να αρπάζουν μέλη της Εκκλησίας. Ας σπάσει, λοιπόν, η σιωπή έναντι των αιρέσεων και των παραθρησκειών, με συνολική ενεργοποίηση όλων των μελών της Εκκλησίας μας και ειδικά της Συνόδου, όλων των Μητροπόλεων και των συνεργατών τους, των Θεολογικών Σχολών κλπ.

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον
http://www.egolpion.com/

Διαβάστε περισσότερα

Εκδήλωση στο Αγρίνιο για την Κάρτα του Πολίτη

πηγή: Ορθόδοξο Παρατηρητήριο

Αγρίνιο Κυριακή 3 Ιουλίου 2011 (ώρα 19.30)

Υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητρόπολης Αιτωλίας και Ακαρνανίας

θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση-συζήτηση για την Κάρτα του Πολίτη

Ομιλητές θα είναι:

Ο πανοσιολογιώτατος Προηγούμενος της Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου π. Αθανάσιος

και

Ο εκπρόσωπος της ΠΡ.Α.Ο.Σ.(Πρωτοβουλία Αντιρρησιών Ορθόδοξης Συνείδησης), οικονομολόγος Ευστάθιος Αδαμόπουλος

Διαβάστε περισσότερα

Η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Γατζέας Βόλου για την "Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών" της Ι.Μητροπόλεως Δημητριάδος

Η «ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ» ΤΗΣ Ι.Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ»

«Βλέπετε μη τις υμάς έσται ο συλαγωγών δια της φιλοσοφίας και κενής απάτης, κατά την παράδοσιν των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου και ού κατά Χριστόν... » (Κολ. β΄ 8)

ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ «ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ»

Εφέτος συμπληρώθηκαν δέκα έτη από την ίδρυση της «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών», που διατηρεί υπό την σκέπη της η Ι.Μ. Δημητριάδος. Πολλοί εκ των πιστών της αγιοτόκου ημών τοπικής Εκκλησίας, απλά γνωρίζουν την ύπαρξή της, άλλοι ίσως την αγνοούν, όμως είναι βέβαιο πως λίγοι γνωρίζουν επακριβώς τις δραστηριότητές της και τι σκοπούς εξυπηρετεί, ιδιαίτερα στον χώρο της θεολογίας και ευρύτερα στον εκκλησιαστικό... Για παράδειγμα, λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν πως στο συγκεκριμένο «θεολογικό εργαστήρι» προσέρχονται τακτικά εκπρόσωποι αιρετικών «εκκλησιών» , κατά κανόνα της Δύσεως, όπου καταθέτουν ισότιμα τις δικές τους θεολογικές θέσεις, εξυφαίνοντας έτσι παρέα με τους Ορθοδόξους οικοδεσπότες, ένα συγκρητιστικό κατασκεύασμα, που εσκεμμένα και σε βάθος χρόνου αποδομεί τις έννοιες «αίρεση» και «πλάνη», και οδηγεί στη θρησκευτική πολυ-πολιτισμικότητα, στοιχείο δομικό της Νέας Εποχής του Αντιχρίστου. Έχει τονιστεί κατ’ επανάληψιν και διαχρονικά τόσο από τους Αγίους Πατέρες, όσο και από τους χαρισματούχους γεροντάδες του καιρού μας, πως δεν είμεθα αρνητικοί στους διαλόγους μετά των ετεροδόξων, αρκεί να τηρούνται κάποιες βασικές προϋποθέσεις. Και ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις; Εν πρώτοις, πως οι Ορθόδοξοι δεν κάνουμε ποτέ διάλογο «επί ίσοις όροις» με τους ετερόδοξους συνανθρώπους μας, σα να επρόκειται για πολιτική ή φιλοσοφική συζήτηση, αλλά πρόσκληση σε μαθητεία, κατά την ρητή προσταγή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ΄ «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος...» (Ματθ. κη΄ 19). Οφείλουμε λοιπόν οι κατέχοντες την σωτηριώδη Αλήθεια του Χριστού να την μοιραζόμαστε με τους πεπλανημένους μας αδελφούς, εις τρόπον ώστε να τους «τραβήξουμε» στο Φώς, και όχι αυτή την Αλήθεια να την αναμιγνύουμε με το Ψεύδος του Διαβόλου –κατά τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό- που εκπροσωπούν οι αιρετικοί, οι εμμένοντες στην πλάνη και στο πνευματικό Σκότος. Επιπλέον, έχουμε χρέος να αποκαλύπτουμε στον εκάστοτε ετερόδοξο ή ετερόθρησκο συνομιλητή, την «αρρωστημένη» κατάσταση στην οποία βρίσκεται, όπως ακριβώς ο ιατρός ανακοινώνει στον ασθενή από τι πάσχει, και κατόπιν του υποδεικνύει τη θεραπεία που πρέπει να ακολουθήσει.

Όμως δυστυχώς η πρακτική της «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών» είναι πολύ διαφορετική. Μέσα από την τέλεση πανάκριβων και πολυτελών συμποσίων και συνεδρίων, όχι μόνο δεν γίνεται μετάδοση της «ορθόδοξης μαρτυρίας» στους ετερόδοξους και ετερόθρησκους επισκέπτες της, όπως ψευδώς διαδίδουν τα στελέχη της «Α.Θ.Σ.», εις τρόπον ώστε να καθησυχάσουν το απληροφόρητο στην πλειοψηφία του ποίμνιο της αγιοτόκου ημών τοπικής Εκκλησίας, αλλά αντιθέτως η ορθόδοξη πλευρά όλο και υποχωρεί σε σημαντικά θεολογικά και δογματικά ζητήματα, με τραγική συνέπεια την εκ των ένδον φθορά και άμβλυνση του ορθόδοξου κριτηρίου και κυρίως της ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας. Όλα τούτα δεν γίνονται ευδιάκριτα υπό των πιστών, απλούστατα διότι τις τελευταίες κυρίως δεκαετίες το ορθόδοξο πλήρωμα σταμάτησε με ευθύνη των ποιμένων να ακούει λόγο κατηχήσεως, κήρυγμα δογματικό και θεολογικό, κάτι που διευκολύνει αφάνταστα παράτολμα εγχειρήματα και θεολογικούς ακροβατισμούς, σαν κι αυτούς που επιχειρεί ανενόχλητη η «Ακαδημία». Ποιες είναι όμως οι συνέπειες όλων αυτών των ενεργειών; Κατά βάσιν η αποστασία από την ορθή Πίστη και τον ορθόδοξο τρόπο ζωής που μας παρέδωσαν οι Θεοφόροι Άγιοι Πατέρες, αυτοί που αντέγραψαν τη ζωή του Χριστού πάνω στη γη. Όπως αναφέρεται άλλωστε και στον «Μικρό Ευεργετινό», «έλλειψη κατήχησης, αρχή αποστασίας». Γνωρίζουμε όμως οι ευσεβείς Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πως η αποστασία των εσχάτων χρόνων θα είναι και το «σήμα κινδύνου», πως ο Αντίχριστος πλησιάζει ΄ ο Απόστολος Παύλος μας πρετοιμάζει λέγοντάς μας πως ο Αντίχριστος δεν θα έλθει, «εάν μή έλθει η αποστασία πρώτον» (Β΄ Θεσ. β΄ 3). Η «Α.Θ.Σ.» λοιπόν, από τη συνείδηση όλων των αγρυπνούντων, σύγχρονων αγίων ποιμένων έχει κριθεί, και όχι άδικα, ως ένα θρησκευτικό «think tank» (=δεξαμενή σκέψης), που παίζει το δικό της ιδαίτερο ρόλο σ’ αυτή την παγκόσμια και εξεσελισσόμενη αποστασία, εις τρόπον ώστε να εξαλειφθούν σιγά-σιγά στα μάτια της ανίδεης κοινής γνώμης οι διαφορές μεταξύ των θρησκειών, και να οδηγηθούμε στην πολυπόθητη για τους παγκοσμιοποιητές, «Πανθρησκεία», η οποία σύμφωνα και με τον άγιο του καιρού μας γέροντα Παϊσιο, είναι το χαλί που στρώνεται για να πατήσει θριαμβευτικά ο Αντίχριστος!

Η «ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ» ΕΡΙΞΕ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ ΤΗΣ «ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ»
Το παραπάνω συμπέρασμα δεν είναι αυθαίρετο και αποδείχθηκε περίτρανα, τον περασμένο Ιούνιο του 2010, όταν διοργανώθηκε στις εγκαταστάσεις του «Συνεδριακού Κέντρου Θεσσαλίας», της Ι.Μ. Δημητριάδος, τετραήμερο συνέδριο με θέμα «Νεοπατερική σύνθεση ή μεταπατερική θεολογία-το αίτημα της θεολογίας της συνάφειας στην Ορθοδοξία». Το συνέδριο αυτό προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων πανορθοδόξως, κι αυτό διότι για πρώτη φορά τέθηκε επισήμως θέμα «υπέρβασης των Αγίων Πατέρων», ως ξεπερασμένων και αναχρονιστικών για την εποχή μας, ενώ παράλληλα προτάθηκε να τεθούν στο περιθώριο αυτοί και το σύνολο της θεολογίας τους. Ειπώθηκε, μεταξύ πολλών άλλων, επί λέξει πως «τίθεται σαφώς και επειγόντως (sic) ζήτημα επανερμηνείας και συσχέτισης –των δογματικών κειμένων της πίστης- με την εκάστοτε συνάφεια (πραγματικότητα)…». Κοινώς, καλοί ήταν οι Πατέρες και τα κείμενά τους, αλλά για την εποχή τους! Είναι όμως ποτέ δυνατόν ένας πραγματικός Ορθόδοξος Χριστιανός να καταλήξει σε ένα τέτοιο βλάσφημο συμπέρασμα; Είναι δυνατόν οι Άγιοι να είναι ξεπερασμένοι στην εποχή μας, και ο τρόπος ζωής τους αλλά και η διδασκαλία τους να θεωρείται αναχρονιστική; Επιτρέπεται στη σημερινή δαιμονοκρατούμενη εποχή, που ο διάβολος «ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπιή...» (Β΄ Πέτρου ε΄ 8), να εκφράζονται μέσα από θεολογικά προγράμματα μιας Ορθόδοξης Μητρόπολης, τέτοια απαράδεκτα συμπεράσματα και θέσεις; Ή μήπως έχει εξαλειφθεί η Αγιότητα ακόμη και στους δύσκολους καιρούς μας; Μη γένοιτο να ειπωθεί κάτι τέτοιο, διότι σε κάθε εποχή ο Θεός μας δίνει τους Αγίους Του, πρόσωπα που οδηγούν την Εκκλησία Του απλανώς και αλαθήτως, και που θα την οδηγούν εώς τη Συντέλεια του παρόντος Κόσμου. Η Εκκλησία, σε πείσμα όσων υποστηρίζουν το αντίθετο, είναι πάντοτε νέα και καινή, διότι η Άκτιστη Θεία Χάρις δεν παλιώνει ούτε γηράσκει, είναι η συνέχιση του πάντοτε νέου και επίκαιρου και ζωντανού έργου του Χριστού εν Αγίω Πνεύματι, με τις ενέργειες του οποίου ανανεούται και ανακαινίζεται ο άνθρωπος κάθε εποχής. Επομένως, το αίτημα της ανανεώσεως ισχύει όχι για τη σώζουσα Εκκλησία, αλλά για τη σωζόμενη εποχή, η οποία αντί να ελκύσει την Εκκλησία και να την ανανεώσει, πρέπει να ελκυσθεί από την Εκκλησία και να ανανεωθεί με την πάντοτε δραστική και ανακαινίζουσα Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Διαφορετικά ελλοχεύει ο κίνδυνος της εκκοσμικεύσεως, όπως συνέβη στη Δύση και άρχισε να συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες και στην Ανατολή, από φόβο μήπως η εμμονή στην παράδοση κατηγορηθεί ως συντηρητισμός και δουλικότητα. Η συμμόρφωση όμως προς την παράδοση δεν είναι υπακοή σε εξωτερικό καταναγκασμό, αλλά ελεύθερη είσοδος και ενσωμάτωση στη ζωή του σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας.

Συνεπώς, οι θεολόγοι της «Ακαδημίας», ως γνήσιοι «θεολόγοι του γραφείου», πόρρω απέχουν από την πρωτογενή και πραγματική Ορθόδοξη θεολογία «της νήψης, της άσκησης και εγκράτειας». Όπως μας έχει διδάξει ο Χριστός «ούκ έρχεται η βασιλεία του Θεού μετά παρατηρήσεως», μέσα από θεολογικά «εργαστήρια», «μικροσκόπια» και «φίλτρα», αλλά αντιθέτως «η βασιλεία του Θεού εντός υμών έστιν» (Λουκ .ιζ΄ 20-21). Δεν υπάρχουν στην ορθόδοξη παράδοση και βιωτή καλύτεροι και πληρέστεροι θεολόγοι από τους Αγίους Πατέρες, αυτούς που εφάρμοσαν το Ευαγγέλιο στην πράξη. Σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο Θεολόγο μόνον οι «διαβεβηκότες εν θεωρία και ψυχήν και σώμα κεκαθαρμένοι» έχουν το προνόμιο της θείας εμπειρίας και κοινωνίας, βλέπουν δηλαδή το Θεό. Οι υπόλοιποι οφείλουν να θεολογούν σε κατώτερα στάδια, κυρίως με το να ακολουθούν τους αληθείς θεολόγους και την αποφυγή προσωπικών στοχασμών ή φιλοσοφιών. Όμως οι της «Ακαδημίας» δεν συμμερίζονται αυτή τη θέση και με πνεύμα οίησης και «επιστημονικής περηφάνειας», ζητούν να μην ελέγχονται και να μην τους ασκείται ουδεμία κριτική σε ό,τι κι αν λέγουν. Κατά τη δική τους γνώμη, οι Άγιοι μπορούν να ελέγχονται, όχι όμως και η «Ακαδημία». Ένα από τα πορίσματα μάλιστα που διατύπωσαν κατά τη διάρκεια του επίμαχου συνεδρίου της «μεταπατερικής θεολογίας», είναι πως ως θεολόγοι-επιστήμονες έχουν να αντιπαρέλθουν το λεγόμενο «πατερικό φονταμενταλισμό». Δηλαδή την εμμονή ορισμένων πιστών στην παράδοση της Ορθοδοξίας την χαρακτηρίζουν ως ...φονταμενταλισμό και φανατισμό. Κατ’ αυτό τον τρόπο όμως παρατάσσουν απέναντι στους ευσεβείς Ορθοδόξους, έναν άλλο δικό τους τύπο φονταμενταλισμού, τον ακαδημαϊκό! Έτσι λοιπόν εξηγείται πασιφανέστατα γιατί επιδιώκουν «να βγάλουν από τη μέση» τους Αγίους Πατέρες: διότι εκείνοι μένοντας αταλάντευτοι και αμετακίνητοι στις αρχές του Ευαγγελίου, διδάσκουν την αντίσταση στις αιρέσεις και την αποφυγή των σχέσεων με τους αιρετικούς. Σε αντίθεση δηλαδή με την αφεντιά τους, οι Άγιοι δεν συνεργάστηκαν με τους αιρετικούς ή με την κοσμική εξουσία και το αιρετικό πνεύμα αυτής, άρα είναι παραδείγματα προς αποφυγήν. Πολύ μεστά το διατυπώνει ένας αξιόλογος νεαρός καθηγητής θεολογίας, ο Ιωάννης Τάτσης, όταν ρητορικά και απευθυνόμενος στους δοκισήσοφους καθηγητάδες της «Α.Θ.Σ.», ερωτά: «Μήπως λησμονούν ότι ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος εγκατέλειψε την καθηγητική έδρα της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών για να γίνει μοναχός στον Πόντο; Μήπως ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος δεν άφησαν τα υψηλά αξιώματα για τη ζωή της ερήμου; Μήπως ο Χρυσόστομος δεν μετέτρεψε το πατριαρχείο σε ησυχαστικό κελλί και επέλεξε όχι μόνο την ρήξη αλλά και τον έλεγχο των ανομιών της βασίλισσας; Τόσα και τόσα παραδείγματα αποδεικνύουν ότι η Ορθοδοξία όχι μόνο δεν προσδέθηκε στο άρμα της κοσμικής εξουσίας αλλά υπήρξε πάντοτε και στην ουσία της ησυχαστική και εντός του κόσμου ασκητική».

ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΟΥΝ ΤΑ «ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ «Α.Θ.Σ.»
Στο σημείο αυτό, και πλησιάζοντας προς το τέλος αυτού του ενημερωτικού κειμένου, θα παραθέσουμε τις γνώμες φωτισμένων Ιεραρχών και Κληρικών της εποχής μας, εις τρόπον ώστε να καταστεί σαφές πως τις όποιες αντιδράσεις για την «Ακαδημία» δεν τις εκφράζει μόνο «μια ομάδα φανατικών και ζηλωτών», όπως αρέσκεται να κάνει λόγο η Μητρόπολη Δημητριάδος, αλλά αξιόλογοι και αμέμπτου ήθους εκκλησιαστικοί άνδρες, όπως μητροπολίτες, μοναχοί και ιερείς, αλλά και πολλοί καλοπροαίρετοι και αληθινά αγωνιώντες λαϊκοί. Και πρώτος εκ των Ιεραρχών που αντέδρασε δυναμικά στο συνέδριο της «μεταπατερικής θεολογίας», υπήρξε ο πάντα μαχητικός Μητροπολίτης Πειραιώς, π. Σεραφείμ, ο οποίος λίγες μόνο ημέρες μετά την τέλεση του συνεδρίου, απήντησε στους νεωτεριστές θεολόγους με σκληρή γλώσσα, αποκαλύπτοντας παράλληλα και τους δόλιους σκοπούς τους ΄ ότι δηλ. «προωθείται εντός των τειχών της Εκκλησίας με την ανάπτυξη και προβολή ιδεών δήθεν θεολογικής εμβριθείας και ‘‘επικαιροποιήσεως’’ της αληθείας, που στοχεύουν στην ανατροπή, στην αρνητική μετάπλαση, στον αποσκορακισμό του αληθούς θεολογικού λόγου και στην εμπέδωση της πλάνης και στην μετατροπή του σωτηριώδους έργου της Εκκλησίας σε εγκοσμιοκρατικό σύστημα κοινωνικών αρχών που θα εγκολπώνεται όλες τις υποβολιμιαίες αντινομίες της μεταπτωτικής πραγματικότητος, μια νέα άκρως επικίνδυνη διαδικασία άρθρωσης δήθεν νέου θεολογικού λόγου». Στην ίδια γραμμή και ο Μητροπολίτης Κυθήρων, π. Σεραφείμ, ο οποίος σε κήρυγμα πανηγύρεως από την Κόνιτσα κλείνοντας την ομιλία του αναφέρθηκε στην σύγχρονη «μεταπατερική θεολογία» λέγοντας: «στις μέρες μας υπάρχει πολλή σύγχυση. Θέλουν να θέσουν την πατερική θεολογία στο χρονοντούλαπο. Καλοί ήταν οι Πατέρες, λένε, αλλά είναι περασμένες αυτές οι εποχές». «Τέτοιες απόψεις αποτελούν νάρκη στα θεμέλια της ορθοδόξου θεολογίας, γιατί χαρακτηρίζονται από την αιρετική άποψη περί προοδευτικής αποκαλύψεως της Αληθείας, δια μέσου των αιώνων, και ότι η Εκκλησία εμβαθύνει με την πάροδο του χρόνου στην Αποκάλυψη, ενώ η ορθόδοξη διδασκαλία τονίζει εμφανώς ότι η ‘‘πάσα’’ αλήθεια» αποκαλύφθηκε εφ' άπαξ την ημέρα της Πεντηκοστής», σπεύδει να συμπληρώσει σε εξαιρετική θεολογική του εργασία ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου, π. Ιερόθεος. Επίσης ο ίδιος σε άλλο άρθρο του τονίζει ξεκάθαρα πως «η θεολογία τής Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι η προφητική, αποστολική καί πατερική θεολογία καί γι’ αυτό δέν μπορεί νά αποδοθή μέ άλλους όρους, όπως μεταπροφητική, μετααποστολική καί μεταπατερική, ούτε βέβαια καί μέ τόν όρο μεταορθόδοξη. Συνήθως, άλλα ουμανιστικά ρεύματα λαμβάνουν τέτοια ορολογία, όπως νεωτερική καί μετανεωτερική εποχή».

Επιπλέον, επιβάλλεται να αναφέρουμε το καταπληκτικό για τη θεολογική του εμβρίθεια και τεκμηρίωση «Υπόμνημα προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος», που συνέταξε ο Μητροπολίτης Γλυφάδας, π. Παύλος, με το οποίο ξεσκέπασε και ανέλυσε όλες τις πλάνες που διατυπώθηκαν στο συνέδριο. Με το υπόμνημα ζητούσε να τεθεί θέμα για την ίδια την «Ακαδημία» στη Σύνοδο και για τη ζημιά που αυτή προξενεί στο χώρο της Εκκλησίας. Ξεκάθαρος ο Σεβασμιώτατος Γλυφάδας δήλωνε πως «δέν ἀρνούμεθα τόν ἐλεύθερο λόγο στό χῶρο τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας , ἀλλά δέν μποροῦμε νά δεχθοῦμε ὁ ἐλεύθερος λόγος νά καταλήξει σέ προτεσταντικό λόγο». Αλλά και ο Μητροπολίτης Γόρτυνος, π. Ιερεμίας αντέδρασε και μάλιστα πρόσφατα, αρκετά δυναμικά, αφού διετράνωσε σε πύρινο κήρυγμά του πως «λέγοντας λοιπόν ὅτι σήμερα δέν ὑπάρχουν ἅγιοι Πατέρες εἶναι σάν νά λέγουμε ὅτι δεν ὑπάρχει σήμερα Ἅγιο Πνεῦμα στήν Ἐκκλησία. Και ὅποιος βέβαια πεῖ αὐτό, εἶπε πέρα γιά πέρα μία μεγάλη βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πάντοτε, χριστιανοί μου, σέ κάθε ἐποχή, θά ὑπάρχουν ἅγιοι Πατέρες, γιατί πάντοτε ὑπάρχει Ἐκκλησία μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα σ᾽ αὐτή». Το πιο σημαντικό όμως συμπέρασμα, προκύπτει από την ανάλυση που κάνει ο διακεκριμένος ομότιμος καθηγητής του «Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας» του ΑΠΘ, πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, ο οποίος και καταδεικνύει ότι με τα συνεχή αντιπατερικά προγράμματα που εκτελούν οι της «Ακαδημίας», καθιερώνονται στη συνείδηση της Εκκλησίας ως «πατρομάχοι». Μάχονται δηλαδή ευθέως και μετωπικά τους Αγίους Πατέρες και μας θυμίζουν τους «εικονομάχους» του Βυζαντίου. Όπως αναφέρει ο π. Θεόδωρος, «αυτή η πατρομαχία είναι χειρότερη και από την εικονομαχία διότι τα ίδια τα ζώντα όργανα της Χάριτος του Θεού, τους Αγίους Πατέρες, τους βγάζεις από τη μέση. Χειρότεροι από τους εικονομάχους είναι αυτοί οι πατρομάχοι.... Και πλήττουν την Ορθόδοξη Θεολογία, διότι η Ορθόδοξη Θεολογία δεν είναι μόνο αποστολική, είναι και πατερική. ‘‘Των Αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα’’ η Εκκλησία φυλάττει. Η αποστολική περίοδος συνεχίζεται με τους Πατέρας. Επομένως είναι ξεθεμελίωμα της Ορθοδοξίας, αν θέσουμε στην άκρη τους Πατέρες».

Συμπερασματικά επομένως, οφείλουμε να τονίσουμε πως τα δέκα χρόνια λειτουργίας της «Α.Θ.Σ.» υπήρξαν δέκα προβληματικά χρόνια, με την εισαγωγή αρκετών καινοτόμων «θεολογικών» προγραμμάτων, που όμως δεν ανταποκρίνονται στην ορθόδοξη παράδοση και κουλτούρα. Αντιθέτως παρατηρήθηκε αρθρόα πρόσληψη του «δυτικώς θεολογείν», θριάμβευσε κυριολεκτικά το πνεύμα του «νεο-βαρλααμισμού», δηλαδή της φιλοσοφικής αοριστίας και της κενής απάτης, αφού εκτός του συνεδρίου της «μεταπατερικής θεολογίας», στο οποίο κυρίως εστιάσαμε την προσοχή μας, γιατί ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι», γίναμε μάρτυρες προγραμμάτων π.χ. «φεμινιστικής θεολογίας» (με απώτερο στόχο την ένταξη των γυναικών ακόμη και στον κλήρο!!) , «λειτουργικής ανανέωσης» (μεταφράσεις παράτυπες των λειτουργικών κειμένων, αλλά και ισοπεδωτική απλοποίηση γενικότερα της λειτουργικής ζωής), συνέδρια «πολυ-πολιτισμικότητας» και «μετανεωτερικότητας» (εναρμονισμένα πλήρως με τις νεοταξίτικες επιταγές), μέχρι και ημερίδες που είχαν ως σκοπό να πληγεί το «ομολογιακό» μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία, εις τρόπον ώστε να μετατραπεί σε θρησκειολογικό (δηλαδή να μην κατηχούνται τα ελληνόπουλα με ορθόδοξα νάματα, αλλά να διδάσκονται τις αιρέσεις του παπισμού και του προτεσταντισμού, με μπόλικο ισλάμ, βουδισμό, ινδουισμό κτλ.). Είναι χαρακτηριστικό τέλος, πως το συνέδριο της «μεταπατερικής θεολογίας» χρηματοδοτήθηκε από το «ιησουίτικο» Fordham University από τη Νέα Υόρκη, καθώς και το γερμανικό πανεπιστήμιο του Munster. Δηλαδή σε ένα συνέδριο υποτίθεται «ορθοδόξου ενδιαφέροντος», βασικοί χρηματοδότες του υπήρξαν δύο πανεπιστημιακά ιδρύματα, ένα παπικό και ένα προτεσταντικό! Κάθε εχέφρων πιστός λοιπόν, ας βγάλει τα συμπεράσματά του!

Εκ της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδας Γατζέας-Βόλου

Διαβάστε περισσότερα

Επανάληψη Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών της Α΄ τάξης Γεν. Λυκείων στις Ερευνητικές Εργασίες (Project)

Σας ενημερώνουμε ότι οι προσκλήσεις, μαζί με τις αντίστοιχες φόρμες υποβολής ηλεκτρονικής αίτησης επιμορφωτών και επιμορφούμενων, που αφορούν στην επανάληψη του προγράμματος «Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών της Α΄ τάξης Γενικών Λυκείων στο αντικείμενο Ερευνητικές Εργασίες (Project)» θα βρίσκονται αναρτημένες στον ιστότοπο του ΟΕΠΕΚ από την Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011 έως και το Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011.

Διαβάστε περισσότερα

Επιστολή Μητροπολίτου Κονίτσης προς την Υπουργό Παιδείας για το κλείσιμο της Μαθητικής Εστίας

Ἐν Κονίτσῃ τῆ 20ῇ Ἰουνίου 2011

Ἐρίτιμον

κ. Ἄνναν Διαμαντοπούλου

Ὑπουργὸν Παιδείας, Διὰ Βίου Μάθησης καὶ Θρησκευμάτων

Ἀνδρέου Παπανδρέου 37

151 80 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΝ

Ἐρίτιμος κυρία Ὑπουργός,

Τελευταίως, οἱ μαθηταὶ ποὺ διαμένουν καὶ σιτίζονται εἰς τὴν «Μαθητικὴν Ἑστίαν» Κονίτσης, μοῦ ἐκοινοποίησαν ἐπιστολήν των, ἀπευθυνθεῖσαν πρὸς ὑμᾶς. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ εἶναι ἕνα S.O.S. τῆς ἀκριτικῆς μας Ἐπαρχίας, καί, μάλιστα, ἐξόχως δραματικόν. Διότι ἐάν, τελικῶς, ἡ «Μαθητικὴ Ἑστία» Κονίτσης καταργηθῆ, ἐλέῳ «Καλλικράτη», ἐρωτᾶται : Ποῦ θὰ διαμένουν αὐτὰ τὰ παιδιὰ καὶ ποῦ θὰ σιτίζονται, προκειμένου νὰ ὁλοκληρώσουν τὰς σπουδάς των εἰς τὸ Γυμνάσιον καὶ τὰ Λύκεια (Γενικὸν καὶ ΕΠΑ.Λ.);

Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας εἰς τὸ σπουδαῖον - διὰ τὴν περιοχήν μας - αὐτὸ ζήτημα...Ἐπὶ τέλους, ἄς μὴ τὰ ζυγίζωμεν ὅλα μὲ τὴν περιβόητον οἰκονομίαν, ὅταν εἶναι γνωστὸν πόσον ἀλόγιστος σπατάλη τοῦ δημοσίου χρήματος γίνεται. Ὅθεν, δὲν ζητῶ, ἀλλὰ ἀπαιτῶ νὰ ἀφήσετε τὰ ἀνόσια σχέδια περὶ καταργήσεως τῆς «Μαθητικῆς Ἑστίας» Κονίτσης. Ἡ ἀκριτκή μας Ἐπαρχία, ποὺ κάποτε ἔσωσε τὴν τιμὴν τῆς Ἑλλάδος, πρέπει νὰ ζήσῃ. Καὶ ὀφείλει τὸ Κέντρον νὰ ἐπιδείξῃ στοργὴν καὶ ἀγάπην πρὸς αὐτὰ τὰ παιδιά, ποὺ ἐπιμένουν νὰ παραμένουν καὶ νὰ σπουδάζουν ἐδῶ, εἰς τὸν τόπον των, τὸν ὁποῖον ὑπεραγαποῦν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν φιλοδοξεῖτε νὰ γίνετε «νεκροθάπτης» τῆς Ἐπαρχίας μας.
Εὐχέτης ἐν Χριστῷ

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ



Κοινοποίησις: κ. Παναγιώτην Μανούρην, Διευθύνοντα Σύμβουλον τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Νεότητος, Τσόχα 36, 115 21 Ἀθῆναι. Διαβάστε περισσότερα

Επιστροφή στο σπίτι! Η μεταστροφή της Μαρίας.

πηγή: Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ!

Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ

Από τους πεντηκοστιανούς στην αιώνια Πεντηκοστή της Ορθοδοξίας!

Κατάγομαι από μία εξαμελή μέση ορθόδοξη οικογένεια. Η σχέση μου με την εκκλησία ήταν τυπική. Εκκλησιαζόμουν κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα χωρίς να γνωρίζω ουσιαστικά την χριστιανική πίστη, κάτι το οποίο συνέβαλε στο να προσχωρήσω στην αίρεση των Πεντηκοστιανών, όπως θα σας διηγηθώ παρακάτω.

Όλα ξεκίνησαν στις 5 Μάιου του 2010 όταν βρέθηκα στον Άγιο Γεώργιο Ευβοίας για να πραγματοποιήσω ένα τάμα μου. Η εκκλησία ήταν κλειστή όταν την επισκέφτηκα καθώς ήταν μεσημέρι. Έτσι, αναγκάστηκα να περιμένω στον προαύλιο χώρο της. Επειδή περίμενα αρκετή ώρα χωρίς να βλέπω κάποιον, αποφάσισα να επικοινωνήσω με το ταξί που με είχε φέρει για να με μεταφέρει πίσω. Αντί για τον ιδιοκτήτη, ήρθε ο υπάλληλός του ο οποίος ανήκε στην ‘’Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής’’... Από εδώ ξεκινάει και ο προσηλυτισμός μου. Μόλις με είδε, κτύπησε την πόρτα του πάτερ, αλλά εκείνος έλειπε. Ήμουν εμφανώς στεναχωρημένη λόγο του ότι τελικά δεν πραγματοποίησα το τάμα.

Εκείνος, με είδε σε αυτήν την κατάσταση και μου είπε ότι ο Θεός έχει φυλάξει κάτι καλύτερο για μένα. Μόλις το άκουσα, μου άρεσε διότι αναφέρονταν στον Θεό. Μάλιστα δάκρυσα κιόλας. Τώρα η συζήτηση μεταφέρεται μέσα στο ταξί, και σε όλη την διαδρομή μέχρι το λιμάνι. Μου πρότεινε να καθίσω εκείνη την ημέρα και να με φιλοξενήσει στο σπίτι του με την οικογένειά του, με σκοπό να μου μιλήσει για τον Χριστό και το Ευαγγέλιο. Αρχικά είχα ενδοιασμούς να μείνω με άγνωστους για μένα ανθρώπους, αλλά επειδή ήμουν απογοητευμένη σκέφτηκα ότι θα είχα τίποτα να χάσω. Και έτσι δέχτηκα.

Μέχρι να τελειώσει την βάρδιά του, καθίσαμε σε ένα μικρό καφενείο, όπου μου μιλούσε για την αγάπη του Χριστού και παράλληλα μου έκανε μικρή κατήχηση περί των πεντηκοστιανικών του πεποιθήσεων περί της αρπαγής, χωρίς ποτέ να μου αποκαλύψει ότι δεν ήταν ορθόδοξος αλλά της ΕΑΕΠ. Ουσιαστικά, πρόκειται περί προσηλυτισμού, καθώς πέρα από τον Χριστό που μου έδινε υποτίθεται, μου έδινε και τις αιρετικές του διδασκαλίες. Είναι αυτό που αναφέρει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων στις κατηχήσεις του• «…οι οπαδοί των αιρετικών, με ευγενική γλώσσα και ευγλωττία απατούν τις καρδιές των απλοϊκών ανθρώπων, και καλύπτουν με το χριστιανικό τους όνομα, σαν με μέλι, τα δηλητήρια των αιρετικών δογμάτων’’ (Κατήχηση Δ).

Εγώ, δεν είχα καταλάβει ότι δεν ήταν ορθόδοξος, καθώς είχα άγνοια περί των αιρέσεων και των αιρετικών ύπουλων μεθόδων τους. Μου διηγούνταν διάφορες δικές του εμπειρίες καθώς και διάφορα ενύπνια τα οποία μου προκαλούσαν θαυμασμό. Το ότι επρόκειτο περί ετεροδόξων, αυτό το κατάλαβα όταν πήγαμε στο σπίτι του. Εκεί η σύζυγός του παίρνοντας την σκυτάλη, άρχισε να μου λέει και δικές τις εμπειρίες. Κάποια στιγμή, όταν έφτασε η ώρα του φαγητού, έφερε μία προσευχή, και όταν τέλειωσε η προσευχή έκανα τον σταυρό μου ενώ εκείνοι όχι. Αυτό μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση. Πως είναι δυνατόν σε μία χριστιανική οικογένεια, όπως τους θεώρησα, να μην κάνουν το σημείο του σταυρού; Πάνω στην κουβέντα, εν συνεχεία, μου φανέρωσαν ότι εκκλησιάζονταν στην ΕΑΕΠ κάπου στην Εύβοια. Επειδή δεν ήξερα πολλά, δεν μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό. Απλά είχα καταλάβει ότι δεν πάνε στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Μέσα στην αγαπολογία και τα σχετικά με την αγάπη του Ιησού Χριστού, μου κατηγόρησαν παράλληλα καθαρά ορθόδοξες πρακτικές ότι ήταν δήθεν αντιγραφικές. Την επόμενη μέρα, αφού μιλήσαμε πάλι, με έφερε στο λιμάνι και άρχισα τον δρόμο της επιστροφής μου στην Αθήνα.

Στο διάστημα από 6 Μαΐου μέχρι 30 Μαΐου, μιλούσαμε καθημερινά στο τηλέφωνο και με πρότρεπε να επισκεφτώ την ΕΑΕΠ στο Αιγάλεω όπου μένω. Στο μεταξύ, πηγαινοερχόμουν στην Θήβα όπου είχα νοικιάσει και σπίτι. Στις 30 Μαΐου και κατόπιν συνεννοήσεως μαζί του, περίοδο κατά την οποία βρισκόμουν στην Θήβα, με βρήκε με την οικογένεια του και για πρώτη φορά επισκεφτήκαμε την τοπική συνάθροιση. Ο χώρος αν και ήταν διαφορετικός από αυτόν της Ορθοδόξου, δεν μου έκανε καμία εντύπωση. Πήγαμε κατά την ώρα της προσευχής, και είδα ανθρώπους γονατιστούς. Μου έδωσαν ένα μαντήλι και το φόρεσα. Άκουσα για πρώτη φορά κήρυγμα από τον άμβωνα το οποίο ήταν συγκινητικό. Στο τέλος της συνάθροισης, χαιρετηθήκαμε, και έφυγα με καλές εντυπώσεις. Ανταλλάξαμε επίσης τηλέφωνα με την αδελφή του υπευθύνου. Συστηματικά, άρχισα να παρακολουθώ τις συνάξεις της ΕΑΕΠ από τις 24 Ιουνίου, στο Αιγάλεω και στην Θήβα (τα σαββατοκύριακα).

Μέλος της ΕΑΕΠ έγινα από τις 10 Ιουλίου όπου και ‘’βαπτίστηκα’’. Την ημέρα εκείνη έγινε και προφητεία (όπως γίνετε συνήθως για όσους πρόκειται να ενταχθούν δια του ‘’βαπτίσματος’’ στην Πεντηκοστή), που έλεγε ‘’να την προσέχετε γιατί εγώ την έφερα εδώ, και θα την ευλογήσω’’. Τα συνηθισμένα που λένε.

Από την στιγμή εκείνη, δεν έχανα καμία συνάθροιση και καμία κοινωνία σε σπίτια, με συμπροσευχές και ‘’συμμελέτες’’. Τον πρώτο εκείνο καιρό αισθανόμουν πάρα πολύ όμορφα και πάνω από όλα σίγουρη για την σωτηρία. Μέχρι τότε, τους έβλεπα αγίους και τους ανθρώπους εκτός της ΕΑΕΠ αμαρτωλούς που θα χαθούν στην αιώνια απώλεια. Αυτό προκαλούσε γενικότερα έπαρση και φανατισμό. Οι επιπτώσεις μιας τέτοιας συμπεριφοράς είχαν τραγικές συνέπειες όχι μόνο στο φιλικό και στο επαγγελματικό μου περιβάλλον, αλλά κυρίως στο οικογενειακό. Ήμουν σαν ξένη. Τον περισσότερο χρόνο μου τον περνούσα στην ΕΑΕΠ και στα σπίτια όπου μαζευόμασταν μετά τις συναθροίσεις. Οι σχέσεις με τους γονείς μου και τους συγγενείς μου είχαν ατονήσει, και σε αυτό οφείλονταν και το ότι μέσα από την διδασκαλία τους, τους έβλεπα ως ‘’κοσμικούς’’, ως ανθρώπους ‘’απίστους’’, ως ανθρώπους που είναι καταδικασμένοι στην απώλεια επειδή δεν ήταν πεντηκοστιανοί. Προσευχόμουν ιδιαίτερα για αυτούς, και είχα τεράστια αγωνία και άγχος μη τυχών και πέθαιναν και οδηγούνταν στην κόλαση.

Οι δικοί μου ποτέ δεν μου έφεραν φανερά αντίρρηση, αν και με έβλεπαν καθημερινά να απομακρύνομαι, να απομονώνομαι, και να περιορίζεται η επαφή μου μόνο με ανθρώπους της ΕΑΕΠ. Σε αυτό το σημείο, μπορώ να αναφέρω την επίσκεψη πρεσβυτέρου από το Αιγάλεω στο σπίτι μου με σκοπό να ‘’ευαγγελίσει’’ τους δικούς μου. Θυμάμαι ότι άνοιξε την Αγία Γραφή χωρίς να ρωτήσει, και από μόνος του άρχισε να κάνει διδασκαλία κατά της Παναγίας μας, κατά του αειπάρθενου, και γενικότερα προσπάθησε να περάσει Προτεσταντικές ψευτοδιδασκαλίες. Ο ίδιος, προσπάθησε να με προξενέψει με έναν νέο που τότε μου άρεσε. Όμως ο συγκεκριμένος πρεσβύτερος, άρχισε να γίνεται αδιάκριτος και να επεμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στην προσωπική μου ζωή. Ακόμα και στο ‘’βάπτισμα του αγίου Πνεύματος’’, πάλι με πίεζε. Αυτό είναι το πρώτο σημείο που με έκανε να κλειστώ στον εαυτό μου και να νιώσω πολύ μεγάλη πίεση. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής που έμμεσα σε υποβάλλουν μέσα από την διδασκαλία του άμβωνα αλλά και από την εν γένη συμπεριφορά των μελών, με οδήγησαν στην απομόνωση.

Από τότε άρχισα να βλέπω ότι αυτά που είχα ακούσει αρχικά περί ελευθερίας, στην πραγματικότητα δεν ίσχυαν και ότι ήταν μύθος τα περί τέλειας εκκλησίας. Αιτία της φυγής μου από εκεί ήταν η μεγάλη ψυχολογική βία που ένιωσα, δηλαδή με το να ακούω καθημερινά ύμνους από το πρωί μέχρι το βράδυ, να νιώθω έρμαιο της αίρεσης, και γενικά ενοχές για το κάθε τι που θα έκανα ή θα έλεγα που θα ήταν ‘’αντίθετο’’ από αυτά που διδασκόμουν. Αυτό που βίωνα όμως, δεν το έβλεπα και στα παιδιά των πρεσβυτέρων τα οποία έκαναν την ζωή τους.

Για παράδειγμα, θα αναφέρω ένα περιστατικό. Σε μία συνάθροιση, μετά το κήρυγμα, έγινε πάλι προσευχή. Όλη σχεδόν η νεολαία ήταν από πίσω μου. Όταν σηκωθήκαμε, τα παιδιά έλειπαν. Είχαν φύγει κατά την διάρκεια της προσευχής. Αυτό μου είχε κάνει ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση. Επίσης, σε κοινωνίες όπου περίμενα να ακούσω ως νεοκατήχητη περί πνευματικών πραγμάτων, άκουγα περί κοσμικών. Αυτά δηλαδή για τα οποία οι ίδιοι κατέκριναν τον υπόλοιπο κόσμο, τα ίδια έπρατταν και αυτοί. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να πω ότι δεν είναι κατακριτέο το να σηκωθείς από την προσευχή και να φύγεις ή το να συζητάς περί μη πνευματικών θεμάτων. Είναι όμως κατακριτέο η υποκρισία. Άλλο να προβάλεις προς τα έξω και άλλο να είσαι. Όλη αυτή η κατάσταση με έκανε να πηγαίνω μεν αλλά με μισή καρδιά. Παρόλα αυτά, εξακολουθούσα να πιστεύω ότι εκεί ήταν η πραγματική διδαχή του Χριστού.

Η απομάκρυνση από τους δικούς μου ανθρώπους, τους έκανε να αρχίσουν να ψάχνουν πληροφορίες για την ‘’εκκλησία’’ της Πεντηκοστής στο διαδίκτυο. Συγκεκριμένα η αδελφή μου, μου είπε (αφού έψαξε) ότι πρόκειται περί αιρέσεως. Εγώ έφερα αντίρρηση μη δεχόμενη τίποτα από αυτά. Μου είπε ότι είχε διαβάσει μαρτυρίες μεταστροφής από την αίρεση και αυτό με είχε προβληματίσει. Ενημέρωσα τον πρεσβύτερο να μου λύσει την απορία περί της φυγής ορισμένων από εκεί και μου απάντησε ότι αυτοί έφυγαν λόγο υπερηφάνειας και κενοδοξίας. Η απάντηση δεν μπορώ να πω ότι με κάλυψε κατά πάντα, αλλά μπήκα σε ακόμα μεγαλύτερο προβληματισμό και σκέψεις. Λίγο καιρό αργότερα ‘’κρύωσα’’ περισσότερο, χωρίς όμως να παύσω να θεωρώ την συγκεκριμένη αίρεση ως την αλήθεια. Ήθελα χρόνο να σκεφτώ και να χαλαρώσω, αλλά σχεδόν όλος ο ελεύθερος χρόνος μου ήταν δοσμένος στην αίρεση. Μου είχαν προτείνει να πάω στο συνέδριο νεολαίας στην Θεσσαλονίκη, αλλά εγώ δεν ήθελα. Εκεί με πίεσαν ακόμα περισσότερο και όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα την άσκηση περισσότερης ψυχολογικής βίας. Αυτό με οδήγησε στο να μην θέλω να ξαναπάω, αλλά έχοντας υπόψη μου ότι μόνο εκεί ήταν η αλήθεια, φοβήθηκα ότι έτσι θα πρόδιδα τον Χριστό και ότι τα τελευταία θα γίνονταν χειρότερα από τα πρώτα. Ο φόβος ότι θα προσχωρούσα στον κόσμο και ότι θα έχανα την αρπαγή της εκκλησίας και την αιώνια ζωή, με οδήγησαν σε σκέψεις περί αυτοκτονίας. Οτιδήποτε εκτός της ΕΑΕΠ ήταν μάταιο για μένα την εποχή εκείνη και αμαρτία.

Ενώ αρχικά ήμουν πανευτυχής, εκείνες τις ημέρες ένιωσα την ψυχή μου μαύρη και χωρίς ελπίδα. Η 25η Αυγούστου ήταν η τελευταία ημέρα κατά την οποία πήγα στην συνάθροισή τους. Ως τότε, αυτό που ήθελα ήταν να μην έχω καμία επαφή με σκοπό να βρω χρόνο να ψάξω αυτά που με βασάνιζαν. Στο μεταξύ, η αδελφή μου είχε ήδη βρει λίγο καιρό πριν στο διαδίκτυο την μεταστροφή ενός παιδιού από την αίρεση της ΕΑΕΠ, και απογοητευμένη εγώ μου ήρθε στο νου αυτό το περιστατικό και προσπάθησα να επικοινωνήσω με το συγκεκριμένο παιδί. Όταν διάβασα την ιστορία του, και παράλληλα διάφορες αναφορές για τους Πεντηκοστιανούς από το ιστολόγιο του Αντιαιρετικού Εγκολπίου, ένιωσα ανακούφιση και αισθάνθηκα να φεύγει από πάνω μου ένα τεράστιο βάρος που με πλάκωνε.

Επικοινώνησα μετά και είχα προσωπική επαφή και με άλλα παιδιά που είχαν φύγει, από τα οποία και γνώρισα τον σημερινό πνευματικό μου. Εντάχθηκα στην εκκλησία του Χριστού την Ορθόδοξη με το άγιο χρίσμα το οποίο και έλαβα στις 2 Οκτωβρίου του 2010. Εκ τότε, άρχισα να εκκλησιάζομαι τακτικά, να μετέχω στις λειτουργίες, να επισκέπτομαι τον πνευματικό μου για κατήχηση, και να παρακολουθώ το σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας, μέσα από τον οποίο κατηχήθηκα και κατηχούμε την αγιότατη πίστη μας που άπαξ παραδόθηκε. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία βρήκα την αλήθεια, το φως το αληθινό που είναι ο Ιησούς Χριστός, βρήκα την ψυχική μου γαλήνη, και γενικότερα εκ τότε έχει αλλάξει όλη μου η ζωή. Με την βοήθεια του Θεού και με την χάρη Του θέλω να είμαι πάντοτε στον δρόμο που μου άνοιξε Εκείνος. Τον ευχαριστώ που δεν με άφησε στην πλάνη και εύχομαι όλοι οι άνθρωποι να έρθουν και να γνωρίσουν την Εκκλησία του Χριστού την οποία αγνοούν ή έστω την κρίνουν επιφανειακά. Τότε θα δουν το μεγαλείο και τον πνευματικό θησαυρό της Ορθοδοξίας.

Μαρία Λυμπέρη

Διαβάστε περισσότερα