Το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό το αίτημα του ΕΠΣΕ για την απομάκρυνση θρησκευτικών συμβόλων

πηγή: amen.gr

Απορρίφθηκε η απαίτηση για την αποκαθήλωση του Σταυρού

Το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό το αίτημα για την απομάκρυνση θρησκευτικών συμβόλων

του Αντώνη Τριανταφύλλου

Την αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από όλα τα ελληνικά δημόσια καταστήματα (σχολεία, δημόσιες υπηρεσίες, δικαστικές αίθουσες), σε εφαρμογή της πρόσφατης καταδίκης της Ιταλίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) αξίωσε, χωρίς αποτέλεσμα, η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι» (ΕΠΣΕ)........
Τα στελέχη του ΕΠΣΕ Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δημητράς και ο νομικός σύμβουλος του ΕΠΣΕ Βασίλης Σωτηρόπουλος παριστάμενοι ως διάδικοι ενώπιον του Εφετείου Αθηνών ζήτησαν την αποκαθήλωση της εικόνας του Χριστού πάνω από την έδρα και την απομάκρυνση του Ευαγγελίου από το βήμα του μάρτυρα.
Για να στηρίξουν την ενέργειά τους αυτή επικαλέστηκαν την πρόσφατη καταδίκη της Ιταλίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) αλλά και τις γενικές αρχές του δικαίου, όπως έχουν αναπτυχθεί ειδικά για το θέμα αυτό (υποχρέωση ουδετερότητας της πολιτείας στα θέματα θρησκείας) από τον Καθηγητή Νομικής Μιχάλη Σταθόπουλο.
Ωστόσο, το πρωτοφανές αίτημα τους απορρίφθηκε ομόφωνα από τους δικαστές, με το σκεπτικό ότι δεν υπάρχει σχετική νομοθετική ρύθμιση στη χώρα μας που να απαγορεύει την ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους.

Διαβάστε περισσότερα

«Πολυπολιτισμική» η νέα Ειδική Γραμματέας Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού του Υπ. Παιδείας

H Θάλεια Δραγώνα , Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τοποθετήθηκε, με απόφαση του Πρωθυπουργού, Ειδική Γραμματέας Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων

Ας γνωρίσουμε τη νέα Ειδική Γραμματέα του Υπ. Παιδείας μέσα από ένα βιβλίο της. Το βιβλίο φέρει τον τίτλο «Τι ειν’ η πατρίδα μας;» Εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση. Παραθέτουμε παρακάτω την επίσημη Παρουσίαση του βιβλίου από τον εκδοτικό οίκο "Αλεξάνδρεια" όπως υπάρχει στην ιστοσελίδα του. Διαβάστε προσεκτικά την τελευταία παράγραφο της Παρουσίασης. Kαι ο νοών νοείτω!
Το βιβλίο αυτό, στο οποίο συμμετέχουν κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι και ιστορικοί από τα πανεπιστήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Θράκης, περιέχει δεδομένα και αναλύσεις........
από δύο συλλογικές έρευνες: μια ανάλυση δείγματος σχολικών εγχειριδίων ιστορίας, γεωγραφίας και γλώσσας και μια έρευνα σε αντιπροσωπευτικό δείγμα εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, με αντικείμενο την εικόνα και την αξιολόγηση του ελληνικού έθνους και των άλλων εθνών.
Τα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι τα σχολικά βιβλία περιγράφουν τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων ίδια και αναλλοίωτα από την αρχαιότητα και αυτή η κατάργηση του ιστορικού χρόνου οδηγεί σε ταύτιση της αλλαγής και της εξέλιξης με την αλλοίωση και την παρακμή. Προβάλλουν την αρχαιότητα ως κυρίαρχη αξία και συστατικό της υπεροχής του ελληνικού έθνους, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν το κοινωνικό και πολιτισμικό παρόν αρνητικά. Συγχρόνως παρουσιάζουν έμμεσα ή άμεσα αρνητικά όλα τα άλλα έθνη. Η αξιολόγηση του ελληνικού έθνους στηρίζεται λοιπόν στη ρομαντική αντίληψη και η αξιολόγηση των άλλων εθνών στην ευρωκεντρική επιστημονική παράδοση του 19ου αιώνα. Αποτέλεσμα των δύο είναι ότι ο «ελληνισμός» παρουσιάζεται να έχει πολιτισμική υπεροχή σε σχέση με άλλα έθνη, με την αιτιολογία ότι διατήρησε αναλλοίωτα τα πολιτισμικά του χαρακτηριστικά από την αρχαιότητα, χωρίς ποτέ να έχει δεχθεί επιδράσεις από κανέναν άλλον πολιτισμό. Η αντίληψη αυτή διαμορφώνει μια αμυντική διάσταση της εθνικής ταυτότητας, με αποτέλεσμα η εξιδανίκευση του παρελθόντος να συνδυάζεται με αμηχανία απέναντι στο παρόν και φόβο για το μέλλον.
Το βιβλίο αυτό προτείνεται σε όλους/ες και ιδίως τους/τις εκπαιδευτικούς ως αντικείμενο διαλόγου γύρω από τις αλλαγές που χρειάζονται στο εκπαιδευτικό σύστημα, με στόχο η καλλιέργεια της εθνικής αυτογνωσίας στις νέες γενιές να οδηγεί σε μια εθνική ταυτότητα αρκετά ανθεκτική, ώστε να μη φοβούνται την αλλοίωση ή παρακμή της από τη συνεργασία των λαών και την αλληλεπίδραση των πολιτισμών, και αρκετά ανεκτική, ώστε να μην την υπερασπίζονται αμυντικά απορρίπτοντας τις ετερότητες, τις διαφορές και τους «άλλους».

Διαβάστε περισσότερα

Κριτική του Πειραιώς Σεραφείμ κατά των Ρωμαιοκαθολικών

πηγή: Ζωηφόρος

Κριτική του Πειραιώς Σεραφείμ κατά των Ρωμαιοκαθολικών
Ανακοίνωση Μητροπόλεως Πειραιώς

Μέ ἀφορμή τήν ἔκδοση ἀπό τά Ρωμαιοκαθολικά ἔντυπα «Ἐνοριακές Καμπάνες» Σύρου, «Τηνιακά Μηνύματα» Τήνου καί «Συνάντηση» Κερκύρας κειμένου ἐπιγραφομένου «’Ανώμαλες αἰσθηματικές καταστάσεις» (Νο 35, Νοέμβριος 2009) καί ὑπογραφομένου ὑπό τοῦ ἐφημερίου τῆς Βασιλικῆς τοῦ Ἁγίου Ἀμβροσίου καί Καρόλου Ρώμης, Raffaello Martinelli καθώς καί τήν Ἀνακοίνωσιν τοῦ Ἐκλαμπροτάτου Ἀρχιεπισκόπου τῶν ἐν Ἀθήναις Ρωμαιοκαθολικῶν κ. Νικολάου Φωσκόλου (ἐφημ. ΑΥΓΗ, 28/10/2009) ἐπιθυμῶ νά ἐνημερώσω τόν φιλόχριστον λαόν τοῦ Θεοῦ........
ὅτι εἰς μίαν ἐξόχως τραγικήν ἐποχήν κατά τήν ὁποίαν ἡ πιό ἁπτή εἰκόνα καί ἀπόδειξις τῆς ἐπαναστατικῆς ἀνατροπῆς κάθε εἴδους καταπιεστικῆς ἐξουσίας καί βίας ἀλλά καί ἡ πληρεστάτη ἀπόδειξις τοῦ εἶναι τοῦ ἀληθοῦς Θεοῦ πού ἐνσαρκώνουν κατά τρόπον ἀναντίρρητον ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἐπ’ αὐτοῦ ἄφατος θυσία τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, θεωροῦνται ἀπό τό λεγόμενο Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ὅτι ἀντίκεινται εἰς τόν λαϊκόν χαρακτῆρα τῶν Κρατῶν, καί προσβάλλουν τά ἀτομικά δικαιώματα τῶν ἀκολουθούντων ἑτέραν θρησκευτικήν παραδοχήν ἐντός τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἠπείρου πού ὀφείλει τήν πολιτιστική της ἰδιοπροσωπία εἰς τήν χριστιανικήν της ταυτότητα, ἡ ἐμμονή τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Θρησκευτικῆς κοινωνίας νά ἐκδηλώνη τό μίσος της κατά τῆς Ἀδιαιρέτου Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ἀνίατον ἰδεοληψίαν πού καταδεικνύει δυστυχῶς τήν παρά τάς θεαματικάς διακηρύξεις καί συνελεύσεις, ὕπαρξιν ἀμεταμελήτου πνεύματος σταθεράς ἀδιαλλαξίας, πού πρέπει τοὐλάχιστον νά προβληματίση τούς ἡμετέρους φιλοπαπικούς κύκλους.

Εἰδικώτερον στήν ἀναφερομένη ἔκδοση πού διανέμεται στούς Ρωμαιοκαθολικούς πιστούς στήν πρώτη παράγραφο ἐξωμοιοῦται τό Ἱ. Μυστήριο τοῦ Γάμου πού τελεῖται εἰς τήν Ἀδιαίρετον Ὀρθόδοξον Καθολικήν Ἐκκλησίαν (γάμος ἑτεροδόξων) μέ τήν ἁπλήν συμβίωσιν καί τόν πολιτικόν λεγόμενον Γάμον καί χαρακτηρίζεται ἀνοικείως ὡς «ἀνώμαλος αἰσθηματική κατάστασις» πού ἐπιφέρει τήν ἄρνησιν τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς θρησκευτικῆς κοινότητος νά δεχθῆ τό μέλος της πού συνῆψε ὀρθόδοξον γάμον στά κατ’ αὐτούς μυστήρια τῆς ἐξομολογήσεως καί τῆς Θ. Κοινωνίας καί νά τοῦ παρέξη θρησκευτικήν κηδείαν. Δέν ὑφίσταται θεωροῦμεν εὐγλωττοτέρα διακήρυξις γιά τήν ἀληθῆ πεποίθησιν τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἱεραρχίας διά τήν Ἁγιωτάτην ἡμῶν Ἐκκλησίαν πού ἀποτελεῖ τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Ἀποδεικνύονται προσχηματικές καί φαιδρές αἱ διακηρύξεις περί οἰκουμενισμοῦ τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου ἀλλά καί οἱ κατά καιρούς δηλώσεις τῶν ἐκπεσόντων Ἐπισκόπων τῆς παλαιᾶς Ρώμης ὡς καί αἱ ὑφέρπουσαι καί καινοφανεῖς θεωρείαι περί τῶν δύο δῆθεν «ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν» καί τῶν δῆθεν «δύο πνευμόνων τοῦ Χριστιανισμοῦ».

Ὅσον δέ ἀφορᾶ στήν ἀνακοίνωση τοῦ Ἐκλαμπροτάτου κ. Νικολάου Φωσκόλου ἀναφερομένην εἰς τήν ἀνάγκην ἐπισκευῆς τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Ἁγ. Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου, τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς κοινότητος τῶν Ἀθηνῶν ἀνακεκηρυγμένου ὡς μνημείου, πληγέντος ἐκ τῆς σεισμικῆς δοκιμασίας τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν τοῦ ἔτους 1999 καί στήν ἀβελτηρίαν τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας κατά τήν ὁποίαν δηλώνει ὅτι δῆθεν ἡ αἰτία τῆς κρατικῆς ἀδιαφορίας «φαίνεται πώς εἶναι ὅτι ὁ Ναός ἀνήκει στήν Καθολική Ἐκκλησία. Γιατί, πῶς ἀλλιῶς νά ἐξηγηθεῖ τό γεγονός ὅτι στό ἴδιο διάστημα ἄλλοι σεισμόπληκτοι Ναοί τῶν Ἀθηνῶν πού ἀνήκουν στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐπισκευάστηκαν ἤ ἐπισκευάζονται. Δηλαδή, στήν Ἑλλάδα τοῦ 21ου αἰώνα ἐπικρατεῖ ἀκόμη ἡ νοοτροπία ὅτι οἱ Ἕλληνες Καθολικοί εἶναι πολίτες β΄ κατηγορίας καί ὁτιδήποτε ἀνήκει στήν Καθολική Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας εἶναι «δυτικό», εἶναι «ξένο». Δυστυχῶς, αὐτή εἶναι ἡ δικαιοσύνη καί ἡ ἰσοπολιτεία στήν σημερινή Ἑλλάδα», ἡ ἁρμόζουσα ἀπάντησις εἰς τό σεβαστόν μέλος τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Θρησκευτικῆς κοινωνίας εἰς τήν ὁποίαν ἀνήκει ἡ «Τράπεζα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» καί ἡ ἀνά τήν οἰκουμένην ἀπροσμέτρητος οἰκονομική ἐπιφάνεια, δίδεται ἀπό τόν ἐπί δεκαετίες ἐγκαταλελειμένον Καθεδρικόν Ναόν τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν «Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου» τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας, ἀνακεκηρυγμένον καί αὐτόν ὡς μνημεῖον, πληγέντα τόσον ὑπό τῆς σεισμικῆς δοκιμασίας τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν τοῦ ἔτους 1981 ὅσον καί ὑπό τῆς ὁμοίας τοῦ ἔτους 1999, ὡς καί ὑπό τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Ὁμονοίας ἀνήκοντος καί αὐτοῦ εἰς τά μνημεῖα τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν. Τά δέ προστατευτικά ἰκριώματα πού ἔχουν τεθῆ εἰς τόν Καθεδρικόν Ναόν τῶν Ἀθηνῶν τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας δέν χρηματοδοτήθησαν ἀπό τό ἁρμόδιο Ὑπουργεῖον Πολιτισμοῦ ὡς γνωστόν, ἀλλά ἀπό τήν ἀστική ἑταιρεία ΜΕΤΡΟ Α.Ε. ὡς ἀντίδοσις διά τήν χρησιμοποίησιν τῆς Πλατείας Μητροπόλεως.

Τήν δέουσαν ὅμως ἀπάντηση εἰς τόν Ἐκλαμπρότατον καί τάς ἀπαραδέκτους θέσεις του δίδουν ἀκόμη οἱ πλήρως ἐγκαταλελειμένοι ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας Ἱ. Ναοί τῆς Μητροπολιτκῆς μου Περιφερείας Ἁγίου Σπυρίδωνος πολιούχου Πειραιῶς, Ἁγίου Νικολάου Πειραιῶς, Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Πειραιῶς τῆς αὐτῆς ἱστορικῆς περιόδου καί τοῦ ἰδίου νομικοῦ χαρακτηρισμοῦ. Ὡσαύτως τήν δέουσαν ἀπάντηση a contrario εἰς τόν Ἐκλαμπρότατον δίδουν τά πολυειδῶς λειτουργούντα ἐντός τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας ἰδιωτικά ἐκπαιδευτήρια τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς θρησκευτικῆς κοινωνίας καί ἡ ἐν μέσαις Ἀθήναις ὑφισταμένη προπαγανδιστική «ἐπιχείρησις» τῆς Οὐνίας.
Ἀποκαλυπτήρια, λοιπόν, γιά τούς ἀμφισβητούντας τήν πραγματικότητα καί τό ἀληθές πρόσωπον τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν.

Διαβάστε περισσότερα

Απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων ζητά το Ε.Π.Σ.Ε

πηγή: romfea
Την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων ζητά το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι από το Εφετείο Αθηνών σε εφαρμογή και της πρόσφατης καταδίκης της Ιταλίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αναμένεται η απόφαση του δικαστηρίου.
Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της σημερινής προγραμματισμένης δίκης στο Γ' Τριμελές Εφετείο Αθηνών τα στελέχη του ΕΠΣΕ Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δημητράς και ο νομικός σύμβουλος του ΕΠΣΕ Βασίλης Σωτηρόπουλος θα ζητήσουν από το δικαστήριο την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων (εικόνα Χριστού και Ευαγγέλιο) σε εφαρμογή και της πρόσφατης καταδίκης της Ιταλίας........
από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) αλλά και των γενικών αρχών δικαίου, όπως έχουν αναπτυχθεί ειδικά για το θέμα αυτό (υποχρέωση ουδετερότητας της πολιτείας στα θέματα θρησκείας) από τον Καθηγητή Νομικής Μιχάλη Σταθόπουλο.
Όπως είναι γνωστό, το ΕΔΔΑ, στις 3 Νοεμβρίου 2009, δημοσιοποίησε την απόφαση στην υπόθεση Lautsi κατά Ιταλίας με την οποία διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 2 του πρώτου προσθέτου Πρωτοκόλλου σε συνδυασμό με το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), λόγω της ανάρτησης του «εσταυρωμένου» στα δημόσια ιταλικά σχολεία.
Τέλος, το ΕΠΣΕ έκανε παρέμβαση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ).
Σχόλιο του blog μας
Άμεση είναι η αντίδραση των Παρατηρητηρίων στην Ελλάδα όταν πρόκειται να εισηγηθούν μέτρα αντιχριστιανικά! Άμεση και σαφής πρέπει να είναι η απάντηση από τη Διοικούσα Εκκλησία και τους θεολόγους, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, τους πολιτικούς. Δεν μπορούν μερικοί γνωστοί - άγνωστοι στην πατρίδα μας να σέρνουν ακόμη και τη δικαιοσύνη στο χορό της αντιχριστιανικής τους μανίας. Και οι δικαστές ας αποφασίσουν με θάρρος την στήριξη της χριστιανικής παραδόσεως και την καταδίκη της ευρωπαϊκής αθεϊας.

Διαβάστε περισσότερα

Παναγιώτης Τελεβάντος, Εισήγηση για ανακατατάξεις στον Οικουμενικό Θρόνο

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΙΣ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΘΡΟΝΟ

Γράφει ο κ. Παναγιώτης Τελεβάντος, Θεολόγος - Φιλόλογος

Δύο συνεντεύξεις του Μητροπολίτη Ιταλίας Γεννάδιου και του Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιου μας έδωσαν αφορμή για κάποιες σκέψεις για την ανόρθωση του δεινώς τρωθέντος από την οικουμενιστική λαίλαπα κύρους του Οικουμενικού Πατριαρχείου και την κατά Θεόν διαποίμανση του λαού του Θεού.........

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΤΑΛΙΑΣ
Από συνέντευξη του Μητροπολίτη Ιταλίας κ. Γεννάδιου, στο πρακτορείο Ρομφαία”, παραθέτουμε χαρακτηριστικό απόσπαμα: “Ημουν συμμαθητής του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Όπως θυμούμαι, κατά την παράδοση, έπρεπε να πάρουμε την ευχή του τότε Οικουμενικού Πατριάρχη, του Αθηναγόρα –μεγάλου Πατριάρχου και προφήτου. Να σημειώσω πως ό,τι γίνεται σήμερα για τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των Χριστιανών (Ορθοδόξων και μη Ορθοδόξων) οφείλεται στην μεγάλη αυτή μορφή που λεγόταν Αθηναγόρας. Με το όνομά του, γνωρίστηκε και αναγνωρίστηκε η Ορθόδοξος πίστη στη Δύση, και μετά η Ορθοδοξία. Ο Αθηναγόρας ήταν πράγματι φωτισμένος ιεράρχης και άνθρωπος. Η προσφορά του ήταν πολύ μεγάλη στην Ορθοδοξία”.

“Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ... ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ”
Ωστε πρώτα έγινε γνωστός ο Αθηναγόρας και στη συνέχεια και εξαιτίας του έγινε γνωστή η Ορθοδοξία, στη Δύση, κατά τον Μητροπολίτη Ιταλίας! Ακόμη χειρότερα: Ο Αθηναγόρας δεν ήταν απλά μεγάλος Πατριάρχης, διατείνεται ο Σεβασμιότατος, αλλά και προφήτης!!! Τι είδους προφήτης ήταν; Προφήτευσε κάτι που επαληθεύθηκε στη συνέχεια; Οχι βέβαια! Προφήτης με την έννοια ότι ήταν απεσταλμένος του Θεού; Και πώς τον εξέλεξε προφήτη ο Θεός: Οπως τον Μωυσή, τον Ηλία ή τον Ελισσαίο; Και γιατί τον εξέλεξε προφήτη; Για να καυχάται ότι δίνει τη Θεία Κοινωνία στους Παπικούς; Για να άρει αντικανονικά τα αναθέματα κατά των Παπικών; Για να εναγκαλίζεται τον Πάπα; Για να διατυπώνει “γυμνή τη κεφαλή” αιρέσεις; Για να εγκαινιάσει και να γιγαντώσει τη δεύτερη φάση της οικουμενιστικής λαίλαπας; Οι δηλώσεις του Σεβασμιότατου πρέπει να λάβουν “ένδικον μισθαποδοσία”. Το Πατριαρχείο, με προαγωγή σε πάλαι ποτέ διαλάμψασα επισκοπή, ας τον ανακαλέσει στο Φανάρι και ας του αναθέσει τη διοργάνωση των εν πλω και άλλων περιβαλλοντολογικών συνεδρίων του Παναγιότατου.

Ο Π. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Στη Μητρόπολη Ιταλίας η Σύνοδος του Πατριαρχείου ας εκλέξει τον π. Θεόδωρο Ζήση για να την ποιμάνει θεοφιλώς! Ας του ανατεθεί επίσης η προεδρία της επιτροπής στο διάλογο με τους Παπικούς, με την άμεση αντικατάσταση του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη, του εισηγητή της “Βαπτισματικής” θεολογίας σε ορθόδοξο έδαφος και του κατεξοχήν υπεύθυνου για την υπογραφή των αιρετικών εκκλησιολογικών κειμένων της Ραβέννας και της Ελούντας. Ετσι με ένα σμπάρο, το Πατριαρχείο, θα πετύχει έξι τρυγόνια: 1.) Καταρχήν θα απαλλάξει την Εκκλησία από ένα οπαδό του “Προφηταπόστολου” Αθηναγόρα, 2.) Θα αποκαθηλώσει από την προεδρία της επιτροπής για το διάλογο με τους Παπικούς τον Περγάμου Ιωάννη για τις κακοδοξίες που διατυπώνει, 3.) Θα αναθέσει τη διαποίμανση της Μητρόπολη Ιταλίας σε άξια χέρια, 4.) Θα αποκαταστήσει το σοβαρότατα τρωθέν εξαιτίας των οικουμενιστικών ακροβατισμών κύρος του Πατριαρχείου, 5.) Θα στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους Παπικούς για την πορεία του διαλόγου, ιδιαίτερα αν η Μητρόπολη Ιταλίας μετονομαστεί Μητρόπολη Ρώμης και πάσης Ιταλίας, και, 6) Θα εναποθέσει την ευθύνη του διαλόγου με τους Παπικούς στα χέρια κληρικού με σπάνια κατάρτιση, άμεμπτο ήθος, ορθόδοξο φρόνημα και αληθινής πίστης στο Θεό.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΕΑΣ ΖΗΛΑΝΔΙΑΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ
Δήλωσε σε συνέντευξή του ο Σεβασμιότατος Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλόχιος: “Η Ιερά Μητρόπολη Νέας Ζηλανδίας περιλαμβάνει τη Νέα Ζηλανδία, και τα νησιά του Νότιου Ειρηνικού μέχρι και τα νησιά Φίτζι, Τόνγκα και Σαμόα με τα δικά τους νησιωτικά συμπλέγματα. Ιδρύθηκε το 1970 από την Αρχιεπισκοπή της Αυστραλίας –στην οποία υπήγετο μέχρι τότε. Είναι μια χώρα που αναπτύσσεται σιγά-σιγά. Οι άνθρωποι εκεί είναι καλοί και ζούμε μονοιασμένοι. Είμαστε 5.000 Έλληνες και περίπου 10.000 σλαβικής καταγωγής (Ρώσοι, Σέρβοι, Βούλγαροι κ.λπ.). Εχουμε ξεκινήσει να επεκτεινόμαστε και στο ντόπιο στοιχείο, τους καθαρά Νεοζηλανδούς που είναι είτε Αγγλοσαξονικής προελεύσεως είτε ιθαγενείς Μαορί. Διαγράφεται ευοίωνο το μέλλον για την Ορθοδοξία. Πολλοί γηγενείς εκφράζουν την επιθυμία να ασπαστούν τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό που τους εμπνέει σεβασμό και εμπιστοσύνη. Ήδη βαφτίσαμε και αρκετούς γηγενείς από τα νησιά Φίτζι τα οποία βρίσκονται στο νοτιο - ανατολικό τμήμα του Ειρηνικού Ωκεανού”.

ΕΥΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ
Ο Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλόχιος πρόσφερε τις υπηρεσίες του στο έργο της Εξωτερικής Ιεραποστολής Αφρικής στην Κένυα και στο Ζαϊρ. Πρόκειται για ταπεινό, δραστήριο και έμπειρο στα ιεραποστολικά θέματα ιεράρχη. Ως εκ τούτου η εκλογή του στην ιεραποστολική Μητρόπολη Νέας Ζηλανδίας άρχισε ήδη να αποδίδει ευεργετικούς καρπούς με τη μεταστροφή στην Ορθοδοξία πολλών γηγενών ιθαγενών Μαορί αλλά και των γειτονικών προς τη Νέα Ζηλανδία κατοίκων των νησιών Φίτζι. Επιπλέον! Ο Σεβασμιότατος προέρχεται από το μοναχισμό. Εχει ασκητικό ορθόδοξο ήθος και έτσι μπολιάζει τους νεοφώτιστους στο ορθόδοξο πνεύμα. Η παρουσία του στη Νέα Ζηλανδία είναι ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί στην απομακρυσμένη αυτή χώρα με τις μεγάλες προοπτικές για την Ορθοδοξία.

ΝΑ ΕΚΛΕΓΕΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ
Η προώθησή του, όμως, σε ακόμη πιο νευραλγικό πόστο, θα εξασφάλισε πολλαπλά οφέλη στην Εκκλησία. Είναι καιρός το Πατριαρχείο να ανακαλέσει (με προαγωγή σε πάλαι ποτέ διαλάμψασα επισκοπή) τον Αυστραλίας Στυλιανό στην Κωνσταντινούπολη. Η παρουσία του στην Αυστραλία είναι όχι απλά τροχοπέδη αλλά βαρίδι ασήκωτο. Η συμβολή του κ. Στυλιανού ως επίσημου ποιητή της πατριαρχικής αυλής θα ήταν η καλύτερη επένδυση στα τάλαντά του. Φανταστείτε τι οικολογικούς ύμνους και τι περιβαλλοντολογικές ωδές θα μπορούσε να συνθέσει απερίσπαστος από τα διοικητικά καθήκοντα! Παράλληλα λόγω του δυναμισμού του θα μπορούσε να εκπροσωπεί το Πατριαρχείο στις Τουρκικές αρχές. Αντί να προπηλακίζει τον Παναγιότατο και να ξεσπά στο ποίμνιο, τους ιερείς, τους βοηθούς επισκόπους, τις πρεσβευτικές, πολιτικές και πολιτειακές αρχές της Γενέτειρας και γενικά κατά πάντων και πασών θα ήταν καλύτερα να ξεσπά εναντίον των Τούρκων. Με ότι αυτό συνεπάγεται. Στην Αυστραλία χαραμίζονται κυριολεκτικά οι μεγάλες του αρετές και το ποιητικό του τάλαντο. Ο Μητροπολίτης Προικονήσου Ιωσήφ έχει όλα τα προσόντα να διαδεχθεί τον κ. Στυλιανό αλλά αυτή τη στιγμή η παρουσία του στο Φανάρι είναι από πολλές απόψεις ζωτικής σημασίας. Τόσο ο κ. Στυλιανός όσο και ο κ. Γεννάδιος καλό είναι να τεθούν υπό την άμεση εποπτεία του Αγίου Προικονήσου για να ελέγχονται και να καθοδηγούνται στα νέα τους καθήκοντα. Αρα ο Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιος είναι το πιο ενδεδειγμένο πρόσωπο για την Αυστραλία: Σέβεται το Πατριαρχείο, έχει συναινετικό φρόνημα, ασκητικό μοναστικό ήθος και ιεραποστολική φλόγα. Επομένως μπορεί να βοηθήσει σε πολλά: Στη Μητροπολιτοποίηση της Αυστραλίας, στην επούλωση του υφισταμένου σχίσματος, στη δημιουργία μοναστηριών, στις ομαλές σχέσεις της ομογένειας με την Ελληνική πολιτεία, στην εξάπλωση της Ορθοδοξίας στην Ωκεανία και στην κατακόρυφη αύξηση του κύρους του Οικουμενικού Θρόνου.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει κάνει μερικές επιτυχείς εκλογές επισκόπων που απεδείχθησαν ευλογία για το έργο της Εκκλησίας: Αλβανίας Αναστάσιος, Αμερικής Δημήτριος, Κορέας Σωτήριος, Κορέας Αμβρόσιος και Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιος. Ας κάνει εύστοχες εκλογές στην πολύπαθη και αχανή Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας και στην Ιταλία για τη δόξα του Χριστού και της Εκκλησίας και την αύξηση του κύρους του Οικουμενικού Θρόνου!.

Διαβάστε περισσότερα

Mοναχός Μωυσής Αγιορείτης, Απαγορεύεται να φοράμε σταυρό;

πηγή: Μακεδονία με πληροφορίες από Ακτίνες

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Κατά τη δίκη της μονής Βατοπεδίου στο Πενταμελές Εφετείο Θράκης στην Κομοτηνή συνέβη κάτι πρωτάκουστο.
Ο εισαγγελέας της έδρας Γ. Φλωρίδης, αδελφός του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Β. Φλωρίδη, όπως αναφέρεται και σχολιάζεται σε αρκετές σελίδες του διαδικτύου, είπε στη δικαστή που δικαζόταν για την υπόθεση Μ. Ψάλτη: “Όταν είστε στην έδρα, είναι απαράδεκτο να φοράτε σταυρό, γιατί είναι θρησκευτικό σύμβολο και επηρεάζετε”!
Ναι, το είπε ακριβώς όπως το διαβάσατε.......
Όπως εύστοχα σχολιάστηκε στις ιστοσελίδες, η δικαιοσύνη δεν αποφασίζει βάσει στοιχείων αλλά βάσει το τι φοράει ο κάθε δικαστής...
Αυτό που φέρεται να είπε είναι απαράδεκτο και φοβερό. Ένας εισαγγελέας να κρίνει μια συνάδελφο κατηγορουμένη από το αν φοράει ή όχι σταυρό. Το ότι φορούσε η δικαστής σταυρό σε δικαστική αίθουσα το χαρακτήρισε απαράδεκτο θρησκευτικό σύμβολο. Τότε να αφαιρέσουμε και την εικόνα του Χριστού και το ευαγγέλιο από το δικαστήριο. Να μην ορκιζόμαστε στο ευαγγέλιο. Να μην κάνουμε καθόλου το σταυρό μας. Τι είδους σκεπτικό είναι αυτό;
Είναι γνωστό πλέον σε όλους ότι οι κατήγοροι της μονής Βατοπεδίου απολαμβάνουν μεγάλες τιμές από τη νέα κυβέρνηση. Μάλιστα ο εισαγγελέας Β. Φλωρίδης, για πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά, έδωσε συνέντευξη, για να πει πόσο περήφανος είναι που καταδικάστηκαν οι βατοπεδινοί μοναχοί. Κατά τ’ άλλα παρουσιάζεται ως φιλόθρησκος και φιλοαθωνίτης που επισκέπτεται ορισμένες μονές του Αγίου Όρους. Τέλος πάντων, αυτό είναι δικαίωμά του. Ας επανέλθουμε στο θέμα μας.
Η κ. Ψάλτη ευθαρσώς είπε πως επί τρεις σχεδόν δεκαετίες δικάζει με ήσυχη τη συνείδησή της και ανέφερε: “Μπορεί ο σταυρός να είναι το καύχημά μου, ουδέποτε όμως αποτέλεσε στοιχείο για την κρίση μου”, σε όσα της καταμαρτύρησε ο εισαγγελέας. Για τον σταυρό είπε ότι τον φορά γιατί είναι οικογενειακό κειμήλιο και αποτελεί έκφραση της θρησκευτικής της πεποιθήσεως. Μεγάλη απορία δημιούργησε στην ίδια και σε όλους το πώς χρησιμοποιήθηκε ακόμη και ο σταυρός που φορούσε. Για πρώτη φορά ακούσθηκε ότι ο σταυρός είναι σημείο προκλήσεως κι εντάσεως.
Ο συνήγορος υπερασπίσεως Τ. Μιχαλόλιας σχολίασε ότι ο εισαγγελέας μοιάζει με καρδινάλιο σε ιερά εξέταση, για το σχόλιο που έκανε για το σταυρό που φορούσε η κ. Ψάλτη, και τόνισε: “Εμείς την ξέρουμε τόσα χρόνια και πάντα με αυτόν τον σταυρό δίκαζε”. Το συγκεκριμένο θέμα είναι σοβαρό. Δεν μπορεί δηλαδή ένας δικαστής να φορά σταυρό; Δεν μπορεί να κάνει γνωστή τη χριστιανική του ιδιότητα; Δεν μπορεί να εκκλησιάζεται, για να μην τον δουν και θεωρηθεί ότι είναι επηρεασμένος και σε μια εκκλησιαστική δίκη θα είναι μονομερώς τοποθετημένος; Μήπως επιστρέφουμε σε Μεσαίωνα; Μήπως θα αρχίσουμε να διωκόμεθα για την ορθόδοξη πίστη μας;
Είναι πολύ λυπηρά όλα αυτά. Χρειάζεται αντικειμενικότητα, νηφαλιότητα και διάκριση. Εμείς επί της ουσίας του συγκεκριμένου θέματος αναφερθήκαμε και όχι επί της ουσίας του όλου θέματος. Τις πληροφορίες μας λάβαμε από το διαδίκτυο, όπου είναι ενυπόγραφα καταχωρημένες. Αναφέρονται σε λεπτομέρειες που ξενίζουν και προβληματίζουν και δημιουργούν ισχυρά ερωτήματα για προκατάληψη και προαποφάσεις.
Ευχόμεθα να λάμπει η αλήθεια, το πραγματικό δίκαιο και η ευθυκρισία δίχως επηρεασμούς και σκοπιμότητες παντού και πάντοτε. Ο σταυρός είναι σύμβολο ύψιστης ταπεινώσεως, αφάτου κενώσεως και μεγάλης θυσιαστικής αγάπης. Γι’ αυτό τον φοράμε και γι’ αυτό τον προσκυνάμε. Γι’ αυτό κυριαρχεί σε όλη την εκκλησία. Είναι μεγάλη η σημασία του και βαθύτατος ο συμβολισμός του. Κάθε αντισταυρικός λόγος είναι μάλλον εκ του πονηρού.

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση: Διδασκαλία των Aρχαίων Ελληνικών με κείμενα της Πατερικής Θεολογίας

Τολμούμε να κάνουμε την πρόταση, αν και γνωρίζουμε πως δυστυχώς δεν πρόκειται να την υλοποιήσουν οι υπεύθυνοι του Υπουργείου Παιδείας.
Με ποιο τρόπο θα γίνει πιο αγαπητό στους μαθητές του Γυμνασίου το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών; Η απάντηση απλή. Αν αντί για τα δύσκολα κείμενα της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας και ιστοριογραφίας διδάξουμε τα πολύ πιο προσιτά κείμενα της Καινής Διαθήκης και των αγίων Πατέρων........
Η γλώσσα της Καινής Διαθήκης είναι πολύ απλούστερη της γλώσσας των κειμένων που σήμερα διδάσκονται οι μαθητές του Γυμνασίου. Το ίδιο ισχύει και για τη γλώσσα πολλών πατερικών κειμένων. Ποιος μαθητής θα δυσκολευτεί να κατανοήσει πολλά από τα κείμενα του Χρυσοστόμου ή άλλα πατερικά έργα;
Η πατερική θεολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών αλλά ασφαλώς και παράλληλα και για τη διδασκαλία από τις πηγές του μαθήματος των Θρησκευτικών. Άλλωστε το αίτημα για συστηματική διδασκαλία της πατερικής θεολογίας προβάλλει επιτακτικό σήμερα που το μάθημα των θρησκευτικών γέμισε από τις οικουμενιστικές και κουλτουριάρικες θέσεις των γνωστών ευρω-θεολόγων συγγραφέων και Συμβούλων.

Διαβάστε περισσότερα

Τρία άρθρα της "Καθημερινής" για το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών

Η εφημερίδα "Καθημερινή" στο σημερινό κυριακάτικο φύλλο της δημοσιεύει τρία άρθρα σχετικά με το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών. Είναι σαφές πως μετά τη συνάντηση Παπανδρέου - Κριαρά πολλοί αντελήφθησαν ότι κάτι ετοιμάζεται για τα Αρχαία Ελληνικά. Αλλά τι; Και κάτι ακόμη: Αν ξεκινήσουν οι αλλαγές, θα περιοριστούν μόνο στο μάθημα των Αρχαίων; Ποιο προσανατολισμό θέλει να δώσει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ στην παιδεία;
Αναδημοσιεύουμε τα άρθρα της Καθημερινής όχι γιατί συμφωνούμε με όσα λέγονται σε αυτά αλλά για την ενημέρωση των αναγνωστών μας και για να είμαστε όλοι υποψιασμένοι για όσα μεθοδεύονται.

Άποψη: Επιτέλους τι θέλουμε;

Tου Xρήστου Γιανναρά
Σίγουρα υπάρχουν διδακτικές μέθοδοι που κάνουν ένα γλωσσικό μάθημα συναρπαστικό και άλλες που το κάνουν αποκρουστικό.........

Στην Ελλάδα, όπου τα τελευταία 35 χρόνια οι «στρατηγικές» των υπουργών Παιδείας είναι συνήθως ιδεολογικές και όχι παιδαγωγικές, επιλέγονται οι πιο αποκρουστικές μέθοδοι διδασκαλίας. Δεν νομίζω να υπήρξε υπουργός υποψιασμένος για τις δύο θεμελιώδεις στην εκπαίδευση διαπιστώσεις: Πρώτον, ότι άνθρωπος χωρίς γλώσσα είναι άνθρωπος χωρίς σκέψη - ανάπηρη γλώσσα σημαίνει ανάπηρη σκέψη. Και δεύτερον, ότι σήμερα που η πληροφορία είναι αφειδώς προσιτή σε όλους, η σχολική εκπαίδευση θα έχει γονιμότητα μόνο αν θεμελιωθεί κατά προτεραιότητα στη διδασκαλία της γλώσσας ως λογικής και των μαθηματικών ως γλώσσας.
Η διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών στα σχολεία είναι κεντρικό πολιτικό πρόβλημα: Εχουμε κουραστεί από την προγονοπληξία, την κενή ρητορεία για τον κάποτε πολιτισμό μας, θέλουμε να τα παραμερίσουμε όλα αυτά; ΄Η πιστεύουμε ότι η αρχαία γλώσσα είναι στέρεο, εκπληκτικό σε αρτιότητα εφαλτήριο για το άλμα στη λογική συγκρότηση, την κριτική οξυδέρκεια, τη δημιουργική φαντασία σήμερα; Αν θέλουμε το πρώτο, να καταργήσουμε τα Αρχαία. Αν θέλουμε το δεύτερο, να τα διδάξουμε, σαν συναρπαστικό παιχνίδι, από το δημοτικό. Το Ετυμολογικό και το Συντακτικό της Αρχαίας έχει πειραματικά αποδειχθεί ότι γίνεται παιχνίδι για τα παιδιά. Παράλληλα, την τρέχουσα γλώσσα να την προσλαμβάνουν τα παιδιά από κορυφαία σημερινά λογοτεχνήματα, χωρίς Γραμματική και Συντακτικό «της Δημοτικής», δηλαδή της τεχνητής μας σχιζοφρένειας. Ο Παπανούτσος έλεγε σοφά: «Μόνο πατώντας στέρεα στην αρχαία γλώσσα μπορούμε να πλάσουμε σωστά (δημιουργικά) τη δημοτική».
___________________________________________

Άποψη: Ιδεολογική επιλογή

Tου Κώστα Aγγελάκου*

Σχέση βασισμένη σε μια παρωχημένη μορφή διδασκαλίας, η οποία βομβαρδίζει τους μαθητές με γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα, ασύνδετα και απόμακρα από το αρχαίο κείμενο. Μια φορμαλιστική διδασκαλία, που δεν συνομιλεί με τη νεοελληνική γλώσσα αλλά, αντίθετα, προκαλεί περισσότερη γλωσσική σύγχυση στους μαθητές. Μια μονόδρομη διδασκαλία που αντιμετωπίζει την αρχαία σκέψη και τις ιδέες της ως μαυσωλείο κανόνων. Με σχολικά βιβλία δήθεν διαθεματικά (!), τα οποία περιέχουν κείμενα που δεν μπορεί να προσεγγίσει ένας απόφοιτος των φιλοσοφικών σχολών. Με διδάσκοντες είτε ανεπαρκώς προετοιμασμένους στα πανεπιστήμια για μια σύγχρονη διδασκαλία του μαθήματος είτε καθηλωμένους στη λογική μιας γραμματικοσυντακτικής αποστήθισης. Δεν είναι τυχαίο που δεν έχει γίνει ούτε επιτράπηκε από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο καμία έρευνα για την 20ετή σχεδόν δουλοπρεπή εφαρμογή αυτής της μηχανιστικής και αντιπαιδαγωγικής διδασκαλίας. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια ιδεολογική επιλογή, συνυφασμένη με τη λογική του σημερινού σχολείου της πλήξης και της έλλειψης δημιουργικότητας, με στόχο την παιδαγωγική και πνευματική χειραγώγηση των μαθητών, αλλά και την ολοκληρωτική αποξένωσή τους από τις «επικίνδυνες» ιδέες των αρχαίων κειμένων, μέσω της καλλιέργειας μιας απέχθειας για την αρχαιογνωσία.

*Ο κ. Κ. Αγγελάκος είναι επίκουρος καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, διευθυντής του περιοδικού «Νέα Παιδεία».
_____________________________________________

Αρχαία: βαρετά βιβλία και διδασκαλία
Πανελλαδική έρευνα του ΑΠΘ σε εκπαιδευτικούς

Του Αποστολου Λακασα

Απαιτούνται ριζικές αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας (και τις ώρες) των Αρχαίων Ελληνικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς οι περισσότεροι μαθητές πλήττουν, τα βιβλία είναι κακογραμμένα, ο τρόπος διδασκαλίας είναι στείρος και ενισχύει την παπαγαλία.
Αυτά προκύπτουν από τις απαντήσεις εκπαιδευτικών που συμμετείχαν σε πανελλαδική έρευνα του ΑΠΘ, τα αποτελέσματα της οποίας επαναθέτουν το ζήτημα της διδασκαλίας των Αρχαίων. Ενα θέμα που έφερε στο προσκήνιο και η πρόσφατη τοποθέτηση του Εμμανουήλ Κριαρά. Ο λόγιος δάσκαλος, στη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, είπε ότι η διδασκαλία των Αρχαίων πρέπει να περιοριστεί στο λύκειο, αφού η ταυτόχρονη διδασκαλία Νέων και Αρχαίων στο Γυμνάσιο προκαλεί σύγχυση στους μαθητές. Ειδικότερα, σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 500 εκπαιδευτικούς από όλη τη χώρα, το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009 από τον τομέα Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής ΑΠΘ με υπεύθυνο τον καθηγητή κ. Μιχάλη Κελπανίδη, προκύπτουν τα εξής:
- Οι δύο στους τρεις (67,9%) δεν είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο που γίνεται το μάθημα.
- Το 77,3% εντοπίζει προβλήματα στα βιβλία, ενώ το 57,6% πιστεύει ότι δίνεται βάρος στο συντακτικό και στη γραμματική, αλλά όχι στην κατανόηση των κειμένων.
- Οι περισσότεροι θεωρούν ότι τα Αρχαία είναι απαραίτητα ως μορφωτικό εφόδιο για τους μαθητές και διότι τους βοηθούν να κατανοούν τα Νεοελληνικά. Ομως, οι πιο πολλοί (43,5%) προκρίνουν την αύξηση των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων από μετάφραση και τη μείωση των ωρών από το πρωτότυπο.
«Το μάθημα που προκαλεί το μεγαλύτερο άγχος και τη μεγαλύτερη αποτυχία στο Γυμνάσιο είναι σήμερα τα Αρχαία», λέει στην «Κ» ο καθηγητής Παιδαγωγικών στο Παν. Ιωαννίνων κ. Αθανάσιος Γκότοβος. «Ηδη στο πρώτο τρίμηνο οι δύσμοιροι φιλόλογοι της Α΄ Γυμνασίου καλούνται να πετύχουν στόχους που είναι φύσει αδύνατον να επιτευχθούν. Η αποτυχία μετακυλίεται στους μαθητές και οι γονείς τρέχουν στα φροντιστήρια».

Διαβάστε περισσότερα

Παναγιώτης Τελεβάντος, Η στάση της Ρωσικής Εκκλησίας έναντι του Οικουμενισμού

Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Γράφει ο κ. Παναγιώτης Τελεβάντος, Θεολόγος - Φιλόλογος

Αξιοπρόσεκτο κείμενο για τη στάση της Ρωσικής Εκκλησίας έναντι στον Οικουμενισμό δημοσίευσε ο οικουμενιστής θεολόγος Π. Ανδριόπουλος. Αν και το κείμενό του στάζει οικουμενιστικό δηλητήριο είναι χρήσιμο από μια άποψη: Καταγράφει την αλήθεια αναφορικά με τη στάση της Ρωσικής Εκκλησίας έναντι του Οικουμενισμού την οποία οι παραδοσιακοί πιστοί δεν μπορούν με κανένα τρόπο να αγνοήσουν. Η Εκκλησία της Ρωσίας ΔΕΝ πρόκειται να γίνει ανάχωμα έναντι του οικουμενισμού, όπως ορισμένοι παραδοσιακοί θεολόγοι πιστεύουν...........
Η Ρωσική Εκκλησία παίζει τα γεωπολιτικά παιγνίδια του “Πανρωσισμού”. Αυτή τη στιγμή, και επειδή υπάρχει το αγκάθι της Ουνίας και επειδή επιδιώκει αναβάθμιση της θέσης της στα πρεσβεία των Εκκλησιών, η Ρωσική Εκκλησία φαίνεται τροχοπέδη στους οικουμενιστικούς ακροβατισμούς του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Αν, όμως, λύσει κάποια προβλήματά της με το Βατικανό και αν τα ρωσικά γεωπολιτικά σχέδια το επιβάλουν δεν πρόκειται να διστάσει ακόμη και να υπερακοντίσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε οικουμενιστικά ανοίγματα. Δεν αποκλείεται οι παραδοσιακοί πιστοί να παρακαλουθούν με δέος τα δύο Πατριαρχεία να αμιλλώνται ποιο θα πουλήσει μεγαλύτερη εκδούλευση στον Πάπα!

ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ
Δεν αποκλείεται επίσης να δούμε μια διαφορετική στάση εκ μέρους της Ρωσίας. Συγκεκριμένα να ενθαρρύνει το Πατριαρχείο στο παρασκήνιο να προχωρήσει σε βεβιασμένη ένωση με τους Παπικούς. Μόλις το Πατριαρχείο πέσει στην παγίδα και κάνει το ολέθριο βήμα είναι ενδεχόμενο το Πατριαρχείο Μόσχας να βγει μπροστά σαν ο προστάτης της Ορθοδοξίας και να υφαρπάσει την πρωτοκαθεδρία των Εκκλησιών στιγματίζοντας το Οικουμενικο Πατριαρχείο ως αιρετικό. Ας μην ξεχνούμε ότι η θεωρία της λεγόμενης “Τρίτης Ρώμης” γεννήθηκε μέσα στις στάκτες και τα αποκαίδια που άφησε πίσω της η Σύνοδος της Φερράρας- Φλωρεντίας. Ας προσέξουν, λοιπόν, οι Οικουμενιστές του Φαναρίου. Επειδή μπορεί “να χάσουν και τα αυγά και τα καλάθια”, κατά τη λαική έκφραση.

Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ κ. Π. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ
“Ο Πατριάρχης Κύριλλος, όσο ήταν επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Υποθέσεων της Ρωσικής Εκκλησίας, προχώρησε σε ανοίγματα και προς τη Δυτική Εκκλησία. Επισκέφθηκε πολλές φορές με διάφορες αφορμές το Βατικανό, όπου συναντήθηκε με τους Πάπες Ιωάννη Παύλο και Βενέδικτο. Αυτές οι επαφές του Κυρίλλου είχαν ως αποτέλεσμα τη συνεργασία της Μόσχας και του Βατικανού για κοινωνικά θέματα, όπως η φτώχεια, η ανεργία και τα ναρκωτικά. Το 2007 ο τότε Σμολένσκ και νυν Πατριάρχης Κύριλλος επισκέφθηκε πάλι το Βατικανό και είχε ιδιαίτερη συνάντηση με τον Πάπα Βενέδικτο. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ (25/2/2007) ο τότε Σμολένσκ Κύριλλος δήλωνε κατηγορηματικά: “Πρώτα απ' όλα θέλω να υπενθυμίσω ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους σχέσεων μεταξύ της Ρωσικής Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ποτέ δεν αποκλείσαμε - ως θέμα αρχής - τη δυνατότητα επίσκεψης του Πάπα στη Ρωσία ή της συνάντησής του με τον Πατριάρχη Μόσχας στο έδαφος μιας τρίτης χώρας. Ωστόσο αποτελεί βαθιά μας πεποίθηση ότι ένα τέτοιο ιστορικό γεγονός πρέπει να σηματοδοτήσει θετικές αλλαγές στις σχέσεις ανάμεσα στις Εκκλησίες”. Αξίζει, εδώ, να σημειωθεί το γεγονός ότι ο ισχυρός Καρδινάλιος Βάλτερ Κάσπερ επισκέφθηκε την Μόσχα τον Δεκέμβριο του 2005 επί Πατριαρχίας Αλεξίου Β' σε μια προσπάθεια εγγύτητος των δύο Εκκλησιών και έγινε δεκτός με τιμές από τον μακαριστό Πατριάρχη. Μόλις τον περασμένο Ιούνιο ο νέος επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών σχέσεων Αρχιεπίσκοπος Βολοκολάμσκ Ιλαρίων δήλωσε χαρακτηριστικά: “Η Ρωσική Ορθόδοξη και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα πρέπει να αφήσουν πίσω τους το πνεύμα εχθρότητας που δηλητηριάζει εδώ και χρόνια τις σχέσεις τους, ώστε από κοινού να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που απασχολούν τις σύγχρονες κοινωνίες”. Τον περασμένο μήνα ο πρόεδρος Μεντβέντεφ δήλωσε για το θέμα: “Έχουμε σχέσεις με το Βατικανό σε επίπεδο Γραφείων Αντιπροσωπείας. Συζητούμε το θέμα της ανύψωσης του επιπέδου σχέσεων σε πλήρη μορφή, για να κάνουμε αυτές τις σχέσεις πρεσβευτικές, πραγματικά διπλωματικές”. Και βέβαια ο Μεντβέντεφ στοιχείται στη γραμμή του προκατόχου του Πούτιν, ο οποίος δήλωνε από το 2000 ότι “οι σχέσεις Μόσχας – Βατικανού είναι σε πολύ καλό επίπεδο", επισημαίνοντας ότι "υπάρχουν περιθώρια ενδυνάμωσης των δεσμών μεταξύ των δύο πλευρών”. Η Ρωσική Εκκλησία διατηρεί άριστες σχέσεις με τους προέδρους Μεντβέντεφ και Πούτιν και νομοτελειακά πια, η συνάντηση Πατριάρχη Μόσχας και Πάπα δεν είναι μακριά, ίσως δε και η επίσκεψη του Πάπα στη Ρωσία, κάτι που επιθυμεί σφόδρα το Βατικανό. Ο Πατριάρχης Κύριλλος, ο οποίος, είναι ολοφάνερο, επιθυμεί να παίξει ηγετικό ρόλο στην Ορθοδοξία και να μην αφήσει μόνο του το Οικουμενικό Πατριαρχείο να διαλέγεται ισοτίμως με το Βατικανό, δεν έχει κάνει καμία δήλωση εναντίον της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και του Πάπα. Ούτε, φυσικά, καταδικάζει τον Οικουμενισμό, αφού ο ίδιος υποστήριξε έργοις και λόγοις τον διάλογο των Εκκλησιών. Σίγουρα, δεν λησμονεί ούτε στιγμή ο Ρώσος Πατριάρχης ότι οι Ρώσοι της Διασποράς, το "ποίμνιό του" που κατά τον ίδιο είναι μεγαλύτερο απ' αυτό της Ρωσικής γης, δεν θα δεχθούν εύκολα από την Εκκλησία τους αφορισμούς και αποκλεισμούς που δεν συνάδουν με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Όλα τα παραπάνω είναι άκρως ενδεικτικά της “φιλοπαπικής” στάσης της Ρωσικής Ορθοδοξίας”.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΜΟΣΧΑΣ
Δυστυχώς πλείστα, αν όχι όλα, όσα γράφει ο κ. Π. Ανδριόπουλος είναι ακριβή για τη στάση της Μόσχας αναφορικά με τον Οικουμενισμό. Παρόλον ότι στάζει οικουμενιστικό φαρμάκι η ανάλυση του κ. Ανδριόπουλου είναι χρήσιμη επειδή οι παραδοσιακοί πιστοί πρέπει να έχουν υπόψη ότι η Εκκλησία της Μόσχας είναι υποχείριο του “Πανρωσισμού”. Δεν είναι φερέγγυα στο θέμα του Οικουμενισμού. Επομένως οι όποιοι σχεδιασμοί εναντίον του Οικουμενισμού πρέπει να θεωρούν τους Ρώσους ως απρόβλεπτους. Μπορεί να ενεργήσουν ως στυγνοί οικουμενιστές (έτσι ακριβώς όπως τους περιγράφει ο κ. Ανδριόπουλος), μπορεί όμως να παρουσιαστούν και με παραδοσιακό προσωπείο για να εγείρουν θέμα πρωτοκαθεδρίας των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Γι’ αυτό οι παραδοσιακοί πιστοί πρέπει να οργανώσουν τη στρατηγική τους έχοντας κατά νουν και τις δύο πιθανότητες για να μη βρεθούν μπροστά σε αντορθόδοξες εκπλήξεις.

Διαβάστε περισσότερα

Θα διωχθεί ο διώκτης του μαθήματος των Θρησκευτικών;

Ο κ. Στυλιανίδης πριν από ενάμιση χρόνο με εγκυκλίους άλλαζε το καθεστώς των απαλλαγών από το μάθημα των Θρησκευτικών. Με τον τρόπο αυτό υποβάθιζε το μάθημα. Μετά από λίγο καιρό εγκατέλειψε το Υπουργείο Παιδείας και πήγε στο Μεταφορών. Φαίνεται όμως πως και εκεί δεν πολιτεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο. Ή μήπως στην περίπτωσή του ισχύει το "μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι";
Ιδού το σημερινό σύντομο δημοσίευμα της εφημερίδας Αγγελιοφόρος:
Εισαγγελέας ζητά από τη βουλή την άρση της ασυλίας του Ευριπίδη Στυλιανίδη και την εφαρμογή του νόμου περί ευθύνης υπουργών,για την παράτυπη όπως υποστηρίζει, παραχώρηση αδειών φορτηγών Δ.Χ κατά τη διάρκεια της θητείας του, στο υπουργείο μεταφορών.

Διαβάστε περισσότερα

Πώς θα «αποδεσμευτούν» οι ραδιοσταθμοί των Μητροπόλεων από το ραδιοσταθμό της Εκκλησίας

Η αλλαγή του προγράμματος και των προσώπων στο ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος οδήγησε στην αντίδραση πολλών πιστών που ακούνε πλέον ανήκουστα πράγματα από το ραδιοσταθμό της Εκκλησίας! Είχαμε από την αρχή προτείνει ως λύση στο πρόβλημα την διακοπή μετάδοσης του ραδιοσταθμού της Εκκλησίας από τις κατά τόπους Μητροπόλεις και την αναμετάδοση του ραδιοσταθμού της Πειραϊκής Εκκλησίας. Η λύση αυτή ωστόσο σκοντάφτει σε ένα πρακτικό πρόβλημα.........
Το καθεστώς των ραδιοσταθμών των Μητροπόλεων είναι αρκετά περίπλοκο, αφού είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόζουν κάποιες ρυθμίσεις του κράτους για τους ιδιωτικούς ραδιοσταθμούς. Στα πλαίσια των ρυθμίσεων αυτών πολλές μητροπόλεις είχαν εντάξει τους ραδιοσταθμούς τους σε ένα δίκτυο, έχοντας την υποχρέωση αναμετάδοσης κάποιων ωρών του προγράμματος του ραδιοσταθμού της Εκκλησίας, επειδή αδυνατούσαν να έχουν εικοσιτετράωρο δικό τους πρόγραμμα. Υπέγραψαν μάλιστα συγκεκριμένα έγγραφα που εγκρίθηκαν από το κράτος.
Είναι δυνατόν τώρα να «απεμπλακούν» από αυτό το δίκτυο και να υπογράψουν νέα έγγραφα συνεργασίας με το ραδιοσταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας; Ναι, η δυνατότητα αυτή υπάρχει. Ασφαλώς χρειάζεται να ακολουθηθεί μία διαδικασία και πολλοί μητροπολίτες, έχοντας στο νου τους ότι θα δυσαρεστηθεί και ο Αρχιεπίσκοπος από μία τέτοια απόφαση, αποφεύγουν να προχωρήσουν στη διαδικασία αυτή. Όμως οι αντιδράσεις του πιστού λαού συνεχίζονται.
Οι λύσεις στο πρόβλημα είναι πλέον δύο:
1. Το θέμα του ραδιοσταθμού να τεθεί επίσημα στη Σύνοδο και να δοθούν νέες κατευθυντήριες γραμμές που θα λαμβάνουν υπόψη τους τη γνώμη του πιστού λαού.
2. Επειδή ωστόσο ούτε συζήτηση είναι πιθανόν να γίνει στη Σύνοδο, ούτε πολύ περισσότερο είναι εύκολο να απομακρυνθούν από το ραδιοσταθμό της Εκκλησίας τα πρόσωπα που οδήγησαν στη νέα αυτή γραμμή (επειδή ο Αρχιεπίσκοπος θεωρεί συνεργάτες του αυτά τα πρόσωπα), οι κατά τόπους μητροπόλεις οφείλουν να προχωρήσουν στην κοπιώδη αλλά απαραίτητη γραφειοκρατική διαδικασία απεμπλοκής των ραδιοφώνων τους από το ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδος και να συνάψουν νέα συνεργασία με την Πειραϊκή Εκκλησία. Τούτο είναι απαίτηση του πιστού λαού αλλά και των θεολόγων. Πιθανή αμέλεια στο ζήτημα θα οδηγήσει σε μόλυνση του πιστού λαού από τα οικουμενιστικά και κοσμικά παραληρήματα των νέων ραδιοφωνικών παραγωγών της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Διαβάστε περισσότερα

Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής 8ης Νοεμβρίου

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ
ΕΒΡ. Β΄ 2-10

Γράφει ο Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος,
Ιεροκήρυξ της Ι. Μητρ. Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης
Συγκλονιστικό το Αποστολικό ανάγνωσμα που θα ακούσουμε την Κυριακή των Παμεγίστων Ταξιαρχών αδελφοί μου. Και ακριβώς επειδή αυτή την ημέρα τιμούμε τους Αγίους Αγγέλους αλλά και όλα τα ουράνια τάγματα των νοερών δυνάμεων , γι’ αυτό και το ανάγνωσμα κάνει λόγο για τα λειτουργικά αυτά πνεύματα σε σχέση με τον ζωντανό και αψευδή λόγο του Θεού.........

Μας εφιστά την προσοχή το Πνεύμα το Άγιον διότι: «Ει γαρ ο δι’ αγγέλων λαληθείς λόγος εγένετο βέβαιος , και πάσα παράβασις και παρακοή έλαβεν ένδικον μισθαποδοσίαν , πώς ημείς εκφευξόμεθα τηλικαύτης αμελήσαντες σωτηρίας; Ήτις αρχήν λαβούσα λαλείσθαι δια του Κυρίου, υπό των ακουσάντων εις ημάς εβεβαιώθη» ( Εβρ.β΄ 2-3). Δηλ. Αν ο λόγος που ελέχθη δι’ αγγέλων , βεβαιώθηκε ως αληθινός , και (κατόπιν τούτου) κάθε παράβαση και παρακοή τιμωρήθηκε δικαίως , πώς εμείς θα διαφύγουμε την τιμωρία, εάν δείξουμε αμέλεια για τόσο μεγάλη σωτηρία; Σωτηρία , η οποία άρχισε να κηρύττεται από τον ίδιο τον Κύριο και βεβαιώθηκε σε εμάς από τους αυτήκοους μάρτυρες (τους Αποστόλους).
Πράγματι, είναι τόσο υψηλά τα νοήματα της Ορθοδόξου Χριστιανικής πίστεώς μας, και τόσο σοβαρές οι Ευαγγελικές επιταγές που ακούστηκαν από τον ίδιο τον Κύριό μας, ώστε είναι αναγκαίο να παραμένουμε απολύτως αμετάθετοι στο Αποστολικό κήρυγμα το οποίο διαφυλάσσει ασφαλώς και αναλοιώτως η Εκκλησία μας.
Όταν μάλιστα βλέπουμε ότι ο Αρχηγός της σωτηρίας μας καταδέχτηκε να ταπεινωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε: «Βραχύ τι παρ’ αγγέλους ηλαττωμένον...» (Εβρ. β΄ 9 ), τότε όσο σκληρόκαρδος και αν είναι κανείς, συνειδητοποιώντας όσο το δυνατόν το γεγονός της θυσίας , συγκλονίζεται, και παρακαλεί τον φύλακα Άγγελό του να τον περιφρουρεί ώστε να παραμένει στα θεία νοήματα , αλλά και στην βιωτή του γνήσιος οπαδός του Χριστού.
Γιατί δεν θα πρέπει να χάνουμε ποτέ από τη συνείδηση μας και τούτη τη μεγάλη αλήθεια, ότι ο κάθε βαπτισμένος Χριστιανός, εκτός των άλλων ατίμητων δώρων που λαμβάνει διά των Μυστηρίων του Βαπτίσματος και του Χρίσματος, η αγάπη του Θεού του προσφέρει και έναν φύλακα Άγγγελο, έως το τέλος της ζωής του.
Ας σταθούμε όμως για λίγο να εμβαθύνουμε στη μεγάλη αυτή αλήθεια .
Το πώς αισθάνεται ο πιστός , συνειδητοποιώντας την παρουσία του Αγίου Αγγἐλου στη ζωή του, αυτό ο καθένας μας μπορεί αν θέλει να το ζήσει ...
Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αισθάνονται «ασφαλισμένοι» και «ευτυχισμένοι» διότι τυχαίνει να γνωρίζονται και να συνδέονται με ορισμένα υπεροχικά πρόσωπα , είτε αυτά βρίσκονται στην πολιτεία , είτε στον στρατό , είτε στον επιστημονικό χώρο. Αλλά τι είναι οι θνητοί αυτοί άνθρωποι , όποια εξουσία και αν κατέχουν, μπροστά στις φωτεινές προσωπικότητες των ενδόξων Αγίων Αγγέλων;
Και υπάρχουν μικρά έθνη, όπως η πατρίδα μας , τα οποία αγωνιούν να βρουν πολιτικούς και στρατιωτικούς συμμάχους άλλων κρατών , για να αισθανθούν ασφάλεια σε ενδεχόμενο κίνδυνο...
Πόσο όμως θα ωφελούσε το κάθε έθνος και μάλιστα το Χριστιανικό , όταν άρχοντες και λαός γνώριζαν πως η πρόνοια του Αγίου Θεού έχει ορίσει να υφίστανται φύλακες Άγγελοι ακόμα και για τα έθνη!(Δευτ. λβ΄8)
Μια ματιά στο λόγο του Θεού αποδεικνύει του λόγου το αληθές .
Βέβαια η αλήθεια και η διδασκαλία περί των Αγγέλων είναι μεγάλη και η δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας μας στο συγκεκριμένο κεφάλαιο έχει πολλά να μας διδάξει. Γι’ αυτό και κρίνεται αναγκαίο , ο κάθε πιστός Χριστιανός να μελετήσει επισταμένως το θέμα τούτο και να δει μέσα στην Αγία Γραφή , πλείστα όσα περιστατικά , στα οποία πρωταγωνιστούν τα λειτουργικά πνεύματα των Αγγέλων.
Εμείς τώρα θα κλείσουμε με ορισμένα ερωτήματα , αφού από τη διδασκαλία αυτή περί των Αγίων Αγγέλων , οι οποίοι δημιουργήθηκαν από την Αγία Τριάδα προ της υλικής δημιουργίας (Ιωβ λη΄ 7), απορρέουν σημαντικές υποχρεώσεις . Υποχρεώσεις άγιες και ιερές όπου προϊόντος του χρόνου, θα πρέπει να τις εκπληρώνουμε .
Και πρώτα απ’ όλα. Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι παντού και πάντοτε μας συνοδεύει ο Άγιος Άγγελος ο οποίος ανέλαβε την προστασία μας κατά την ευλογημένη ώρα που βγήκαμε από την κολυμπήθρα του βαπτίσματος; λάβαμε το Άγιο Βάπτισμα;
Γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε σε καμμία περίπτωση να κρυφτούμε από τον προστάτη μας , έστω και αν δεν γνωρίζει κανένας από τους ανθρώπους τόσο τις σκέψεις μας όσο και τα έργα μας;
Μας περνά από τον νου ότι κατά την ώρα του θανάτου μας ο φύλακας Άγγελός μας θα δώσει την μεγάλη μάχη με τα εναέρια τελώνια των ζοφερών και φρικτών δαιμόνων, για να οδηγήσει την αθλία ψυχή μας στο θρόνο του Θεού;
Και αν ναι, τι κάνουμε ώστε να υπακούμε στο θέλημα του Θεού και να μη θλίβουμε τον φωτεινό προστάτη μας , αλλά πάντοτε να είναι ικανοποιημένος για τον βίο και την πολιτεία μας;
Και κάτι ακόμα που έχει σχέση με το ταλαίπωρον έθνος μας.
Γνωρίζουν «άρχοντες και αρχόμενοι» το πόσο θλίβονται οι μεγαλοπρεπείς φύλακες του έθνους μας με τους τόσους αντιχριστιανικούς νόμους που έχουν ψηφιστεί, και αλλοίμονο θα ψηφιστούν , και οι οποίοι νόμοι έρχονται για να ακυρώσουν τις εντολές του Θεού;
Συνειδητοποιούν άραγε όσοι καθοδηγούν την πορεία και τις «τύχες» του έθνους μας ότι «πάσα παρακοή και παράβασις λαμβάνει ένδικον μισθαποδοσίαν» και «φοβερόν το εμπαισείν εις χείρας Θεού ζώντος;»(Εβρ. ι΄31).
Είθε οι Άγιοι φύλακες Άγγελοι , να μας χαρίσουν μαζί με την κραταιά προστασία τους , και την Νινευητική μετάνοια , στον καθένα μας αλλά και σε ολόκληρο το αποστατημένο έθνος μας.
Αμήν.
Το email (ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) του π. Ιωήλ είναι: p.ioil@freemail.gr

Διαβάστε περισσότερα

Απαγκίστρωση της εκπαίδευσης από την Εκκλησία ζητάει ο ΣΥΝασπισμός της Αριστεράς

Την εικονομαχική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου μετά τους συνδικαλιστές της εκπαίδευσης και τα ΔΟΛια ΜΜΕ φαίνεται πως επικαλούνται τώρα και πολιτικά κόμματα για να προωθήσουν την αποχριστιανοποίηση της ελληνικής παιδείας. Παραθέτουμε παρακάτω σχετική με το θέμα Ανακοίνωση του Συνασπισμού της Αριστεράς. Άραγε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ποια θέση έχει για το θέμα; Θα απορρίψει με σθένος την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όπως έπραξε η πολιτική ηγεσία της Ιταλίας ή θα τη χρησιμοποιήσει, όπως ο Συνασπισμός, για προώθηση αντιχριστιανικών μέτρων για την παιδεία μας;

Ανακοίνωση Τμ. Παιδειας ΣΥΝ σχετικά με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων στις σχολικές αίθουσες

Με αφορμή την πρόσφατη Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων σχετικά με την ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων στις σχολικές αίθουσες, τονίζουμε τα εξής:
1. Σε ένα σύγχρονο........

πολυπολιτισμικό και εκκοσμικευμένο κράτος, που σέβεται τις πεποιθήσεις όλων των ανθρώπων, είναι αναγκαίο και οι εκπαιδευτικοί θεσμοί να αντιμετωπίζουν με πνεύμα ανεξιθρησκίας και ουδετερότητας το προσωπικό «πιστεύω» των μαθητών και των οικογενειών τους, όποιο και αν είναι. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται η ισότιμη αντιμετώπιση όλων των μελών της σχολικής κοινότητας και ο πλήρης σεβασμός στις πεποιθήσεις τους.

2. Ο ανεξίθρησκος χαρακτήρας του σχολείου πρέπει να διασφαλίζεται σε όλες τις πλευρές της λειτουργίας του, στο σχολικό πρόγραμμα, στις καθημερινές δραστηριότητες στην εν γένει λειτουργία του σχολείου.

3. Η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται σε ένα επιμέρους ζήτημα, την ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων στις σχολικές αίθουσες, που είναι ωστόσο σημαντικό. Γενικότερα, η εκπαίδευσή μας πρέπει επιτέλους να απαγκιστρωθεί από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της Εκκλησίας και προϋπόθεση γι’ αυτό αποτελεί ο διαχωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος. Μια αναγκαία λύση, που ήδη από την αρχή του αιώνα μας είχε υποστηρίξει επαρκώς στη Βουλή ο Α. Παπαναστασίου.

Το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ
(πηγή: ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ)

Διαβάστε περισσότερα

Ιστοσελίδες εκκλησιαστικών εντύπων

Ορθόδοξος Τύπος

.

http://www.orthodoxostypos.gr/

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ"
Διμηνιαία Έκδοσις του Ομωνύμου Συλλόγου

.

http://orthodoxnet.gr/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=143

Ελεύθερη Πληροφόρηση

.

http://www.el-pliroforisi.gr/

Διαβάστε περισσότερα

Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ: Κατατακτήριες εξετάσεις (προθεσμίες για αιτήσεις, ύλη, πρόγραμμα εξετάσεων)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
Πληροφορίες: Ε. ΠΑΥΛΙΔΟΥ – ΒΑΡΝΑΒΑ
Τηλέφωνο: 99 69 80 FAX 996991
Email : info @ theo.auth.gr.

Κατατακτήριες εξετάσεις πτυχιούχων A.E.I. ,TEI, Κ.Α.Τ.Ε.Ε. διετούς φοίτησης και λοιπών Ανωτέρων Σχολών για το ακαδημαϊκό έτος 2009-2010

Υποβολή αιτήσεων :1-15/ 11 / 2009 με συνημμένο αντίγραφο πτυχίου.
Ημερομηνία εξετάσεων: 1-10 / 12 / 2009
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ Α. Ε. Ι. Τ.Ε.Ι. & Α.Ε.Σ 2ΕΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
1) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 1 / 12 / 2008 ΩΡΑ : 2 :00 μ.μ. έως 4: 00 μ.μ

2) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 3 / 12 / 2008 ΩΡΑ : 2 :00 μ.μ. έως 4: 00 μ.μ.
3) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 / 12 / 2008 ΩΡΑ : 2 :00 μ.μ. έως 4: 00 μ.μ.
ΑΙΘΟΥΣΕΣ: Α & Β ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΑ Β΄ ΟΡΟΦΟΥ

Ύλη κατατακτηρίων εξετάσεων πτυχιούχων A.E.I. ,TEI, Κ.Α.Τ.Ε.Ε. διετούς φοίτησης και λοιπών Ανωτέρων Σχολών για το ακαδημαϊκό έτος 2009-2010.........
ΜΑΘΗΜΑΤΑ:
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
Εισαγωγικά στοιχεία για όλα τα βιβλία της Π. Διαθήκης. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουν τα πορίσματα της σύγχρονης επιστήμης για θέματα που σχετίζονται με την ονομασία, το χρόνο συγγραφής, τη σύνθεση, την ένταξη στον κανόνα, το περιεχόμενο και τη θεολογία τους.
Βοήθημα: Δ. Καϊμάκης, Σύντομη Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη (εκδόσεις SIMBO)
2. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
α. Ιστορία του χειρόγραφου κειμένου της Κ.Δ.. (τα σπουδαιότερα χειρόγραφα,
αρχαίες μεταφράσεις, παραθέσεις βιβλικές στους πατέρες της εκκλησίας).
β. Ιστορία του έντυπου κειμένου της Κ.Δ. (Έκδοση Εράσμου, Πολύγλωσση Κομπλουτιανή, Textus Receptus,κριτικές εκδόσεις 18ου και 19ου αιώνα, Πατριαρχική έκδοση του 1904).
γ. Κριτική του κειμένου της Κ.Δ.
δ. Ιστορία της συγκροτήσεως του «κανόνα» της Κ.Δ..
ε. Η γλώσσα της Κ.Δ.
στ. Εισαγωγή στα 27 βιβλία της Κ.Δ. (περιεχόμενο, συγγραφέας, χρόνος και τόπος συγγραφής, ιδιαίτερα προβλήματα του κάθε βιβλίου).
ζ. Νεοελληνικές μεταφράσεις της Κ.Δ.
Βοήθημα: Ι. Καραβιδόπουλος, Εισαγωγη στην Καινή Διαθήκη (εκδόσεις Π. Πουρναρά).

3. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΉΜΗ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
Δ. Α. Κούκουρα
1. –Τι είναι εγκυκλοπαίδεια της θεολογίας
- Η σχέση της με την εγκύκλιο παιδεία και την εγκυκλοπαιδεία
2. – Η Εισαγωγή στη Θεολογία και η ιστορία της
- Τι σημαίνει ο όρος «Θεολογία»
3 Οι Θεολογικές σπουδές στην Ελλάδα
4 Η προσφορά της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης
5 Το μέλλον της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο
6 Η δυναμική και η στατική θεώρηση της Θεολογίας
7 Ο σύγχρονος θεολογικός λόγος
ΒΟΗΘΗΜΑ:, Εισαγωγή στη Θεολογία, εκδόσεις Κορνηλία Σφακιανάκη, Θεσ/νίκη 2004 Κεντρική διάθεση: Μητροπόλεως 129 τηλ. 2310/239836
Οι υποψήφιοι οφείλουν να γνωρίζουν καλά το Α΄ μέρος. Τα κείμενα σύγχρονου θεολογικού προβληματισμού που παρατίθενται στο Β΄ μέρος οφείλουν να τα μελετήσουν με προσοχή, ώστε να μπορούν να απαντήσουν συνδυαστικά σε ερωτήσεις κρίσεως.
Υποβολή αιτήσεων :1-15/ 11 / 2009 με συνημμένο αντίγραφο πτυχίου.
Ημερομηνία εξετάσεων: 1-10 / 12 / 2009

ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

Ομιλίες της Πανελληνίου Ορθοδόξου Ενώσεως (ΠΟΕ)

Συνεχίζονται αἱ ὁμιλίαι τῆς "Πανελληνίου ᾿Ορθοδόξου ῾Ενώσεως" (Π.Ο.Ε.) εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτῆς (Κάνιγγος 10, Α´ ὄροφος).
Τὴν προσεχῆ Δευτέραν 9 Νοεμβρίου καὶ ὥραν 7–8 μ.μ. θὰ ὁμιλήση ὁ π. Ἐφραὶμ Χαλῆς μὲ θέμα: Ἀναμνήσεις ἀπὸ τὸν Γέροντα Ἐπιφάνιον. Εἴκοσι χρόνια ἀπὸ τὴν ὁσιακὴν κοίμησίν του.
Τὴν ἑπομένην Δευτέραν 16 Νοεμβρίου θὰ ὁμιλήση ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀθαν. Ἀττάρτ μὲ θέμα: Ψευδαίσθησις σωτηρίας.
πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 6/11/2009

Διαβάστε περισσότερα

Πρωτ. Διονύσιος Τάτσης, Βιβλία Ορθόδοξης Πνευματικότητας

Επισκεφθείτε το ιστολόγιο

http://dtatsis.blogspot.com/

και δείτε τα

Βιβλία Ορθόδοξης Πνευματικότητας

του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Διαβάστε περισσότερα

Εκοιμήθη ο Αρχιμανδρίτης π. Ευσέβιος Βίττης

Εκοιμήθη ο ασκητικός Ιερομόναχος, ο ακαταπόνητος συγγραφέας, ο γνωστής πολλών ξένων γλωσσών και μεταφραστής ξένόγλωσσων ασκητικών κειμένων, ο σεβαστός εξομολόγος, ο ησυχαστής του Σιδηρόκαστρου, ο εραστής της ησυχίας και της πατερικής μελέτης, ο μεγάλος θεολόγος, ο π. Ευσέβιος Βίττης.
Επί τη κοιμήσει του μακαριστού Αρχιμ. π. Ευσεβίου Βίττη αναδημοσιεύουμε από την Ι.Μ.Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου ως αφιέρωμα στον πολιό εργάτη του Ευαγγελίου την παρακάτω απομαγνητοφωνημένη ομιλία του. Είθε η μνήμη του να είναι αιώνια και ας έχουμε την ευχή του.
Ιερομ. Ευσεβίου Βίττη
ΑΝΑΣΤΑΣΗ! Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ*
Ανάσταση! Ένας μοναδικός θρίαμβος. Ένας θρίαμβος όχι συνηθισμένων διαστάσεων, αλλά θρίαμβος κοσμικών, και χρονικώς αιωνίων διαστάσεων.........
«Ουρανοί μεν επαξίως ευφραινέσθωσαν, γη δε αγαλλιάσθω». «Εορταζέτω δε κόσμος ορατός τε και αόρατος», γιατί «τα σύμπαντα σήμερον χαράς πληρούνται». «Άγγελοι και άνθρωποι την του Σωτήρος υμνούσι τριήμερον έγερσιν». «Λαοί υμνούσι... Πάσχα μέγα εξανατείλαν υπό του Αναστάντος εκ τάφου Χριστού του ζωοδότου και Λυτρωτού πάσης κτίσεως». «Ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια» αναγνωρίζουν το μεγάλο και μοναδικό γεγονός της Αναστάσεως. Και δικαιολογημένα ψάλλει η Εκκλησία θριαμβευτικά και με ακράτητον ενθουσιασμό την Ανάσταση. «Ώφθη φως απρόσιτον ημίν λάμπων από του τάφου ωραίος Χριστός ο Κύριος. Άδης ηχμαλώτισται. σατάν ηφάνισται. χαίρει κόσμου τα πέρατα», μέλπει Εκκλησία του Χριστού.

Και με το στόμα του μεγαλυτέρου ρήτορός της κράζει θριαμβευτικά:
«Μηδείς θρηνήτω πενίαν. εφάνη γαρ η κοινή βα­σιλεία. Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα. συγγνώμη εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον. ηλευθέρωσε γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος. Εσκύλευσε τον Άδην ο κατελθών εις τον Άδην... ο Άδης επικράνθη... Πού σου, θάνατε, το κέντρον; Πού σου, Άδη, το νίκος; Ανέστη Χριστός, και συ καταβέβλησαι. Ανέστη Χριστός, και πεπτώκασι δαίμονες. Ανέστη Χριστός, και χαίρουσιν άγγελοι. Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς εν τω μνήματι. Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας».
(Κατηχητικός Λόγος Ιω. Χρυσοστόμου, Κυριακής Πάσχα).
Αυτόν τον ενθουσιασμό με παραλήρημα χαράς ανεκφράστου ακράτητο βιώνει η Εκκλησία μας πάντοτε, αλλά ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο της επετείου της Αναστάσεως του Κυρίου. Και τον εκφράζει διαποτισμένον με πίστη απαρασάλευτη και ζώσα με την πλούσια και ασύγκριτη υμνολογία της. Αυτόν τον θρίαμβο εξυμνεί εκφράζοντας τα θεία και ουράνια αισθήματά της καλώντας σε συμμετοχή τους πάντες, ιδιαίτερα όμως ετούτες τις ημέρες, όλους τους πιστούς της. Και τους καλεί να συμμετάσχουν σε αυτά όχι για να προκαλέση στις ψυχές κάποια έντονα στιγμιαία ιερά συναισθήματα, αλλά μόνιμα βιώματα και πεποιθήσεις εσωτερικές ακλόνητες και οδηγητικές της πορείας μέσα στη ζωή του καθενός. Βιώματα εν πίστει, που να διαποτίζουν ολόκληρη την ύπαρξη, ώστε να αποτελούν όλο και πιο αποφασιστικά και με συνέπεια αποδοχή της καινής ζωής, που εμπνέει ο κενός τάφος ως μάρτυρας σιωπηλός μεν, αλλά αναμφίλεκτος, της αναχωρήσεως από αυτόν του προσωρινού Ενοίκου του, που αναχώρησε στο ολόφωτο βασίλειο του ουρανού ως ταυτόχρονα φορεύς και της εξαγιασμένης ανθρώπινης φύσεως της ενωμένης αχώριστα με την θεϊκή του φύση.
Είναι όμως αδύνατο να περιγράψη κανένας με λόγια το γεγονός, που ολόκληρο το σύμπαν, όλος ο υλικός και πνευματικός κόσμος, αδυνατεί και να περιχωρήση και να κατανοήση εις βάθος και να εκτιμήση ανάλογα με τη σημασία και το μέγεθός του. Και βέβαια είναι απολύτως αδύνατη η περιγραφή του και παρουσίασή του στα πολύ περιορισμένα χρονικά πλαίσια μιας πενιχρής ομιλίας. Παραμένει μόνο η θελκτικότητα του βιώματος και η διαισθητική προσέγγιση του μεγάλου αυτού μυστηρίου εν πίστει και χαρά αφ' ενός και εν βιώσει του στην πορεία και τον αγώνα της ζωής αφ' ετέρου.
Θα έπρεπε όμως να εκταθή υπέρμετρα ο λόγος και με ακροθιγή, έστω, αναφορά του στο άφραστον αυτό θαύμα. Όσα έχουν αναφερθή ως το σημείο αυτό, αναφέρθηκαν μόνον ως στοιχειωδέστατη και ατελής υπογράμμιση της σημασίας της Αναστάσεως του Κυρίου και οπωσδήποτε αφετηριακά, γιατί το θέμα μας δεν είναι αυτό, αλλά Η Ανάσταση ως θρίαμβος της αγάπης. Ποιας αγάπης; και ποιου θριάμβου; Της αγάπης του Θεού και του θριάμβου της, όπως θα επιχείρηση η συνέχεια του λόγου να καταδείξη. Αποτελεί άλλωστε το θέμα αυτό μια ουσιαστική, αν όχι την ουσιαστικώτερη, πλευρά του γεγονότος της Αναστάσεως. Και χρειάζεται, φρονώ, περισσότερη έξαρσή του, αφού η αγάπη του Θεού είναι εκείνη, που αποτελεί τον θρίαμβό της και αυτή η αγάπη μας ενδιαφέρει περισσότερο από κάθε τι άλλο. Στην πλευρά αυτή θα προσπαθήσουμε να στρέψουμε την προσοχή μας.

α) Η αγάπη του Θεού
«Ο Θεός αγάπη εστί» (Α' Ιω. δ' 8). Όσο κι αν μας φαίνεται κατανοητή η φράση αυτή και ο προσδιορισμός του νοήματός της, όμως αποτελεί μυστήριο, γιατί μυστήριο είναι ο ίδιος ο Θεός, με τον οποίο ταυτίζεται. Όσο άπειρος είναι ο Θεός, τόσο άπειρη είναι και η αγάπη του. Και όσο λίγο κατανοούμε τον Θεό, τόσο λίγο μπορούμε να κατανοήσουμε και το νόημα αυτής της φράσεως, ότι ο Θεός είναι αγάπη στην ολότητά του, γιατί ξεπερνάει τα όρια της περιωρισμένης μας λογικής. Μένουν όμως κάποια στοιχεία και μερικά περιθώρια κατανοήσεως κάποιων εκδηλώσεων της αγάπης του Θεού, τόσο στη σύνολη δημιουργία, όσο και στη σχέση του Θεού με τον άνθρωπο. Αλλιώς δεν θα είχε νόημα η ομιλία αυτή.
Μια προσπάθεια προσεγγίσεως της θείας αγάπης αποτελεί η περιγραφή, που επιχειρεί σχετικά ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης μιλώντας για την αγάπη του Θεού ως «εκστατικότητα του Θεού». Η αγάπη του Θεού είναι μια κατά κάποιον τρόπο μυστικόν και απροσπέλαστον νοητικά «έκσταση», δηλαδή έξοδος του Θεού από τον εαυτό του, χωρίς όμως να «εξίσταται» ο Θεός, χωρίς δηλαδή να βγαίνη από τον εαυτό του! Ακατανόητο αυτό και αντινομικό, αλλά μόνον έτσι μπορεί να εκφρασθή αυτή η διαπίστωση. Ο Θεός πληροί τα πάντα και περιέχει τα πάντα, αλλά ο ίδιος δεν περιέχεται από τίποτε. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να «εξίσταται» ο Θεός, αφού δεν υπάρχει χώρος για να «εκστή» έξω από αυτόν, γιατί είναι απερίληπτος; Πώς μπορεί δε να εξίσταται, και όμως να παραμένη μη εξιστάμενος; «Μείωση» ή «σμίκρυνση» του Θεού είναι απαράδεκτη και ακατανόητη. Ας ιδούμε όμως τί ακριβώς μας λέει ο Άγιος και ας κατανόηση ο καθένας μας ό,τι μπορεί, αφού ο χρόνος δεν μας επιτρέπει αναλύσεις και σχολιασμούς.
«Ας τολμήσουμε, λέει, να πούμε ετούτο χάριν της αλήθειας, ότι αυτός ο αίτιος των όλων εξαιτίας του καλού και αγαθού έρωτος για όλα, από υπερβολή ερωτικής αγαθότητος βγαίνει έξω από τον εαυτό του με τις πρόνοιές του για όλα τα όντα. Και θέλγεται κατά κάποιον τρόπο από την αγαθότητα και την αγάπη και τον θείον έρωτα. Από εκεί, που είναι πάνω από όλα και υψηλότερος απείρως από αυτά, κατεβαίνει σε όλα με εκστατική δύναμη υπερούσια χωρίς να εξέρχεται ουσιαστικά από τον εαυτό του. Γι' αυτό και εκείνοι, που ξέρουν καλά τα θεία τον αποκαλούν ζηλωτή, (Δευτερ. ε' 9), επειδή έχει πολύν αυτόν τον έρωτα προς τα όντα. Και επειδή γι' αυτά προνοεί».
Και επεξηγεί ο άγιος Ιερόθεος την έννοια του όρου έρως: «Τον έρωτα είτε θείον ειπούμε είτε αγγελικόν είτε νοερόν είτε ψυχικόν είτε ακόμη και φυσικόν, πρέπει να τον εννοήσουμε ως μια δύναμη που προξενεί ένωση. Και κινεί τα ανώτερα να προνοούν για τα κατώτερα, εκείνα που είναι της ίδιας σειράς τα κινεί να έχουν αμοιβαία συνοχή και κοινωνία και τέλος κινεί τα κατώτερα να επιστρέψουν στα καλύτερα και ανώτερά τους».
Και ο άγιος Διονύσιος συνεχίζει: «Επομένως ο Θεός "εξίσταται" με μια πνευματική κίνηση αγαπητική προς τα δημιουργήματά του και ειδικώτερα προς τα λογικά πλάσματά του, όπως είναι ο άνθρωπος. Ο θείος έρως είναι από τη φύση του εκστατικός. Δεν αφήνει τους εραστές να ανήκουν στον εαυτό τους. Και αυτό το δείχνουν από την πρόνοια, που δείχνουν για τα κατώτερα. Εκείνα που είναι της ίδιας σειράς τη δείχνουν από την μεταξύ τους συνοχή. Και τα χαμηλότερα από τη θειότερη επιστροφή τους προς τα πρώτα. Γι' αυτό ο θείος Παύλος, που κυριεύθηκε από τον θείον έρωτα και δοκίμασε την εκστατική του δύναμη, λέει με ένθεο στόμα: "δεν ζω εγώ, αλλά ζη μέσα μου ο Χριστός". (Γαλ. β' 13) ως αληθινός εραστής, που μέσα του είχε υποστή έκσταστη προς τον Χριστό, όπως λέει ο ίδιος στην προς Κορινθίους Επιστολή του (Β', ε' 13). Δεν ζούσε επομένως τη δική του ζωή, αλλά τη ζωή του αγαπημένου του ως υπερβολικά αγαπητή και ποθητή».
Και ο μεγάλος θεολόγος, ο όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής, (Ζ' εκατοντ. Θεολογίας, όπου και τα παραπάνω των αγίων Διονυσίου και Ιεροθέου κεφ. 84 εξ.) λέει τα εξής: Οι θεολόγοι ονομάζουν το θείον άλλοτε έρωτα, άλλοτε αγάπη, άλλοτε εραστό και αγαπητό. Γι' αυτό ο έρως, που είναι αγάπη κινείται (προς τα έξω), ως εραστό δε και αγαπητό κινεί προς τον εαυτό του όλα όσα είναι δεκτικά έρωτος και αγάπης. Και, για να το ξαναπούμε καθαρώτερα και σαφέστερα, κινείται προς εκείνα, που είναι δεκτικά έρωτος και αγάπης προξενώντας μια εσωτερική σχέση. Και κινεί, γιατί είναι εκ φύσεως ελκυστικός της επιθυμίας εκείνων, που κινούνται προς αυτόν. Και πάλι κινεί και κινείται, γιατί ο θείος έρως διψάει να τον διψούν, ποθεί να ποθήται και αγαπάει να τον αγαπούν. Το ίδιο άλλωστε ισχύει και από την πλευρά των αγαπημένων εν σχέσει προς τον Κύριο, ως πηγή της θείας αγάπης.
Και συνεχίζει (κεφ. 87): Πηγή και γεννήτορας της αγάπης και του θείου και αγίου έρωτος είναι ο ίδιος ο Θεός. Γιατί αυτός, ενώ υπήρχε αυτή η αγάπη μέσα του, την πρόβαλε προς τα έξω, δηλαδή προς τα κτίσματά του. Σύμφωνα με αυτό έχει λεχθή ότι «ο Θεός είναι αγάπη» (Α' Ιω. δ' 16). Και πάλι λέγεται για τον Θεό, ότι είναι «γλυκύτης και επιθυμία», δηλαδή αγάπη και θείος έρως (Άσμα Ασμ. ε' 16). Υποκείμενο λοιπόν, άλλα και αντικείμενο αγάπης και θείου έρωτος είναι ο ίδιος. Λοιπόν με το να ξεχύνεται από αυτόν ο θείος έρως και η θεία αγάπη, αυτή η έκβλυση σημαίνεται ως κίνηση. Με το να είναι αυτός το πράγματι αξιέραστο και αγαπητό και επιθυμητό και προτιμητό, κινεί εκείνα, που στρέφονται προς αυτόν ανάλογα προς τη δύναμη της επιθυμίας τους.

β) Η αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο
Ο Θεός ο υπεράγαθος και υπεράγιος, ο Θεός, που είναι η αγάπη η άπειρη και απερινόητη, δεν ανεχόταν να περιορίζεται σε μόνον τον εαυτό του το αγαθό, που τον χαρακτηρίζει, και η χωρίς όρια μακαριότης του, χωρίς αυτά τα αγαθά να μετέχωνται και από άλλους εκτός του εαυτού του. Γι' αυτό δημιούργησε τις νοερές αγγελικές δυνάμεις, τον αισθητό κόσμο και ανάμεσά τους τον άνθρωπο, τον περιβεβλημένον υλικό σώμα, αλλά και προικισμένον με πνευματικόν πλούτο μέσα σε αυτό. Όλα έγιναν από πολλή αγάπη και μόνο, γιατί ο Θεός είναι ανενδεής, δηλαδή δεν έχει ανάγκη από τίποτε. Είναι παντοδύναμος και δεν χρειάζεται συμπλήρωση από τίποτε. Είναι απολύτως μακάριος και δεν χρειάζεται προσθήκη άλλης δυνάμεως. Είναι πάνσοφος και δεν χρειάζεται συμβούλους και έξωθεν σοφία όντας αυτός αυτοσοφία και πηγή κάθε σοφίας. Ο μόνος λόγος νοερής και υλικής δημιουργίας ήταν η απέραντη αγάπη του για να μετάσχουν και τα δημιουργήματά του από τον πλούτο των αγαθών, των οποίων είναι ο ίδιος φορεύς και να γεύωνται τον πλούτο της αγάπης του.
Έτσι έχουμε μια κίνηση αγάπης, που εκπορεύεται από τον Θεό, διαπερνάει και διαποτίζει όλα τα όντα, πνευματικά και υλικά, και επιστρέφει πάλι στον ίδιο τον Θεό ως πηγή της. Ιδιοποιούμενα δε τα πλάσματά του αυτήν την αγάπη, την προσφέρουν με τη σειρά τους στην αέναη πηγή της, για να συνεχίζη ακατάπαυστα αυτή η θεία ροή και η υπερλογική ανακύκληση. Έτσι ο λόγος «Τα σα εκ των σων» αποτελεί μια ατέλειωτη και αδιάκοπη και διαρκώς επαναλαμβανόμενη περίοδο αγάπης, που ζωοποιεί και χαρίζει ό,τι καλό σε όλους τους αποδέκτες της και προ πάντων στους λογικούς αποδέκτες της, που του προσφέρουν με τη σειρά τους ως δική τους, συνειδητά δική τους, την αγάπη τους στον Θεό, από τον οποίο και ξεκίνησε.
Αυτό τονίζει και ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: «Η ερωτική κίνηση του αγαθού, η οποία προϋποθέτει τον Αγαθό Κύριο του παντός και το Αγαθό, που σε Αυτόν προϋπάρχει και που από Αυτόν προέρχεται, ξαναγυρίζει στον ίδιο, γιατί η κίνηση αυτή είναι χωρίς τέλος και χωρίς αρχή. Αυτό φανερώνει και την ακατάπαυστη επιθυμία μας προς ένωση μαζί του. Γιατί η αγαπητική ένωση με τον Θεό είναι πολύ πιο πάνω από κάθε άλλη ένωση» (όπ. π. κεφ. 89).
Η κίνηση αυτή είναι κίνηση αγαπητική κοινωνίας με τον Θεό. Ιδιαίτερα τα λογικά πλάσματα, ακριβώς γιατί έχουν λογικό και αυτοσυνειδησία, κοινωνούν συνειδητότερα και βαθύτερα με τον Θεό. Η κοινωνία αυτή βέβαια δεν είναι κοινωνία ίσων προς ίσον, αλλά κοινωνία πλασμάτων σχετικών και περιορισμένων προς τον άπειρο Δημιουργό τους. Με άλλα λόγια. αλλιώς αγαπάει ο Θεός τα πλάσματά του και αλλιώς τα πλάσματα τον Θεό. Η αγάπη του Θεού είναι απροσμέτρητη και άπειρη σε μέγεθος και βάθος και πλάτος και γνησιότητα. Η αγάπη των πλασμάτων προς τον δημιουργό τους πάντοτε περιορισμένη και σχετική και οπωσδήποτε ανάλογη με τη δύναμη προσφοράς τους.
Ο άνθρωπος, όπως είπαμε, δημιουργήθηκε από τον Θεό ως έκφραση της απέραντης αγαθότητος και κοινωνικότητός του. Και δημιουργήθηκε με κέντρο της υπάρξεώς του τον Δημιουργό του, από τον οποίο την πήρε και η οποία μόνο από αυτόν μπορεί να συνεχίζεται και να διατηρήται αλώβητη, όπως π.χ. τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών, η γη διατηρήται και διατηρεί όλον τον πλούτο της από τον ήλιο, που τη συγκρατεί στην τροχιά της και την ζωογονεί με το φως και τη θερμότητά του.
Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε «κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν Θεού». Και αυτό σημαίνει μεταξύ άλλων ότι δημιουργήθηκε και με τα ιδιαίτερα χαρίσματα της λογικότητος, της αυτοσυνειδησίας και της ελευθερίας και επομένως με τη δυνατότητα προσωπικής και αγαπητικής κοινωνίας με τον Θεό. Και αυτή πάντοτε εν ελευθερία. Αυτός ήταν ο πρωταρχικός σκοπός, όπως ήδη τονίσθηκε και πιο πάνω και για τα άλλα λογικά και πνευματικά όντα. Όχι βέβαια γιατί είχε ανάγκη ο Θεός, το τονίζουμε και πάλι αυτό, της κοινωνίας του ανθρώπου μαζί του, αλλά από αγαθότητα απέραντη και από αγάπη και με την επιθυμία να μετέχη διαρκώς και περισσότερο ο άνθρωπος στις πνευματικές και άλλες δωρεές του Θεού, στη μακαριότητα και στην απεριόριστη χαρά και ευτυχία του. και, αν μπορούμε να το πούμε και αλλιώς, να χαίρεται ο Θεός βλέποντας χαρούμενον και μακάριον τον άνθρωπο και διαρκώς προοδεύοντα στην μαζί του σχέση.
Ο Θεός φύσηξε στον Αδάμ πνοήν ζωής. Και του έδωσε άφθονη τη θεία χάρη γιατί προίκισε τον Αδάμ με «ψυχήν ζώσαν» και όχι απλώς ψυχή, που είχαν άλλα έμβια όντα. Και δεν ήταν η ψυχή του ανθρώπου απλώς ζωή, αλλά ψυχή, που δεχόταν την επίσκεψη του Αγίου Πνεύματος και που θα μπορούσε να τη διατηρή, εφόσον θα ζούσε πνευματικά. Έτσι το Άγιον Πνεύμα θα γινόταν η ψυχή της ψυχής του, ο μόνιμος κάτοικός της, και επομένως θα γινόταν «τέλειος και ολόκληρος και εν μηδενί λειπόμενος». Όσο θα εξακολουθούσε αυτή η ψυχή του Αδάμ να είναι τέτοια, θα του έδινε συνεχή δόξα και θεόμορφη και θεοειδή λαμπρότητα. Θα έβλεπε τα πράγματα διορατικά και προφητικά και θα γινόταν συνδημιουργός του Θεού στην κλίμακα και τον κύκλο της ανθρώπινης υπάρξεώς του.
Όπως δημιουργήθηκε ο πρώτος άνθρωπος, μας λέει ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, «δεν χρειαζόταν να παρεμβάλλεται μεταξύ αυτού και του Θεού κάτι, που να χρειάζεται να το γνωρίζη και που να τον εμποδίζη στην αυτόβουλη σχέση και συγγένειά του με τον Θεό. Αυτό θα πραγματοποιούνταν μέσω της αγάπης κατά την κίνησή του προς αυτόν. Επειδή με τη βοήθεια της θείας χάριτος ο άνθρωπος ήταν απαθής, δεν θα μπορούσαν να τον εξαπατήσουν με την ηδονή οι φαντασίες των παθών. Επειδή δε ήταν χωρίς ανάγκες, ήταν ελεύθερος από τις περιστατικές ανάγκες των τεχνών, για την οποιαδήποτε χρεία του. Και επειδή ήταν σοφός, ήταν χάρις στη γνώση ελεύθερος από την εξάρτηση και αναγκαστική θεώρηση της φύσεως, γιατί θα την γνώριζε άμεσα και με τη βοήθεια της χάριτος. Αυτή δε η κατάσταση μονιμοποιούμενη ελεύθερα με την προσωπική προσπάθεια και ελεύθερη συμβολή του ίδιου του ανθρώπου θα τον ωδηγούσε στη θέωση».
Όμως ο Αδάμ έπεσε θεληματικά παρακούοντας την σαφή εντολή του Θεού. Έπεσε πολύ βαριά. Και ευρισκόμενος στην κατάσταση της παρακοής στερήθηκε τη θεία χάρη και αποξενώθηκε από τον Θεό. Έχασε το ζωοποιό και φωτιστικό Άγιο Πνεύμα, αφού δεν θέλησε να τιμήση και την προνομιακή θέση, που σε αυτήν τον τοποθέτησε ο Θεός καθώς και τις ανεκτίμητες ευεργεσίες, που του έκανε ο Δημιουργός του. «Και άνθρωπος εν τιμή ων ου συνήκε. Παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς». Έτσι βυθίστηκε στην άγνοια και στο σκοτάδι μη έχοντας πια οδηγό του το Άγιο Πνεύμα και δεν του ήταν πια δυνατή η πρώτη οικεία σχέση του με τον Θεό. Κατάντησε λοιπόν ο άνθρωπος γεώδης και βοσκηματώδης, σκλάβος των παθών του και της αμαρτίας, που τον κυρίεψε ολοκληρωτικά. Ο άνθρωπος έμεινε πια μόνος του, με μόνο σύντροφό του την πικρή, την κατάπικρη, τώρα για την κατάστασή του ανάμνηση μιας τρομερής πτώσεως και καταπτώσεως, αλλά και μιας ανέφικτης πια και οριστικά χαμένης ευτυχίας και ενός απολεσθέντος Παραδείσου.
«Οίμοι! ο Αδάμ εν θρήνω κέκραγεν, ότι όφις και γυνή Θεϊκής παρρησίας με έξωσαν, και Παραδείσου της τρυφής ξύλου βρώσις ηλλοτρίωσεν! Οίμοι! Ου φέρω λοιπόν το όνειδος. ο ποτέ βασιλεύς πάντων κτισμάτων του Θεού, νυν αιχμάλωτος ώφθην, υπό μιας αθέσμου συμβουλής και ο ποτέ δόξαν αθανασίας ημφιεσμένος της νεκρώσεως την δοράν περιφέρω. Οίμοι! Τί­να των θρήνων συνεργάτην ποιήσομαι;» (Στιχηρόν των αίνων της Κυριακής Τυρινής).
Άδικα λοιπόν δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο; Θα έμενε πια όνειρο μακρινό η αρχέγονη κατάσταση; Θα ήταν για πάντα κλειστός για τον άνθρωπο ο ουρανός;

γ) Η ανόρθωση και ο θρίαμβος της αγάπης
Ο Θεός όμως δεν είναι μικροπρεπής ούτε εκδικητικός. «Ουκ εις τέλος οργισθήσεται ουδέ εις τον αιώνα μηνιεί. Ου κατά τας ανομίας ημών εποίησεν ημίν ουδέ κατά τας αμαρτίας ημών ανταπέδωκεν ημίν». Θα ψάλη αργότερα ο ιερός Ψαλμωδός. Αλλά ο Θεός ήταν και είναι πάντα ο ίδιος. Το πλάσμα του ελεύθερα τον παρήκουσε. Διεχώρισε την πορεία του από την πορεία, που του χάραξε ο Δημιουργός του. Αλλά εκείνος, μακρόθυμος ων και πολυέλεος, δεν μπορούσε να υποφέρη βλέποντας το πλάσμα του καταδικασμένο στη φθορά και στον θάνατο από τον ίδιο τον εαυτό του. Αν ο άνθρωπος λησμόνησε τον Πλαστουργό του, ο Πλαστουργός του δεν λησμόνησε ποτέ το πλάσμα του το ξεπεσμένο και δυστυχισμένο από τη δική του παράνοια και ανυπακοή. «Ο Θεός αγάπη εστί». Και η αγάπη του Θεού «ουδέποτε εκπίπτει» σε μη - αγάπη. Ο Θεός δεν έπαψε να αγαπά το δημιούργημά του, στο οποίο μάλιστα εγκατέστησε την εικόνα του. Ως Παντογνώστης, αλλά και πλήρως Προγνώστης του μέλλοντος είχε σχεδιάσει «προ καταβολής κόσμου» την επανόρθωση του πεσόντος Αδάμ και της καταπεσμένης ανθρώπινης φύσεως. Και προγραμμάτισε κάτι, που όχι ανθρώπου διάνοια, αλλά και αυτών των αγίων αγγέλων ο άγιος νους ήταν αδύνατο να φαντασθή.
Επειδή δε δεν ήθελε με κανένα τρόπο να παραβιά­ση την ελευθερία του ανθρώπου, που ο ίδιος του χάρισε και την οποία δεν ήθελε χρησιμοποιώντας τη θεία δύναμή του να αναγκάση τον άνθρωπο να δεχθή τη λύτρωσή του, έπρεπε να χρησιμοποιήση τρόπο τέτοιον, που να βοηθηθή ο άνθρωπος να δεχθή ελεύθερα και αβίαστα την επάνοδό του στην αγαπητική σχέση με τον Δημιουργό του.
Δύο ενέργειες καθιστούν φανερόν και γνήσιον τον εραστή και φορέα της θείας αγάπης.
Πρώτον, η ευποιΐα και ευεργεσία προς τον αγαπημένο και
Δεύτερον, η αδίστακτη προσφορά και των μεγαλυτέρων θυσιών και δεινών χάριν του αγαπημένου.
Η δεύτερη ενέργεια είναι ανώτερη από την πρώτη. Η δεύτερη ενέργεια είναι επίσης πειστικώτερη από την πρώτη. Και γι' αυτό και είναι σπανιώτερη από την πρώτη. Στον ανθρώπινο βίο βέβαια, όχι όμως και προκειμένου περί του Θεού.
Και η πρώτη ενέργεια για τον Θεό ήταν προχειρότατη. Και την είχε εκδηλώσει προηγουμένως με πλούσια δώρα στον άνθρωπο και μπορούσε να την επαναλάβη με περισσότερες και ακόμη ανώτερες δωρεές και ευεργεσίες. Η δεύτερη όμως ενέργεια θα σκόνταβε στο ότι ο Θεός είναι απρόσβλητος από ο,τιδήποτε μειωτικό και αρνητικό, γιατί ο Θεός δεν είναι παθητός. Όμως η αγάπη του δεν σταμάτησε σε αυτό το εμπόδιο. Η αγάπη του ως πάνσοφη και απείρως εφευρετική θα εύρισκε τον τρόπο να προχωρήση και στη δεύτερη ενέργεια, γιατί μόνο έτσι θα μπορούσε να πείση την ανθρώπινη φύση για τη γνησιότητα της αγάπης του χωρίς να την παραβιάση ή να την παραμορ­φώση ή να την άρη και να την αφαιρέση. Ο Θεός χαρίζει αμεταμέλητα ό,τι χαρίζει. Δεν μετανοιώνει ποτέ για ό,τι έκανε, γιατί δεν κάνει τίποτε, που να μην είναι και σοφά καμωμένο και ακριβώς σύμφωνο με αυτό ακριβώς, που ήθελε να κάνη. Και λοιπόν βρήκε τη λύση. Βρήκε τη λύση όχι περιμένοντας την πτώση του ανθρώπου, αλλά προαιωνίως, γιατί ό Θεός ήξερε τί επρόκειτο να συμβή με τον άνθρωπο. Και ποια θα ήταν η λύση; Η λύση θα ήταν η «κένωση». Η κένωση; Τί σημαίνει κένωση; Σημαίνει, ότι θα άδειαζε από τη θεότητά του και θα έπαιρνε σάρκα και οστά ο μονογενής Υιός του, η απόλυτη αγάπη του θείου προσώπου του, το θείο και υπερφυσικό Γέννημά του.
Τί πιο μεγαλειώδες και πιο υπέροχο σχέδιο από αυτό; Σχέδιο, που μόνον Αυτός μπορούσε και να το σκεφθή και προ πάντων να το θέση σε εφαρμογή επισκεπτόμενος τον άνθρωπο ο Θεός σαν άνθρωπος και αυτός στο πρόσωπο του αγαπημένου του Μονογενούς Υιού και Λόγου του, που ήταν και είναι ισοδύναμος και συνάναρχος με τον Πατέρα, Θεός εκ Θεού. Και θα τον έστελνε όχι με θείο μεγαλείο και δόξα ουράνια και στρατιές αγγέλων δορυφορούντων αυτόν, αλλά ως ταπεινόν άνθρωπο.
Αυτό θα ψάλη αργότερα η Εκκλησία:
«Ο εκ Θεού Πατρός Λόγος, προ των αιώνων γεννηθείς, επ' εσχάτων δε των χρόνων, ο αυτός εκ της απειρογάμου σαρκωθείς, βουλήσει σταύρωσιν θανάτου υπέμεινε, και τον πάλαι νεκρωθέντα άνθρωπον έσωσε, διά της εαυτού Αναστάσεως» (Πεντηκοστάριον, Σάββατον Διακαινησίμου, στιχηρόν εις το Κύριε εκέκραξα).
«Ο Βασιλεύς των ουρανών διά φιλανθρωπίαν, επί της γης ώφθη, και τοις ανθρώποις συνανεστράφη. Εκ Παρθένου γαρ αγνής σάρκα προσλαβόμενος, και εκ ταύτης προελθών μετά της προσλήψεως, εις έστιν Υιός διπλούς την φύσιν, αλλ' ου την υπόστασιν. Διό τέλειον αυτόν Θεόν, και τέλειον άνθρωπον, αληθώς κηρύττοντες, ομολογούμεν Χριστόν τον Θεόν ημών, ον ικέτευε Μήτερ ανύμφευτε, ελεηθήναι τας ψυχάς η­μών» (ένθ. ανωτέρω).
Με άλλα λόγια δεν θα γινόταν άνθρωπος άλλος από τον ίδιο τον Θεό, γιατί στο πρόσωπο του Υιού του Θεού θα ήταν ο ίδιος ο Θεός, αφού ο Λόγος του Πατρός είναι Θεός όπως ο Πατήρ χωρίς καμμιά διαφορά εκτός της υποστατικής ιδιότητός του ως εκ Πατρός γεννηθέντος. «Ούτος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος» κατά την μαρτυρία του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου.
Ναι τέτοιος είναι ο Θεός. Γεμάτος απέραντη αγάπη θερμή, τρυφερή, απαλή, ποτέ κουραστική και ποτέ εκβιαστική. Υπέροχη εικόνα αυτής της ανεκτίμητης απαλής αγάπης και θείας λεπτότητος παρουσίας του έδωσε ο ίδιος ο Θεός στον δυναμικό προφήτη Ηλία, στον οποίο είπε:
«Εξελεύση αύριον και στήση ενώπιον Κυρίου εν τω όρει. Ιδού παρελεύσεται Κύριος. Και πνεύμα μέγα κραταιόν διαλύον όρη και συντρίβον πέτρας ενώπιον Κυρίου. ουκ εν τω πνεύματι ο Κύριος. Και μετά το πνεύμα συσεισμός, ουκ εν τω συσσεισμώ ο Κύριος. Και μετά τον συσσεισμόν πυρ. ουκ εν τω πυρί Κύριος. Και μετά το πυρ φωνή αύρας λεπτής, κακεί Κύριος!» (Γ' Βασιλ. 19, 11-12).
Ναι, αυτός είναι ο Κύριος. «Φωνή αύρας λεπτής», γαλήνια αύρα, που δροσίζει, που γαληνεύει, που εξηρεμεί, που ειρηνεύει και που θωπεύει τρυφερά και σπλαχνικά τον ξεπεσμένον άνθρωπο. Ως τέτοιος θα επισκεπτόταν τον άνθρωπο. Θα επισκεπτόταν τον άνθρωπο ο Μονογενής Υιός, ως άνθρωπος. Όχι μεταμορφωμένος σε άνθρωπο, χωρίς να είναι, αλλά σε πραγματικόν άνθρωπο, με σάρκα και αίμα, ως «ενανθρωπίσας Θεός». Ως ίσος προς ίσους, έστω κι αν πίσω του θα κρυβόταν η Θεότης του, αφού θα ήταν θεάνθρωπος. Όμως θα φαινόταν και θα λεγόταν και θα ήταν και «υιός του ανθρώπου». «Και λοιπόν ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν τοις ανθρώποις». Μάλιστα. «άνθρωπος γίνεται Θεός, ίνα θεόν τον άνθρωπον απεργάσηται»!
«Ο Υιός λοιπόν του Θεού εν μορφή Θεού υπάρχων... εαυτόν εκένωσε μορφήν δούλου λαβών, εν ομοιώματι ανθρώπων γενόμενος, και σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού» (Φιλιπ. β' 6-8).
Ο λόγος του Θεού, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Χριστός, που ως απαράλλακτη εικόνα του Θεού και Πατρός ήταν και ο ίδιος Θεός, άδειασε τον εαυτό του από το θεϊκό του μεγαλείο, τον σμίκρυνε μόνος του θεληματικά από αγάπη και μόνο και από απόλυτη υπακοή στο θέλημα του αγαπημένου του Πατρός και έλαβε μορφή δούλου, δηλαδή έγινε άνθρωπος και ουσιαστικά ίδιος με τους ανθρώπους κατά το εξωτερικό του φαινόμενο, χωρίς όμως αμαρτία, και ταπείνωσε τον εαυτό του μέχρι θανάτου και μάλιστα σταυρικού θανάτου οδυνηρού και ατιμωτικού.
«Ο περί τους ανθρώπους έρως τον Θεόν εκένωσε», θα σχολιάση ένας εκκλησιαστικός Πατήρ.
Πλήθος είναι οι σχετικές γραφικές μαρτυρίες για το θέμα αυτό. Κάποιες από αυτές θα αναφέρουμε για να πιστοποιηθή πόση αγάπη και πόσον πόθο είχε ο Θεός να σώση τον άνθρωπο συμφιλιώνοντάς τον μαζί του.
«Ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ' έχη ζωήν αιώνιον. Ου γαρ απέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού εις τον κόσμον, ίνα κρίνη τον κόσμον, αλλ' ίνα σωθή ο κόσμος δι' αυτού» (Ιω. γ' 16).
Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε σε θάνατο τον μονογενή του Υιόν, για να μη χαθή και καταδικαστή ο κόσμος, αλλά να σωθή ο καθένας, που θα πιστέψη σε αυτόν και να κληρονομήση την αιώνια ζωή. Γιατί δεν έστειλε ο Θεός τον Υιό του στον κόσμο για να κρίνη και να καταδικάση τον κόσμο, αλλά για να σωθή ο κόσμος βάσει της λυτρωτικής θυσίας του Χριστού.
Αντί λοιπόν να παρουσιασθή ένδοξος και περιβεβλημένος όλη του τη θεία δύναμη και το μοναδικό του μεγαλείο, ήρθε ταπεινά, από αγάπη και εντελώς αθόρυβα, για να κάνη ό,τι ο θείος Απόστολος Παύλος σημειώνει αναφερόμενος στο γεγονός αυτό.
«Ιδού γέγονε καινά τα πάντα. Τα δε πάντα εκ του Θεού του καταλλάξαντος ημάς εαυτώ διά του Ιησού Χριστού και δόντος ημίν την διακονίαν της καταλλαγής, ως ότι Θεός ην εν Χριστώ κόσμον καταλλάσσων εαυτώ, μη λογιζόμενος αυτοίς τα παραπτώματα αυτών, και θέμενος εν ημίν τον λόγον της καταλλαγής. Υπέρ Χριστού ουν πρεσβεύομεν ως του Θεού παρακαλούντος δι' ημών. δεόμεθα υπέρ Χριστού, καταλλάγητε τω Θεώ. τον γαρ μη γνόντα αμαρτίαν υπέρ ημών αμαρ­τίαν εποίησεν, ίνα ημείς γενώμεθα δικαιοσύνη Θεού εν αυτώ» (Β' Κορ. ε' 17-21).
Όλα έγιναν καινούργια. Και όλες οι δωρεές πηγάζουν από τον Θεό, ο οποίος μας συμφιλίωσε με τον εαυτό του διά του Ιησού Χριστού και ανέθεσε σ' εμάς τους αποστόλους το έργο του να υπηρετούμε σε αυτήν την συμφιλίωση του Θεού με τους ανθρώπους. Γιατί ο Θεός ήταν ενωμένος με τον Ιησούν Χριστόν σε μια θεανδρική υπόσταση συμφιλιώνοντας τους ανθρώπους με τον εαυτό του και μη καταλογίζοντας τα αμαρτήματα εις βάρος των ανθρώπων. Αυτός μας ανέθεσε το κήρυγμα του Ευαγγελίου, που συμφιλιώνει με τον Θεό. Είμαστε λοιπόν πρεσβευτές του Χριστού προς τους άλλους ανθρώπους, γιατί ο Θεός διά μέσου μας σας παρακαλεί. Και εμείς λοιπόν παρακαλούμε εξ ονόματος του Χριστού και σας λέμε. συμφιλιωθήτε με τον Θεό!
Και τώρα είναι πια εύκολο έργο η συμφιλίωση με τον Θεό διά μέσου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που ως άνθρωπος δεν γνώρισε ποτέ καμμιά αμαρτία από προσωπική πείρα, αυτόν τον Ιησούν Χριστό τον έκανε για μας αμαρτία, τον φόρτωσε, με άλλα λόγια, τις δικές μας αμαρτίες, και τον άφησε να κατακριθή ως αμαρτωλός για χάρη μας, ώστε εμείς διά μέσου του και της θυσίας του να δικαιωθούμε απέναντι του Θεού.
Ο Πατήρ αγάπησε πράγματι τον κόσμο. Το ίδιο και ο Υιός του. Αγάπησε και αυτός με την ίδια θέρμη και στον ίδιο βαθμό τον άνθρωπο. Αυτό μας βεβαιώνει ο άγιος Απόστολος Παύλος γράφοντας στους Θεσσαλονικείς:
«Αυτός δε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και ο Θεός και Πατήρ ημών, ο αγαπήσας ημάς και δους παράκλησιν αιωνίαν και ελπίδα αγαθήν εν χάριτι, παρακαλέσαι υμών τας καρδίας και στηρίξαι υμάς εν παντί λόγω και έργω αγαθώ» (Β' Θεσ. β' 16-17).
Ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός και ο Θεός και Πατέρας μας, που μας αγάπησε, μας έδωσε παρη­γορία ανεξάντλητη με τη χάρη και την καλή ελπίδα του ουρανού και των αγαθών του. Είθε αυτός να παρη­γορήση τις καρδιές σας και να σας στηρίξη με κάθε διδασκαλία οικοδομητική και κάθε καλό έργο.
Και ο Ευαγγελιστής της αγάπης, ο άγιος απόστολος Ιωάννης, καταθέτει και αυτός τη δική του μαρτυρία.
«Εν τούτω εστίν η αγάπη, ουχ ότι ημείς ηγαπήσαμεν τον Θεόν, αλλ' αυτός ηγάπησεν ημάς και απέστειλε τον Υιόν αυτού ιλασμόν περί των αμαρτιών ημών» (Α' Ίω. δ' 10).
Η αγάπη του Θεού φαίνεται και συνιστάται στο γεγονός, ότι δεν είμαστε εμείς εκείνοι, που πρώτοι αγαπήσαμε τον Θεό, αλλά εκείνος αγάπησε πρώτος εμάς τους αμαρτωλούς και έστειλε τον Υιό του για να προσφέρη τον εαυτό του ως θυσία λυτρωτική για τις αμαρτίες μας και τη συμφιλίωσή μας με τον Θεό.
Και ο απόστολος Παύλος προσθέτει δοξολογικά και ευχαριστιακά ό,τι θα αποτελούσε και σύνοψη του θείου έργου της αγαπητικής για τη σωτηρία του ανθρώπου οικονομίας του Θεού.
«Ευλογητός ο Θεός και πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο ευλογήσας ημάς εν πάση ευλογία πνευματική εν τοις επουρανίοις εν Χριστώ, καθώς εξελέξατο ημάς εν αυτώ προ καταβολής κόσμου είναι ημάς αγίους και αμώμους κατενώπιον αυτού, εν αγάπη προορίσας ημάς εις υιοθεσίαν διά του Ιησού Χριστού εις αυτόν, κατά την ευδοκίαν του θελήματος αυτού, εις έπαινον δόξης της χάριτος αυτού, εν η εχαρίτωσεν ημάς εν τω ηγαπημένω, εν ω έχομεν την απολύτρωσιν διά του αίματος αυτού, την άφεσιν των παραπτωμάτων, κατά τον πλούτον της χάριτος αυτού, ης επερίσσευσεν εις ημάς εν πάση σοφία και φρονήσει, γνωρίσας ημίν το μυστήριον του θελήματος αυτού κατά την ευδοκίαν αυτού, ην προέθετο εν αυτώ εις οικονομίαν του πληρώματος των καιρών, ανακεφαλαιώσασθαι τα πάντα εν Χριστώ, τα επί τοις ουρανοίς και τα επί της γης, εν αυτώ, εν ω και εκληρώθημεν προορισθέντες κατά πρόθεσιν του τα πάντα ενεργούντος κατά την βουλήν του θελήματος αυτού, εις το είναι ημάς εις έπαινον της δόξης αυτού, τους προηλπικότας εν τω Χριστώ» (Εφεσ. α' 3-12).
Ας είναι ευλογημένος και δοξασμένος ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος μας έχει χορηγήσει πλούσια κάθε ευλογία πνευματική διά μέσου του Ιησού Χριστού, ώστε να αποκτήσουμε και να απολαύσουμε τα επουράνια αγαθά. Αυτό το πραγματοποίησε σύμφωνα με την εκλογή, που μας έκανε διά μέσου του Ιησού Χριστού προτού να δημιουργηθή ο κόσμος. Και το έκανε με σκοπό να γίνουμε εμείς άγιοι και αψεγάδιαστοι μπροστά του. Με την αγάπη του μας προώρισε να υιοθετηθούμε και να γίνουμε παιδιά του χαριστικώς διά μέσου του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με την αγαθή του διάθεση και το άγιό του θέλημα. Και αυτό, με το να υμνούνται και να δοξάζονται η χάρη του και οι πλούσιες δωρεές του, που με αυτές μας στόλισε και μας έκανε χαριτωμένους πνευματικά διά μέσου του αγαπημένου του Υιού.
Πραγματικά διά μέσου του Υιού του λάβαμε και έχουμε την απελευθέρωση από την σκλαβιά της αμαρτίας και τη σωτηρία με το αίμα του, που χύθηκε επάνω στον Σταυρό για να εξαγορασθούμε. Έτσι λάβαμε και έχουμε την συγχώρηση των αμαρτιών μας βάσει του πλούτου της χάριτός του. Τη χάρη αυτή μας την χορήγησε πλούσια και με το παραπάνω μαζί με κάθε σοφία πνευματική. Και αυτό, για να γνωρίσουμε μεγάλες αλήθειες και για να σκεφτόμαστε σωστά και να ρυθμίζουμε όσα μας αφορούν καθώς πρέπει.
Ακόμα μας έκανε γνωστό το μυστικό και κρυμμέ­νο μέχρι τότε για τον άνθρωπο θέλημά του σύμφωνα με την καλή διάθεση, που είχε για μας πριν από αιώνες ο Θεός. Και η καλή του διάθεση ήταν να πραγματοποιηθή στον κατάλληλο καιρό, όταν αυτός θα ερχόταν, για τη σωτηρία μας. Και έτσι να ενώση διά μέσου του Χριστού σε μια αρμονική ενότητα τα πάντα, τους αγγέλους του ουρανού και τους ανθρώπους στη γη. Διά μέσου του Χριστού και εμείς έχουμε εκλεγή σαν να έγινε κλήρωση γι' αυτό, δηλαδή χωρίς εμείς να κοπιάσουμε καθόλου, και έχουμε προορισθή σύμφωνα με την άγια πρόθεση του Θεού. Ο Θεός ενεργεί και τα κάνει όλα σύμφωνα με το αγαθό του θέλημα. Έχουμε επομένως προορισθή να αποτελούμε έπαινον και ύμνον παντοτεινό της άπειρης δόξας του και της αγαθότητός του εμείς οι χριστιανοί, που και από πριν (όσοι ήμασταν πρώην πιστοί Ιουδαίοι και γίναμε τώρα χριστιανοί) ελπίζαμε και περιμέναμε τη σωτηρία μας διά μέσου του Ιησού Χριστού.

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, στην Αποκάλυψή του μας λέει ετούτα:
«Ιωάννης ταις επτά εκκλησίαις... από Κυρίου Ιησού Χριστού, ο μάρτυς ο πιστός, ο πρωτότοκος των νεκρών και άρχων των βασιλέων της γης, τω αγαπώντι ημάς και λούσαντι ημάς από των αμαρτιών ημών...» (Αποκ. α' 4-5).
Εγώ ο Ιωάννης απευθύνομαι στις επτά εκκλησίες (της Μ. Ασίας) και σας εύχομαι να έχετε τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αυτός είναι ο αξιόπιστος μάρτυρας της αλήθειας του Θεού. Αυτός είναι εκείνος, που έχει αναστηθή πρώτος από τους νεκρούς και έγινε αρχή της αναστάσεως όλων των πιστών στη νέα ζωή. Αυτός είναι ο εξουσιαστής και κύριος όλων των βασιλέων της γης. Αυτός λοιπόν ο Ιησούς και μας αγαπάει και μας έχει λούσει και καθαρίσει με το αίμα του από τις αμαρτίες μας.
Κάτι, που έχει σημαντική βαρύτητα και αποτελεί θεμελιώδη σημασία για την αγάπη του Θεού, είναι και η εμπειρία των Αγίων και η προσωπική βίωση της αγάπης αυτής. Αυτήν καταθέτει ο άγιος απόστολος Παύλος, που έχει ζήσει όσο λίγοι την αγάπη αυτή και μας λέει τα ακόλουθα:
«Η αγάπη του Θεού εκκέχυται εν ταις καρδίαις ημών διά Πνεύματος Αγίου του δοθέντος ημίν. Έτι γαρ Χριστός όντων ημών ασθενών κατά καιρόν υπέρ ασεβών απέθανε. Μόλις γαρ υπέρ δικαίου τις αποθανείται. υπέρ γαρ του αγαθού τάχα τις και τολμά αποθανείν. Συνίστησι δε την εαυτού αγάπην εις ημάς ο Θεός, ότι έτι αμαρτωλών όντων ημών Χριστός υπέρ ημών απέθανε. Πολλώ ουν μάλλον δικαιωθέντες νυν εν τω αίματι αυτού σωθησόμεθα δι' αυτού από της οργής. Ει γαρ εχθροί όντες κατηλλάγημεν τω Θεώ διά του θανάτου του υιού αυτού, πολλώ μάλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα εν τη ζωή αυτού. Ου μόνον δε, αλλά και καυχώμενοι εν τω Θεώ διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι' ου νυν την καταλλαγήν ελάβομεν» (Ρωμ. 5,5-11).
Δεν μας ντροπιάζει η ελπίδα στον Θεό, γιατί η αγάπη του Θεού έχει χυθή πλούσια και έχει πλημμυρίσει τις καρδιές μας με το Άγιον Πνεύμα. Και μας δόθηκε ως προκαταβολή για τις δωρεές, που με βέβαιη ελπίδα περιμένουμε να δεχθούμε από τον Θεό. Η άπειρη αγάπη και συγκατάβαση του Θεού απέναντί μας έγινε φανερή από τούτο, δηλαδή από το ότι, ενώ εμείς ήμασταν άρρωστοι πνευματικά, δηλαδή αμαρτωλοί και ένοχοι, ο Χριστός στον καιρό, που γνώριζε από πριν ποιος θα είναι ο κατάλληλος, πέθανε επάνω στο σταυρό για να σώση με τη θυσία του τους ασεβείς.
Πραγματικά είναι μεγάλη η αγάπη του Θεού. Πολύ δύσκολα μπορεί πιθανόν να υπάρξη άνθρωπος που να θυσιασθή για κάποιον δίκαιον. Για έναν αγαθόν και καλόν άνθρωπο ίσως τολμήση κάποιος να πεθάνη. Ο Θεός όμως δείχνει με τρόπο αναμφισβήτητο την αγάπη του για μας με το γεγονός, ότι, αν και εμείς ήμασταν αμαρτωλοί, πέθανε για χάρη μας ο Χριστός. Πολύ περισσότερο λοιπόν τώρα, που δικαιωθήκαμε με το αίμα του, θα σωθούμε από την μελλοντική οργή. Και αυτό, γιατί, ενώ εμείς ήμασταν εχθροί συμφιλιωθήκαμε με τον Θεό μέσω του σταυρικού θανάτου του Χριστού, πολύ περισσότερο τώρα, που έχουμε συμφιλιωθεί, θα σωθούμε μέσω του Κυρίου Ιησού Χριστού, που ζη (με την Ανάστασή του) αιώνια, κοντά στον Θεό ως μεσίτης μας. Και όχι μόνο θα σωθούμε, αλλά απολαμβάνοντας από τώρα τις ευεργεσίες του Θεού καυχώμαστε για την αγάπη του διά μέσου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που με την παρέμβασή του έχουμε αποκαταστήσει τις σχέσεις μας με τον Θεό.
* * *
Αλήθεια ποιος άνθρωπος αγάπησε τόσο πολύ; Κι αν αγάπησε έναν ή κάποιον αριθμό συνανθρώπων του δεν του ήταν δυνατό να αγαπήση όλους τους ανθρώπους με την ίδια απέραντη αγάπη και για όλους μαζί και για τον καθένα τους χωριστά. Όλους, όχι μόνο τους τωρινούς ανθρώπους, αλλά όλους, μικρούς και μεγάλους, καλούς και κακούς, δικαίους και αδίκους, όσοι υπήρξαν και όσοι θα υπάρξουν επάνω στη γη. Είναι αδιανόητο αυτό για άνθρωπο. Όση αγάπη κι αν νιώθει ένας φιλόστοργος πατέρας είναι αγάπη για το δικό του παιδί και βέβαια αγάπη ανθρώπινη, περιωρισμένη, αδύναμη, ασύγκριτα μικρή μπρος στην αγάπη του Θεού. Όση αγάπη κι αν έχει μια μητέρα για τα παιδιά της, δεν μπορεί να έχη την ίδια αγάπη και για όλα τα παιδιά του κόσμου, έστω κι αν θυσιασθή γι' αυτά. Η αγάπη της είναι ανθρώπινη, και γι' αυτό περιορισμένη και ανίκανη να σώση το παιδί της από την αμαρτία ή να του εξασφάλιση αιώνια ζωή.
Ποιος καλός άνθρωπος ένιωσε τέτοιον μανικόν έρωτα για τους ανθρώπους, ώστε να αγαπάη απαραμείωτα και μισούμενος και διωκόμενος και βασανιζόμενος και κακοπαθών ως καταγέλαστος και περιφρονημένος από τους ίδιους τους αγαπημένους του χωρίς πικρία, χωρίς αγανάκτηση, χωρίς απογοήτευση; Και μάλιστα διατηρώντας από ευγνώμονα αγάπη τη μνήμη των αγνωμόνων και σαδιστών δημίων του; Ποιος θα έδειχνε θεωρώντας τα τραύματα των βασανιστηρίων του δείγματα αγάπης αδιάσειστα ως προς τη γνησιότητά της; Αυτά μόνο η κενωθείσα και ενανθρωπήσασα αγάπη ήταν ικανή να πραγματοποιήση όχι σε περιωρισμένη κλίμακα, αλλά σε όλη την έκτασή τους. Επανερχόμενος στη ζωή ο ενανθρωπήσας και σταυρωθείς και αναστάς Ιησούς, ανασταίνοντας το σώμα του διατηρεί τις ουλές του και τις πληγές του και στα μάτια των αγγέλων και στα μάτια των Μαθητών του, τους οποίους αφήνει να τα ψαύσουν προς επιβεβαίωση της ταυτότητός του και της θυσίας της αγάπης του. Και ενώ απέρριψε όλα τα άλλα σωματικά στοιχεία και όποιο άλλο χαρακτηριστικό της υλικότητος του πριν από την ανάσταση σώματός του και όποιο άλλο αδιάβλητο πάθος (π.χ. πείνα, δίψα, βάρος, ανάπαυση κ.λπ.) κρατάει συνεχώς τις ουλές του και τα σημάδια των πληγών του. Και μάλιστα με χαρά και καμάρι και ικανοποίηση. Πώς λοιπόν να μη βρουν ανταπόκριση σε αυτήν την αγάπη τα αναρίθμητα πλήθη αγίων μαρτύρων, που «επικολούθησαν τοις ίχνεσιν αυτού» βαδίζοντας τον ίδιο δρόμο του μαρτυρίου χάριν της υπέρτατης αγάπης του Κυρίου για τους ανθρώπους και μαρτύρησαν με τη σειρά τους και αυτοί από αγάπη προς τον πρώτον αγαπήσαντα αυτούς Κύριον;
Ο Κύριος «εαυτόν εκένωσε και έλαβε δούλου μορφήν... και σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού». Με τη σταύρωση και την ταφή του φάνηκε πως όλα τελείωναν. Έγινε λοιπόν άδικα η θυσία; Όλα όσα είπε και έκανε ο Ιησούς, ο Μονογενής Υιός του Θεού, όλα αυτά αποτελούσαν απλούστατα φενάκη; Στηρίχθηκαν λοιπόν ελπίδες στο πρόσωπό του και στο έργο του και όλα τάφηκαν πίσω από μια βαρειά ταφόπετρα; Έτσι φάνηκε τουλάχιστον. Μιαν αναλαμπή απολυτρώσεως στο Πρόσωπο του Κυρίου την διέψευδε η αλυσίδα των δραματικών γεγονότων των ελάχιστων ημερών, που προηγήθηκαν και τα σφράγισε πια για πάντα η σιγή του τάφου; Για λίγες μέρες έτσι φάνηκε, πως όλα πήγαν χαμένα. «Και ημείς ηλπίζομεν ότι αυτός εστίν ο μέλλων λυτρούσθαι τον Ισραήλ. αλλά γε συν πάσι τούτοις τρίτην ταύτην ημέραν άγει σή­μερον, αφ' ου ταύτα εγένετο...». Πόση θλίψη, αλήθεια, πόση απογοήτευση, πόσο ζοφερή απαισιοδοξία, αλλά και απελπισία δεν μαρτυρούν αυτά τα λόγια! Καμμιά ελπίδα πια μετά την ταφόπετρα, που φάνηκε να σκεπάζη και νεκρώνη ελπίδες, όνειρα, προσδοκίες....
Αυτή ήταν η ανθρώπινη πλευρά.
Και η θεία πλευρά; Η θεία πλευρά δεν μίλησε με λόγια. Μίλησε με τον πιο αυθεντικό και αδιαμφισβήτητο τρόπο, με την ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
Γιατί με την ανάσταση:
«Η φθορά εξωστράκισται.
αφθαρσία εξήνθησε.
ο δεσμός ο χρόνιος διαλέλυται.
οι ουρανοί, η γη και τα επίγεια ευφραίνονται.
εξανέστη γαρ Χριστός.
εσκύλευται ο θάνατος»
και η συνδιαλλαγή Θεού και ανθρώπου
επισφραγίσθηκε οριστικά και αμετάκλητα.
Γιατί «η ευφρόσυνος επεφάνη ημέρα»,
που κατ' αυτήν πραγματοποιήθηκε
ο θρίαμβος της αγάπης
του αιωνίου Θεού!
Αυτώ η δόξα, η τιμή, το κράτος, η σοφία, η αγάπη, ο αίνος και η αιωνία ευγνώμων ευχαριστία! ΑΜΗΝ!
(Όρθρος Παρασκευής Θωμά, Στιχηρά Αίνων).
* Κείμενο επίκαιρης ομιλίας σε εκκλησιαστικό ακροατήριο που πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Δράμας την 18.4.2004.

Διαβάστε περισσότερα

Ξεπερνούν τους 12150 οι υπογράφοντες την "Ομολογία Πίστεως" κατά του Οικουμενισμού (και σε ρουμανική μετάφραση)

Σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση (6/11/2009) από την Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου ξεπερνούν τους 12150 οι πιστοί που έχουν υπογράψει την Ομολογία Πίστεως, ενώ καθημερινά καταφθάνουν οι υπογραφές πλήθους ακόμη κληρικών και λαϊκών.

Δείτε τη λίστα με τα ονόματα όσων υπέγραψαν ήδη πατώντας ΕΔΩ

Υπενθυμίζουμέ ότι στην αριστερή στήλη του blog μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο της Ομολογίας Πίστεως και τον τρόπο με τον οποίο μπορείτε να υπογράψετε και εσείς.

Καλούμε όλους τους αναγνώστες μας να υπογράψουν την "Ομολογία Πίστεως" ως ελάχιστη συνεισφορά στον αντι-οικουμενιστικό αγώνα που όλοι πρέπει να συμμετέχουμε, ο καθένας με όποιο τρόπο μπορεί.

Οι απειλές του Πατριάρχη δεν φοβίζουν τους κληρικούς, τους μοναχούς και τους πιστούς που σπεύδουν να ομολογήσουν διά της υπογραφής του την Αλήθεια της Πίστεως και να καταδικάσουν την παναίρεση του οικουμενισμού...........


APEL LA SEMNAREA MARTURISIRII DE CREDINTA IMPOTRIVA ECUMENISMULUI

CEI CE AU SEMNAT
“MĂRTURISIREA DE CREDINŢĂ ÎMPOTRIVA ECUMENISMULUI”
SUNT PESTE 12150

Conform ultimei actualizări a listei cu semnatarii „Mărturisirii de credinţă împotriva ecumenismului” (6/11/2009) episcopii care au semnat Mărturisirea până în acest moment sunt şapte – trei aparţin Bisericii Greciei, iar egumenii athoniţi sunt deja cinci. Mărturisirea a fost semnată şi de mulţi alţi egumeni, preoţi şi mulţi credincioşi, iar înregistrarea de semnături continuă.

Episcopi care au semnat Mărturisirea de Credinţă:
Mitropolitul Pantelimon de Antinoe
Mitropolitul Serafim al Kythirelor şi Antikythirelor
Mitropolitul Cosma al Etoliei şi Akarnaniei
Mitropolitul Serafim al Pireului
Mitropolitul Artemie de Raşka şi Prizreni, Kossovo şi Metohia
Mitropolitul Natanael de Nevrokopios (Bulgaria)
Episcopul Gheorghe (Schaefer) din Mayfield, Egumenul Mănăstirii Sfânta Cruce din Wayne, West Virginia

Egumeni athoniţi care au semnat Mărturisirea de Credinţă:
Arhim. Hristodoulos, Egumenul Sfintei Mănăstiri Cutlumuş – Sfântul Munte
Arhim. Iosif, Egumenul Sfintei Mănăstiri Xiropotamu - Sfântul Munte
Arhim. Filotheos, Egumenul Sfintei Mănăstiri Karakalu - Sfântul Munte
Arhim. Agathon, Egumenul Sfintei Mănăstiri Konstamonitu - Sfântul Munte
Arhim. Nikodimos, Egumenul Sfintei Mănăstiri Filotheu - Sfântul Munte

Textul „Mărturisirii de Credinţă împotriva ecumenismului” poate fi găsit la adresele: http://www.razbointrucuvant.ro/2009/06/03/marturisire-de-credinta-impotriva-ecumenismului-in-biserica-greciei/
Sau
http://www.impantokratoros.gr/D98A904D.ro.aspx .
Toţi acei clerici, monahi, monahii şi laici care doresc să participe la această mică consemnare a Mărturisirii Ortodoxe pot să declare aceasta scriind: „Sunt de acord cu Mărturisirea de Credinţă împotriva Ecumenismului şi semnez”.
Să trimită însă spre informare şi numele, prenumele, localitatea şi ţara, precum şi identitatea lor clericală, monahală sau profesională la adresa: Περιοδικό «ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ» Τ.Θ. 1602, 541 24 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. fax:2310.276590 sau pe e-mail la: palimpce@otenet.gr
Să fiţi siguri că această semnătură o veţi găsi în veşnicie în „cartea faptelor bune”, iar Sfinţii Ierarhi, Martiri şi Mărturisitori vă vor da sfânta lor sărutare şi îmbrăţişare frăţească mijlocind pentru voi la ceresul Împărat.
NEVOINŢĂ FRUMOASĂ!
Ierom. Fotie

Διαβάστε περισσότερα

Αγιασμός στα Α.Τ.Ε.Ι. Πατρών

πηγή: ΧΦΔ Πατρών

Τελετή Αγιασμού στα Α.Τ.Ε.Ι. Πατρών

.

για την έναρξη της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς

.
Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009, ώρα 11:30 π.μ.

.
Στον Ιερό Ναό των Αγίων Τριών Ιεραρχών στα Α.Τ.Ε.Ι. Πατρών
.

Τον Αγιασμό θα τελέσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος

Διαβάστε περισσότερα

Αγιασμός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης 2009

Την Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009

στις 13:30

στην αίθουσα τελετών του Α.Π.Θ.

θα πραγματοποιηθεί ο Αγιασμός

για το ακαδημαϊκό έτος 2009-10

πηγή: Χριστιανική Φοιτητική Δράση

Διαβάστε περισσότερα

Εκλογές για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. του Μεταπτυχιακού Φοιτητικού Θεολογικού Συνδέσμου Αθηνών

O Μεταπτυχιακός Φοιτητικός Θεολογικός Σύνδεσμος (Αθηνών) καλεί όλους τους μεταπτυχιακούς φοιτητές Α΄ και Β΄ Κύκλου Σπουδών στην ετήσια εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευσή του την Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 και ώρα 11 μ.μ. στο γραφείο του Συνδέσμου στη Θεολογική Σχολή (ορ.2- έναντι αμφιθεάτρου Κοινωνικής Θεολογίας).
ΘΕΜΑΤΑ
1.) Απολογισμός έτους 2008-2009
2.) Εκλογή Προέδρου και Αντιπροέδρου του Δ.Σ.
3.) Εκλογή εκπροσώπων Τομέων
4.) Ανακοινώσεις

Διαβάστε περισσότερα

Γεώργιος Κομιώτης, Αναφορά στo θέμα της ύπαρξης σταυρού στα σχολεία

πηγή: Ζωηφόρος

Αναφορά στην καταδίκη της Ιταλίας για την ύπαρξη σταυρού στα σχολεία

του Γεωργίου Κομιώτη Προέδρου Δ.Ε Παραρτήματος Ν. Ηλείας της Π.Ε.Θ σε σχετική ερώτηση που του υπέβαλε δημοσιογράφος.

Αν αυτό το θεωρούμε, κ. Χατζησπύρου, μια θετική εξέλιξη ή μια αδιάφορη εξέλιξη, τότε γιατί να μας ενοχλήσει που κατέβηκε ο σταυρός απ' τα σχολεία της Ιταλίας; Αν όμως αυτό το θεωρούμε ως Έλληνες και ως Ορθόδοξοι ως προσπάθεια αλλοίωσης της θρησκευτικής και εθνικής μας συνείδησης, τότε σαφώς και έχουμε κάθε λόγο να μην μας αφήνει αδιάφορους μια τέτοια απόφαση. Δείτε την κατάντια του μετανεωτερικού ανθρώπου που δεν καταφέρνει να αναδείξει το άτομο και τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως θα ήθελε, αλλά τελικά εναντιώνεται στην ελευθερία του ατόμου και καταρρακώνει το ανθρώπινο πρόσωπο.........
Αναμφίβολα οι κοινωνίες της Ευρώπης έχουμε γίνει λίγο ως πολύ, πολυπολιτισμικές, αλλά όλα αυτά ξεκάθαρα είναι πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις. Οι νέοι μετανάστες πάσης κατηγορίας που έρχονται στη Χώρα μας πρέπει να σεβαστούν την παράδοσή μας, όπως άλλωστε οφείλουμε και μεις να κάνουμε το ίδιο. Αυτό που με προβληματίζει - και αυτά που λέγω είναι προσωπικές μου απόψεις-, είναι ότι η αθεΐα προωθείται έως και επιβάλλεται, με πρόσχημα το σεβασμό της θρησκείας του άλλου! Ίσως να μπορούσα να δεχτώ όλα αυτά τα μέτρα απόσυρσης των συμβόλων όλων των θρησκειών από σχολεία, δικαστήρια κλπ. Αν βέβαια τηρούνταν για όλες τις θρησκείες και ιδεολογίες. Αλλά το θέμα είναι ότι ο λόγος που γίνονται όλα αυτά, δεν είναι η μη προσβολή της μιας θρησκείας από το σύμβολο μιας άλλης. Ο λόγος είναι η προσπάθεια για απόλυτη αποθρησκευτικοποίηση των ανθρώπων και η μετατροπή όλων, σε πειθήνιους υπηκόους-υποχείρια. Στα πλαίσια ενός γενικότερου παγκόσμιου σχεδίου, για απαξίωση κάθε ιδανικού, για κατασκευή ανθρώπων-ρομπότ, που το μόνο που θα τους ενδιαφέρει θα είναι το προσωπικό τους συμφέρον και η βόλεψή τους.

Μέχρι σήμερα η Ε.Ε ήταν κυρίως μια οικονομική ένωση κρατών που υπόσχονταν να σέβεται τις πολιτισμικές, θρησκευτικές και άλλες ιδιαιτερότητες κάθε χώρας μέλους. Με αποφάσεις λοιπόν τέτοιου είδους, που εμμέσως πλην σαφώς αποτελούν παρέμβαση και προσπάθεια αλλοίωσης της θρησκευτικής συνείδησης των πολιτών μιας χώρας μέλους, η Ε.Ε προσπαθεί να ομογενοποιήσει και να ισοπεδώσει τα πάντα και να δημιουργήσει πολίτες ευρωπαίους και όχι έλληνες, ιταλούς, άγγλους, γάλλους κλπ - στα πρότυπα των ΗΠΑ -, με σκοπό τον ευκολότερο έλεγχο και χειραγώγηση της νέας αυτής κατηγορίας πολιτών. Ο σεβασμός της θρησκευτικής ιδιαιτερότητας των μειονοτήτων δεν σημαίνει και αφανισμό της θρησκευτικής συνείδησης των πλειονοτήτων! Να σεβαστούμε τους άθεους ή αλλόδοξους και την πίστη τους αλλά όχι και να ξεχάσουμε την δική μας!

Βέβαια στη Χώρα μας δεν έχει υπάρξει ακόμη τέτοιο θέμα, εμείς έχουμε εικόνα του Χριστού στα σχολεία και σε δημόσιες υπηρεσίες. Οι εικόνες εξυπηρετούν ένα σκοπό. Εμπνέουν, δημιουργώντας τουλάχιστον πρότυπα καλού κ'αγαθού ανθρώπου, ως και τα εικονιζόμενα πρόσωπα. Και μας λείπουν τέτοια πρότυπα από τις κοινωνίες σήμερα!! Οι μαθητές μας δεν ενοχλούνται από το Χριστό. Αντιθέτως τη σημαία μας (που φέρει και το σταυρό), τη σηκώνουν με καμάρι και αλλοεθνείς και αλλόθρησκοι αριστούχοι, χωρίς κανένα πρόβλημα. Τώρα εάν προκύψει ζήτημα και στην Ελλάδα, αφού βέβαια η απόφαση του Δικαστηρίου τελεσιδικήσει, νομίζω ότι οι πολιτικοί μας θα πρέπει να συμπεριφερθούν όπως και στην Ιταλία: Η απόφαση του Δικαστηρίου του Στρασβούργου έχει προκαλέσει ένα μικρό θαύμα (στην Ιταλία): έχει δημιουργήσει ένα είδος εθνικής ενότητας για την υπεράσπιση του συμβόλου του χριστιανισμού», γράφει ο αρθρογράφος της Corriere della Serra, Μάσιμο Φράνκο.

Επίσης χρειάζεται από τη Πολιτεία έμφαση στην άρτια, πραγματική και Χριστιανική παιδεία των παιδιών μας. Χρειάζεται σήμερα επειγόντως ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ.

Διαβάστε περισσότερα

Σε «θέση μάχης» οι θεολόγοι μετά την αναβίωση της εικονομαχίας

Με αφορμή την εικονομαχική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου οι γνωστοί πολέμιοι του μαθήματος των Θρησκευτικών και σχεδιαστές της αποχριστιανοποίησης της ελληνικής παιδείας άρχισαν πάλι τα γνωστά τους φληναφήματα. Πρώτοι σέρνουν το χορό οι γνωστοί για το αντιχριστιανικό τους μένος συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί και οι ΔΟΛ-ιες εφημερίδες........
Είναι σαφές πως, ευκαιρίας δοθείσης, οι γνωστοί πλέον πολέμιοι του χριστιανικού χαρακτήρα της παιδείας μας θα εκτοξεύουν πυρά. Το ζήτημα όμως είναι πόσες και ποιες αντιστάσεις έχουμε εμείς ως θεολόγοι, πόσο αντιδρά η Εκκλησία σε αυτές τις αντιχριστιανικές φωνές και πόσο τελικά εμείς θα επιτρέψουμε να προοδεύσει επί τα χείρω η παιδεία μας.
Οι μήνες που έρχονται, ίσως και οι μέρες που ακολουθούν, θα μας βρούνε αντιμέτωπους με νέα πυρά ίσως ακόμη κι από τα ίδια τα στελέχη ή την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Ας μην εφησυχάζουμε. Καμία ανοχή ούτε στους κηρυγμένους εχθρούς του χριστιανικού χαρακτήρα της παιδείας μας ούτε στους εντός ημών θεολόγους που επιδιώκουν την αλλοίωση του περιεχομένου του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Διαβάστε περισσότερα

Το ΕΤΑΚ είναι μόνο η αρχή....

Θορυβήθηκαν οι Ιεράρχες από την αύξηση του ΕΤΑΚ και τη βέβαιη πλέον φορολογική επιδρομή της κυβέρνησης στα οικονομικά της Εκκλησίας. Συγκρότησαν επιτροπή, συνέταξαν Επιστολή προς τον Υπουργό Οικονομίας και έσπευσαν να συναντηθούν μαζί του. Δεν αντιλέγουμε. Καλό είναι να υπερασπιστεί η Εκκλησία την περιουσία και τα οικονομικά της, αν φυσικά έχει σκοπό να ασκήσει με αυτά φιλανθρωπικό έργο.
Όμως ρωτούμε:
1. Πότε θα σπεύσουν οι Ιεράρχες........
στην Υπουργό Παιδείας για να αποσύρει τις εγκυκλίους Στυλιανίδη για τις απαλλαγές από τα Θρησκευτικά; Πότε θα ζητήσει την διόρθωση του περιεχομένου των σχολικών βιβλίων (και κυρίως των βιβλίων Θρησκευτικών);
2. Αντιλήφθηκε ο Αρχιεπίσκοπος και η Σύνοδος ότι με την κυβέρνηση δεν μπορούν να έχουν σχέσεις συνεργασίας αλλά ότι πολλά χωρίζουν την άθεη κομματοκρατία από την Εκκλησία; Τα χαμόγελα Ιερώνυμου - Παπανδρέου και οι κοινές υποσχέσεις για συνεργασία εν μιά νυκτί κυριολεκτικά μετατράπηκαν σε επίθεση στο ταμείο της Εκκλησίας.
3. Είναι καιρός η Διοικούσα Εκκλησία να λάβει σταθερές αποφάσεις και να αντιταχθεί σε όσα αντιχριαστιανικά και αντιεκκλησιαστικά νομοθετεί ή σχεδιάζει να νομοθετήσει η κυβέρνηση. Ας μην γελιόμαστε. Η κατά της Εκκλησίας επίθεση μόλις που άρχισε με το ΕΤΑΚ. Θα ακολουθήσουν και άλλα πολλά….

Διαβάστε περισσότερα

Τμήμα Ποιμαντικής ΑΠΘ: Διεθνές Συνέδριο για τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη

Sinedrio Agios Nikodimos
Διαβάστε περισσότερα

Με επιτυχία η Ημερίδα με θέμα "Οἱ Ἱεροὶ Κανόνες ἰσχύουν σήμερα;"

πηγή: Ορθόδοξο Παρατηρητήριο

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1 Νοεμβρίου ημερίδα για την ισχύ των ιερών κανόνων σήμερα. Η ημερίδα ήταν απαραίτητη ειδικά στις μέρες μας που , όπως τόνισαν και οι ομιλητές, υπάρχει διάσπαρτη μία ατεκμηρίωτη προκατάληψη κατά του θησαυρού της Ορθοδοξίας μας, του Ιερού Πηδαλίου,της συλλογής των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας μας, η οποία προέρχεται από την παχυλή άγνοιά του.

Ο ιερός ναός του αγίου Κοσμά Αμαρουσίου ήταν κατάμεστος από κόσμο, που με πολύ ενδιαφέρον παρακολούθησε και τις τέσσερις εισηγήσεις, διατυπώνοντας μάλιστα ερωτήματα που απαντήθηκαν διεξοδικά από τους ομιλητές.
Την ημερίδα τίμησαν με την παρουσία τους πολλοί ιερείς και μοναχές, καθώς και ο αξιότιμος Δήμαρχος Αμαρουσίου κ. Γιώργος Πατούλης, ο οποίος εξήρε το έργο των ενοριών της Κοιμήσεως Θεοτόκου και αγίου Κοσμά Αιτωλού Αμαρουσίου δια των ιερέων τους και ανέφερε ότι θα τον έχουν συμπαραστάτη σε κάθε προσπάθειά τους.
Την εκδήλωση κόσμησε στην έναρξή της η εξαίρετη βυζαντινή χορωδία «Εν Ψαλτηρίω», που με τους ύμνους που έψαλαν ,εισήγαγε τους παρευρισκομένους στο κλίμα των ομιλιών. Η πρώτη εισήγηση έγινε από τον πρωτοπρεσβύτερο Ιωάννη Φωτόπουλο ,θεολόγο-νομικό, με θέμα: «Ιερά Παράδοση και Ιεροί Κανόνες». Επακολούθησε ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Διαμαντόπουλος, θεολόγος-φιλόλογος, με θέμα: «Η νηπτική θεολογία ως προϋπόθεση ερμηνείας των Ιερών Κανόνων».
Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, η ημερίδα συνεχίστηκε με εισήγηση του αρχιμανδρίτη Σαράντη Σαράντου, θεολόγου-φιλολόγου, με θέμα: «Θεραπευτική των Ιερών Κανόνων» και τελευταίο ομιλητή τον πρωτοπρεσβύτερο Λάμπρο Φωτόπουλο με θέμα: «Σχέση Ιερών Κανόνων και κοσμικών νόμων».
Με την ολοκλήρωση των ομιλιών, το λόγο είχαν οι ακροατές , οι οποίοι με ερωτήσεις που έθεσαν στους εισηγητές, διευκρίνισαν όποιες απορίες υπήρχαν. Το Πηδάλιο , για μια ακόμη φορά, αποδείχθηκε πολύτιμο ανάγνωσμα όχι προς απογοήτευση των πιστών, αλλά ως θεραπεία και παρηγορία σωτηρίας.
Τέλος, διαβάστηκαν τα πορίσματα τα οποία προέκυψαν ως καρπός της γόνιμης αυτής ημερίδας.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αντώνης Τρίτσης (!) είχε αποστείλει εγκύκλιο για ανάρτηση εικόνων στις σχολικές αίθουσες

Ακόμη και ο πολέμιος της Εκκλησίας Υπουργός Παιδείας του ΠΑΣΟΚ Αντώνης Τρίτσης είχε αποστείλει εγκύκλιο στα σχολεία για την ανάρτηση εικόνων στις σχολικές αίθουσες, φροντίζοντας μάλιστα ο Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων (ΟΕΔΒ) να τυπώσει εικόνες βυζαντινής ορθόδοξης τεχνοτροπίας και να αντικατασταθούν οι παπικής τεχνοτροπίας εικόνες. Αποκαλυπτικό είναι το σχετικό ρεπορτάζ της Μαρίας Αντωνιάδου στο "Βήμα" (6/11/2009):
Μετά την Επανάσταση και από την πρώτη στιγμή της ίδρυσης του νεοσύστατου ελληνικού κράτους σε όλες τις σχολικές αίθουσες άρχισαν να τοποθετούνται εικόνες του Χριστού ή της Παναγίας.........
Τα όσα συμβαίνουν στη γειτονική Ιταλία προκαλούν προβληματισμό στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία όμως εκτιμά ότι τελικά η πανίσχυρη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα μπορέσει να ξεπεράσει τον σκόπελο. Η ίδια αντιμετώπισε πολλές φορές τις ενστάσεις ορισμένων διευθυντών σχολείων οι οποίοι δεν ήθελαν να αναρτήσουν εικόνες, αλλά το πρόβλημα ξεπεράστηκε έπειτα από τις παρεμβάσεις μητροπολιτών που στηρίχθηκαν σε σχετικές υπουργικές αποφάσεις. Η τελευταία απόφαση που εκδόθηκε φέρει την υπογραφή του αείμνηστου Αντώνη Τρί τση, ο οποίος μπορεί εκείνη την εποχή να βρισκόταν σε σύγκρουση με την Ιεραρχία αλλά τον Φεβρουάριο του 1987 έγραφε: «Ο Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων εκτύπωσε πέντε διαφορετικές εικόνες του “Χριστού Παντοκράτορα”, όπως παρουσιάζεται από τη Βυζαντινή Αγιογραφία, και χρησιμοποιείται από την Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία. Η εκτύπωση έγινε με σκοπό την αντικατάσταση όλων των εικόνων δυτικού τύπου, που είναι αναρτημένες στις αίθουσες των διδακτηρίων, με τις αντίστοιχες βυζαντινής τεχνοτροπίας και συγκεκριμένα με τις εικόνες “Του Χριστού Παντοκράτορα”, οι οποίες δεν εκφράζουν μόνο την Ορθόδοξη Πίστη αλλά φανερώνουν και τη συνέχεια του Ελληνικού Πολιτισμού».

«Αποστέλλουμε», προσέθετε ο τότε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, «τρεις τύπους εικόνων ώστε να υπάρχει ευχέρεια επιλογής και παρακαλούμε τις Διευθύνσεις και τα Γραφεία να τις προωθήσουν στα σχολεία της περιφερείας τους σε αντιστοιχούμενες αίθουσες διδασκαλίας. Εξυπακούεται ότι σε όσες αίθουσες υπάρχουν βυζαντινές εικόνες θα παραμείνουν. Οι διευθυντές των σχολείων να μεριμνήσουν για την πλαισίωση (κορνιζάρισμα) και την ανάρτηση των εικόνων στους οικείους χώρους». Σημειώνεται ότι αντίστοιχες αποφάσεις είχαν υπογράψει και άλλοι υπουργοί, όπως ο Πέτρος Μώραλης, το 1983. Ανάμεσα στα δεδομένα που εντυπωσιάζουν είναι ότι σε ορισμένες από τις σχετικές αποφάσεις υπάρχει ακόμη και αναφορά στις διαστάσεις που πρέπει να έχουν οι εικόνες.

Διαβάστε περισσότερα

Δίμηνη στέρηση της Θείας Κοινωνίας σε μοναχούς και περικοπή μισθού σε κληρικούς επέβαλε η Σύνοδος της Κύπρου για τα γεγονότα στην Πάφο

Ανακοινωθέν έκτακτης Συνεδρίας Ιεράς Συνόδου

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου συνῆλθε, στὶς 4 καὶ 5 Νοεμβρίου σὲ διήμερη, ἔκτακτη συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρία τῆς Α.Μ. τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ.κ. Χρυσοστόμου καὶ ἀσχολήθηκε μὲ τὰ ἑξῆς θέματα:
α) Συνέχισε τὴν κατ’ ἄρθρον ἐξέταση τοῦ νέου Προσχεδίου τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.
β) Ἐνημερώθηκε γιὰ τὶς ἀνακρίσεις ποὺ διεξήγαγαν οἱ Μητροπολίτες Κιτίου καὶ Τριμυθοῦντος γιὰ τοὺς μοναχοὺς καὶ κληρικοὺς οἱ ὁποῖοι πῆραν μέρος στὰ γεγονότα εἰς Πάφον κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Διαλόγου Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν.
Διὰ τοὺς μοναχοὺς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου ἐπεβλήθη τὸ ἐπιτίμιον τῆς ἐπὶ δίμηνον στέρησης τῆς Θείας Κοινωνίας.
Διὰ τοὺς ἱερεῖς τῆς Μητρόπολης Τριμυθοῦντος ἐπεβλήθη ἡ στέρησις ἑνὸς μηνιαίου μισθοῦ. Ἐπὶ πλέον ἔγινε πρὸς αὐτοὺς ἐπίπληξη καὶ ἐδόθησαν οἱ δέουσες συστάσεις.
Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Κύπρου
5 Νοεμβρίου 2009.
Σχόλιο του blog μας
Σκληραίνουν τη στάση τους οι Οικουμενιστές. Φωνάζει ο κλέφτης να φύγει ο νοικοκύρης. Οι καταπατητές των Ιερών Κανόνων, οι συμπροσευχόμενοι με τους Παπικούς και οι ασκήσαντες βία στον πιστό λαό ζητάνε και τα ρέστα.
Και μια απορία: Δεν υπήρξαν Ιεράρχες στην Σύνοδο της Κύπρου που να αρνηθούν τη λήψη τέτοιας απόφασης;

Διαβάστε περισσότερα

Πρόσληψη 7 Αναπληρωτών Θεολόγων

Από το Υπουργείο Παιδείας ανακοινώθηκε η Ε΄ Φάση πρόσληψης αναπληρωτών Δ/θμιας. Ανάμεσά τους και οι παρακάτω 7 Θεολόγοι:
ΝΑΤΣΗ ΣΤΕΡΓΙΑΝΗ Β-Α΄ Γρεβενών
ΖΕΚΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Β-Α΄ Πέλλας
ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ Β-Β΄ Εβρου
ΖΟΡΜΠΑ ΙΟΥΛΙΑ Β-Δ΄ Κυκλάδων
ΤΣΟΥΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Β-Β΄ Κεφαλληνίας
ΔΟΜΤΖΙΔΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Β-Β΄ Ηρακλείου
ΛΙΟΓΑ ΑΝΝΑ Β-Α΄ Φλωρινας

Διαβάστε περισσότερα

Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων: "Θα αντιδράσουμε σε πιθανή προσπάθεια απομάκρυνσης εικόνων από τις σχολικές αίθουσες"

Με πληροφορίες από τα ΝΕΑ

ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ κατά την οποία επιχειρηθεί απομάκρυνση των θρησκευτικών εικόνων από τις σχολικές τάξεις, «ως Ένωση Θεολόγων δεν θα το δεχθούμε» τονίζει ο γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων, δρ Θεολογίας και φιλόλογος κ. Ηλίας Μπάκος. «Και η Εκκλησία θα αντιδράσει και η ελληνική κοινωνία δεν θα το κάνει αποδεκτό», λέει. Και συνεχίζει: «Τέτοια σύμβολα όπως είναι οι εικόνες, αποτελούν την έκφρασή μας, την ιστορία μας, την ταυτότητά μας. Άλλωστε έως σήμερα δεν έχουν υπάρξει αντιδράσεις. Κατά τη γνώμη μου, υπάρχει μια τάση αποχριστιανισμού».

Διαβάστε περισσότερα

Ο εικονομάχος κ.Μπράτης θέλει να ανοίξει τη συζήτηση και για το μάθημα των Θρησκευτικών

Με πληροφορίες από τα ΝΕΑ
«Συμφωνώ απόλυτα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν θα πρέπει να υπάρχουν στα σχολεία σύμβολα όπως οι σταυροί ή οι θρησκευτικές εικόνες που διαχωρίζουν τους μαθητές», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΔΟΕ) κ. Δημήτρης Μπράτης. Όπως προσθέτει, «το σχολείο θα πρέπει να εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες σε όλους χωρίς κανένας μαθητής να αισθάνεται μειονεκτικά λόγω της καταγωγής, της φυλής ή του θρησκεύματός του».
Τονίζει ακόμα ότι τόσο το θέμα της ύπαρξης θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία- στα ελληνικά, υπάρχουν οι εικόνες λέει- όσο και ο τρόπος διδασκαλίας των Θρησκευτικών στη σημερινή πολυπολιτισμική κοινωνία, «πρέπει να συζητηθούν σε βάθος από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, προκειμένου να βρεθεί η καλύτερη λύση στο πλαίσιο της ισότητας των πολιτών όπως ορίζει το Σύνταγμά μας».
Σχόλιο του blog μας
Δεν είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτονται τα αντιχριστιανικά αισθήματα του Προέδρου της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας. Αν ωστόσο τόσο πολύ μισεί εικόνες και μάθημα Θρησκευτικών ας αφήσει τους Θεολόγους να διδάξουν στα Δημοτικά σχολεία ώστε να μην εμπλέκεται ο ίδιος στην διδασκαλία για το Χριστό τον οποίο αρνείται.

Διαβάστε περισσότερα

Κυκλοφορεῖ τό φύλλον τῆς 6.11.09 τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»

Ἀξιόλογα θέματα ἀπαρτίζουν τό φύλλον τῆς 6ης Νοεμβρίου. Ἐξ αὐτῶν διακρίνονται τά ἑξῆς:

◇ Εἰς τήν Ραβένναν ἐτέθησαν τά θεμέλια διά τήν ἕνωσιν Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν.
◇ Προκλητικά τά βήματα τῆς ἡγεσίας τῆς Ὀρθοδοξίας.
◇ Ὁ Σύρου ἐλέγχει τάς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καί τοῦ Προτεσταντισμοῦ.
◇ Ὀφειλομένη ἀπάντησις εἰς τήν προπαγανδιστικήν ἐπίθεσιν τοῦ μεγάλου πρωτοπρεσβυτέρου π. Γ. Τσέτση.
◇ Συμφωνία Πρωθυπουργοῦ – Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν διά θέματα Κράτους – Ἐκκλησίας.
◇ Τόν κίνδυνον Τουρκοποιήσεως τῆς Κύπρου διαβλέπει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Χρυσόστομος.
◇ Ἐκκλησιαστική περιουσία. Ἱστορική ἀναδρομή. Νέα πρότασις.
◇ Ὀφείλει ἐξηγήσεις ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Φινλανδίας.
◇ Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ὡς λόγιος καί συγγραφεύς.
◇ Ἡ καῦσις τῶν νεκρῶν.
◇ Ἀνοδική ἡ πορεία τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου».
Ἐπίσης βιβλιοκρισίαι, γεγονότα, σχόλια καί ἄλλα ἐνημερωτικοῦ περιεχομένου ἄρθρα συμπληρώνουν τήν ὕλην τῆς ἐφημερίδος.

Διαβάστε περισσότερα

Ομιλία: "Νεομάρτυρες του 20ου αι. στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας"

ΣΤΑΪΚΟΣ-ΡΟΥΜΑΝΙΑ

Διαβάστε παρακάτω και ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ από το βιβλίο του Ρουμάνου Ομολογητή, Ιωάννη Ιανολίδε, «Συνταρακτικά περιστατικά φυλακισμένων Ρουμάνων Ομολογητών και Μαρτύρων του 20 ου αιώνα», μετάφραση π. Κyprianos Staicou, Θεσσαλονίκη 2009.

«Το Πιτέτσι - Η κόλαση στη γη.
…………..…
Η πείνα έκανε τους υπό αναμόρφωση νέους σκελετούς … Όλες οι οικογενειακές επαφές κόπηκαν, σταμάτησαν και όλες οι συναναστροφές. Δεν υπήρχε ούτε χαρτί, ούτε μολύβι, ούτε βιβλίο.......

Απαγορευόταν να κοιτάξεις από το παράθυρο, παρόλο που ήταν σκεπασμένο με σανίδες. Σ’ ένα κρατητήριο των 2 Χ 4 μέτρων ήταν στοιβαγμένοι 7 μέχρι 12 κρατούμενοι, ώστε να τρελαθείς τελείως από τη σκληρή αυτή ομαδική απομόνωση. Οι στοιβαγμένοι κρατούμενοι ζούσαν, φυσικά, σε φοβερή αποπνικτική ατμόσφαιρα. …..
Στο κελί αυτό-δεσμωτήριο έτρωγαν, κοιμούνταν, πλένονταν και έκαμαν όλα τα άλλα. Ο αέρας είχε αφόρητη μυρουδιά και πολύ σκόνη. Η βόλτα στην αυλή επιτρεπόταν ανά πέντε-έξι μήνες, μόνο για λίγα λεπτά και στη συνέχεια ακολουθούσαν τιμωρίες με ξύλα…..
Εκτός από τον ξυλοδαρμό, βασανίζονταν και με τον εγκλεισμό τους σε μπουντρούμι. Το μπουντρούμι ήταν στο υπόγειο του δεσμωτηρίου. Τα παράθυρα ήταν κλεισμένα και μέσα ήταν πυκνό σκοτάδι. Στο πάτωμα υπήρχαν μεγάλες ποσότητες ανθρωπίνων κοπράνων, και έμοιαζε μ ένα βρομισμένο βάλτο, όπου δεν υπήρχε ούτε μία λωρίδα ξηρού και καθαρού τόπου. Οι τοίχοι ήταν υγροί. Το κρύο τρυπούσε τα κόκαλα …
Εδώ μεταφέρονταν οι νεαροί «κερατάδες», ομάδες-ομάδες, συνήθως γυμνοί και ξυπόλυτοι. Αντί τροφής, τους δινόταν μια κουτάλα με καυτό, αλμυρό νερό. Συνήθως πριν έλθουν στο μπουντρούμι, έπαιρναν ένα δυνατό μαστίγωμα. Γνωρίζω ανθρώπους που έκαναν, σταδιακά, πάνω από 60 ημέρες στην κάβα-μπουντρούμι μέσα σε τέτοιες συνθήκες. Τρεις μέρες στην κάβα ήταν το ελάχιστο και έφτανε μέχρι 8-10 μέρες, δηλαδή μέχρι την κατάπτωση και το πέσιμο στο βάλτο. Όταν οι τιμωρημένοι επαναφέρονταν στα δωμάτια, ήταν άρρωστοι και αγνώριστοι. Σχεδόν όλοι οι κρατούμενοι πέρασαν την κάβα του Πιτέτσι.

Διάφορες μαρτυρίες για βασανιστήρια.
…………..…
Σ’ έναν άλλο δόθηκε αλμυρό νερό να πιει και πέθανε μέσα σε φρικτούς πόνους. Πολλούς άλλους τους ξερίζωναν τα νύχια. Πολλές φορές χρησιμοποιήθηκε η κινεζική σταγόνα, δηλαδή η στάλα που έπεφτε στο κεφάλι των θυμάτων μέρα-νύχτα μέχρι που τρελαίνονταν … Πολλοί ξυλοκοπήθηκαν με λεπτά ρόπαλα στα αχαμνά τους και μερικοί απ’ αυτούς πέθαναν κατόπιν. Άλλους τους ξερίζωναν τα μαλλιά τρίχα-τρίχα. Τα δόντια τους πηδούσαν από το στόμα τους σαν φασόλια. Άλλους τους κρέμαγαν με τα πόδια επάνω και το κεφάλι κάτω, και τους βασάνιζαν. Ούτε η γλώσσα τους δε γλίτωσε από τα βάσανα.
Ήταν γνωστή η περίπτωση ενός νεαρού, ο οποίος είχε βυθιστεί με το κεφάλι τόσες φορές στην τουαλέτα ώστε έπαθε ψυχωτική άθλια κατάσταση : κάθε μέρα πήγαινε μόνος του, σε μια συγκεκριμένη ώρα , και βύθιζε το κεφάλι του στην τουαλέτα, ενώ το πλήθος χαχάνιζε.

Τα Χριστούγεννα στη φυλακή
Α) Πιτέτσι, 1949
Πεινασμένοι, παγωμένοι, ρακένδυτοι, περίτρομοι οι κρατούμενοι από το Πιτέτσι μοιάζαμε με κάτι φαντάσματα. Τελείως απομονωμένοι από τον κόσμο, συνωστισμένοι σε μικρά κρατητήρια. Μόλις που μας είχαν απομείνει οι τελευταίες σωματικές και ψυχικές μας δυνάμεις. Κοιμόμασταν ανά δύο σ’ ένα σιδερένιο, στενό κρεβάτι, με αχυρένιο στρώμα, πνιγμένο στη σκόνη και νιώθαμε το σίδερο και το κρύο.
Την παραμονή εξομολογήθηκα αφού έλαβα το σήμα-μήνυμα που μου έστειλε στο σωλήνα του καλοριφέρ ένας ιερέας που ήταν σε άλλο κρατητήριο. Αυτός είπε την ευχή της αφέσεως για την αγία εξομολόγηση. Ο καθένας μαζευόταν μέσα στον εαυτό του μπροστά στον Θεό και έβλεπε την ξεσχισμένη από τους πειρασμούς γυμνότητά του σαν σε καθρέφτη. Οι λογισμοί είναι έντονοι και ισχυροί στη φυλακή, όπου κάθεσαι 16 ώρες την ημέρα καταδικασμένος στην απραξία, χωρίς να έχεις τι να συζητήσεις με τους γείτονες. Εδώ οι ψυχές ψηλαφίζονται μεταξύ τους.
Όταν όλοι κοιμήθηκαν, εγώ παρέμεινα άγρυπνος στην άκρη του κρεβατιού, με τα βλέφαρα κλειστά, με σηκωμένο το κεφάλι, προσευχόμενος με τους παλμούς της καρδιάς μου. Προσπαθούσα να ανακαλύψω τον Ιησού και Τον καλούσα με τη νοερά προσευχή. Είχα ξεχάσει την πείνα, την παγωνιά, την τρομάρα. Ο χρόνος διαστελλόταν, γινόταν αργός, αμέτρητος και ήρεμος. Η ψυχή μου δραπέτευε από τη φυλακή. Προσπαθούσα να εγκαταλείψω όλα και να παραμένω μόνο με τον Θεό. Πλημμύρισα από βαθιά χαρά και οι ουρανοί ανοίγονταν θαυμάσια. Αργότερα αποφάσισα να μεταλάβω. Είχαν ήδη ειπωθεί από τον ιερέα και οι ευχές για τη Θεία Μετάληψη. Έψαξα σε μια πτυχή του σακακιού μου κι έβγαλα από ένα μικρό σακουλάκι ένα μικρό μαργαρίτη του Σώματος του Χριστού, που τον φύλαγα σαν τον πιο πολύτιμο θησαυρό. Τα Άγια Δώρα είχαν μπει στη φυλακή με επικίνδυνους τρόπους, μέσω ενός μοναχού, που είχε συλληφθεί πριν από περίπου δύο χρόνια και τα είχε εμπιστευθεί στους κρατουμένους που ήθελαν να μεταλάβουν.
Θέλοντας, λοιπόν, να πάρω το ψίχουλο της Θείας Κοινωνίας, δεν ξέρω πώς έγινε και μου έπεσε κάτω. Άρχισα να το ψάχνω με αγωνία, αλλά δεν το βρήκα. Τότε αποφάσισα να γλείψω με τη γλώσσα ένα κομμάτι πατώματος όπου θεωρούσα ότι είχε πέσει, όμως δεν το αισθάνθηκα. Ωστόσο πίστεψα ότι η Θεία Μετάληψη είχε γίνει. Ηρέμησα και γύρισα προσευχόμενος στην άκρη του κρεβατιού .
…………..…
Σ’ ένα τοίχο ήταν κρεμασμένος με ζώνες, σε δύο καρφιά, ένας νέος που είχε βασανιστεί μαζί με μένα, διότι είχε αρνηθεί κάθε συνεργασία με την «αναμόρφωση». Ο Τσουρκάνου τον είχε ξυλοκοπήσει ένα μερόνυχτο. Του έλεγε :
-- Ρε, κερατά, σαν τον Χριστό της μητέρας σου θα σε σταυρώσω, αλλά εσύ δεν είσαι Θεός, όπως εκείνος, για να αναστηθείς … απ’ Αυτόν προέρχονται όλες οι αηδίες που γίνονται από τους Λεγεωνάριους, από αυταπάρνηση. Καλά θα είστε σαν Αυτόν … όχι, δε θα είσαι σαν Αυτόν . θα είσαι ένα μηδενικό του κόσμου ! Ρε, δε θα σε αφήσουμε, μέχρι να πεις με το δικό σου στόμα ότι ο Χριστός ήταν ένας απατεώνας που εξαπάτησε τον κόσμο! Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα πρέπει να σταυρώσεις ο ίδιος τους φίλους σου για να βγάλεις τον Χριστό από το κεφάλι τους! Τέρμα με τη θυσία (του Χριστού) ! Εδώ σας κάνουμε ανθρώπους, ρε, όχι «κερατάδες» ή «μυστικούς» (πράκτορες) !
Τώρα ο Τσουρκάνου κοιτούσε θριαμβευτικά προς τον τοίχο. Με ήρεμη φωνή είπε :
-- Σήμερα είναι Χριστούγεννα. Καλά, Να τα γιορτάσουμε ευπρεπώς ! Εσύ γδύσου ! διέταξε σ’ ένα νεαρό.
Εκείνος, τρέμοντας, γδύθηκε. Όλο το σώμα του ήταν μελανιασμένο και ματωμένο … (Λόγω σεβασμού και φόβου Θεού αποσιωπάται η περιγραφή του αποτρόπαιου χλευασμού της Θεοτόκου, του Μυστηρίου της Ενσάρκωσης του Σωτήρος Χριστού. Σημειώνονται μόνο λίγες λέξεις …)
… Και συνέχισε ο Τσουρκάνου :
--Χρειάζονται ακόμη και αγνοί άγγελοι, βόδια και μουλάρια για να είναι η σκηνή πανομοιότυπη. Όλοι μέχρι το δέρμα γυμνοί. Θα γίνει ένα όργιο που δεν ξανάγινε ποτέ. Εγώ ο θεός διατάζω ως παντοδύναμος! Να φύγει ο Θεός από το νωτιαίο μυελό σας και από τα σάπια σας μυαλά! Μετά όλοι να περάσετε με τη σειρά να κοινωνήσετε !… Αν δεν σας φτάνει, η τουαλέτα είναι γεμάτη ! Προσοχή ο θεός είναι παρών, όλα να γίνουν σύμφωνα με το θέλημά μου και όλοι να μου ψάλλετε Ωσαννά ! Αρχίστε ! διέταξε ο Τσουρκάνου.
Και άρχισε μια τρελή τελετουργία, που κατευθυνόταν από την φαντασία του Τσουρκάνου, και φαινόταν ατέλειωτη. Όταν τελείωσε το μακάβριο παιχνίδι, κάποιος φώναξε :
-- Κύριε, κύριε … πέθανε …
-- Ποιος πέθανε, ρε ;
-- Ο εσταυρωμένος Χριστός ! και έδειξε προς τον τοίχο που ήταν σταυρωμένος ο νεαρός.
Για μια στιγμή έγινε ησυχία. Ο Τσουρκάνου πλησίασε τον εσταυρωμένο, τον γρονθοκόπησε στο συκώτι και στην κοιλιά, αλλά εκείνος δεν αναστήθηκε πια, δεν κουνήθηκε.
-- Γλιτώσαμε απ’ αυτή τη σκιά, που σκέπαζε τον ήλιο των ανθρώπων ! είπε ο Τσουρκάνου.
Τον κατέβασαν από τον τοίχο, τον τράβηξαν στην πόρτα, τον χτύπησαν ...
…………..…
Είδα την κόλαση ! Είδα τον σατανά. Ανέβαινε το αίμα στους κροτάφους μου. Με περνούσαν κρύα ή ζεστά ρίγη . Μόνο που η καρδιά μου συνέχιζε να λέει την προσευχή. Ήμουν όλο και πιο κοντά στον Χριστό. Τον αγαπούσαν πολύ και εμπιστευόμουν τη ζωή μου σ’ Αυτόν… Έκλαιγα ήρεμα, όταν αισθάνθηκα ότι ένα θερμό κύμα εισέρχεται από το στήθος στο κεφάλι μου. Ένιωσα ότι σχίζομαι, πνίγομαι και πεθαίνω. Είχα την αίσθηση της απόλυσης απ’ αυτή τη ζωή και παραλίγο να ήμουν ευτυχής. Πηκτό αίμα έβγαινε από το στόμα και τη μύτη μου. Ήταν η πρώτη αιμόπτυση.
…………..…
Αυτή η ομολογία είναι αποτέλεσμα της οδυνηρής εμπειρίας της ζωής μας, μέσα από βάσανα και καθημερινούς θανάτους για την πίστη μας στο Χριστό και με τον Χριστό. Και το τελικό και περιεκτικό συμπέρασμα αυτής της εμπειρίας είναι : Το παν εν Χριστώ ! Απλό, αλλά δύσκολο . δύσκολο αλλά αναγκαίο.
Αυτές τις σειρές τις γράφει ένας κανένας, ένας ανώνυμος, ένας γέρος, ένας διωγμένος σαν τον Καλτσίου, σαν τον Σολζενίτσιν, που εκφράζει τον πόνο και την κρυφή λαχτάρα του λαού. Η ανθρωπότητα πρέπει να ζει με αισιοδοξία και να … τολμά !!!
Ιωάννης Ιανολίδε
Εξουθενωμένος για τον Χριστό και την Πατρίδα»

Διαβάστε περισσότερα

Εγκύκλιος και Έντυπα μεταθέσεων - Βάσεις μεταθέσεων θεολόγων 2009

Εκδόθηκε από το Υπουργείο Παιδείας η Εγκύκλιος μεταθέσεων εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Οι σχετικές αιτήσεις μετάθεσης υποβάλλονται από 5 – 30 Νοεμβρίου.

Δείτε το κείμενο της εγκυκλίου πατώντας ΕΔΩ

Δείτε και τα Έντυπα μετάθεσης πατώντας ΕΔΩ

Πατώντας το Διαβάστε περισσότερα δείτε τις περσινές Βάσεις μετάθεσης Θεολόγων. Σε όσες περιοχές δεν υπάρχει δίπλα αριθμός σημαίνει πως κανείς θεολόγος δεν μετατέθηκε στη συγκεκριμένη περιοχή κατά την περσινή χρονιά..........

ΑΘΗΝΑΣ Α 40,44
ΑΘΗΝΑΣ Β 49,99
ΑΘΗΝΑΣ Γ 35,20
ΑΘΗΝΑΣ Δ 35,80
ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ Α
ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ Β
ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ Γ
ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ Δ
ΑΝΑΤ ΑΤΤΙΚΗΣ Α 18,00
ΑΝΑΤ ΑΤΤΙΚΗΣ Β 21,41
ΑΝΑΤ ΑΤΤΙΚΗΣ Γ
ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ Α
ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ Β
ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ Γ
ΑΡΚΑΔΙΑΣ Α
ΑΡΚΑΔΙΑΣ Β
ΑΡΚΑΔΙΑΣ Γ
ΑΡΚΑΔΙΑΣ Δ
ΑΡΤΑΣ Α
ΑΡΤΑΣ Β
ΑΡΤΑΣ Γ
ΑΡΤΑΣ Δ 28,24
ΑΧΑΙΑΣ Α 167,92
ΑΧΑΙΑΣ Β
ΑΧΑΙΑΣ Γ
ΑΧΑΙΑΣ Δ
ΒΟΙΩΤΙΑΣ Α 38,82
ΒΟΙΩΤΙΑΣ Β 67,00
ΒΟΙΩΤΙΑΣ Γ
ΓΡΕΒΕΝΩΝ Α 49,05
ΓΡΕΒΕΝΩΝ Β 77,60
ΓΡΕΒΕΝΩΝ Γ
ΔΡΑΜΑΣ Α 113,79
ΔΡΑΜΑΣ Β
ΔΡΑΜΑΣ Γ
ΔΥΤ ΑΤΤΙΚΗΣ Α 25,66
ΔΥΤ ΑΤΤΙΚΗΣ Β 9,00
ΔΥΤ ΑΤΤΙΚΗΣ Γ 22,16
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Α
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Β
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Γ
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Δ 61,98
ΕΒΡΟΥ Α 94,94
ΕΒΡΟΥ Β 36,24
ΕΒΡΟΥ Γ 44,49
ΕΒΡΟΥ Δ
ΕΥΒΟΙΑΣ Α
ΕΥΒΟΙΑΣ Β 32,66
ΕΥΒΟΙΑΣ Γ
ΕΥΒΟΙΑΣ Δ
ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ Α
ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ Β
ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ Γ
ΖΑΚΥΝΘΟΥ Α
ΖΑΚΥΝΘΟΥ Β
ΗΛΕΙΑΣ Α
ΗΛΕΙΑΣ Β
ΗΛΕΙΑΣ Γ
ΗΛΕΙΑΣ Δ
ΗΜΑΘΙΑΣ Α 106,99
ΗΜΑΘΙΑΣ Β
ΗΜΑΘΙΑΣ Γ
ΗΜΑΘΙΑΣ Δ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Α 120,37
ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Β 29,82
ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ Α 76,38
ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ Β
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Α 123,69
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Β
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Γ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Δ 102,49
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Ε 107,02
ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Α 198,55
ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Β
ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Γ
ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Δ
ΚΑΒΑΛΑΣ Α 65,52
ΚΑΒΑΛΑΣ Β
ΚΑΒΑΛΑΣ Γ
ΚΑΒΑΛΑΣ Δ 58,91
ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ Α
ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ Β
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ Α
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ Β
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ Γ
ΚΕΡΚΥΡΑΣ Α 26,99
ΚΕΡΚΥΡΑΣ Β 12,99
ΚΕΡΚΥΡΑΣ Γ 56,13
ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ Α
ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ Β 28,16
ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ Γ
ΚΙΛΚΙΣ Α
ΚΙΛΚΙΣ Β
ΚΙΛΚΙΣ Γ 85,15
ΚΙΛΚΙΣ Δ
ΚΟΖΑΝΗΣ Α 96,62
ΚΟΖΑΝΗΣ Β 96,64
ΚΟΖΑΝΗΣ Γ 60,32
ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ Α 97,02
ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ Β
ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ Γ 32,98
ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ Δ
ΚΥΚΛΑΔΩΝ Α 11,00
ΚΥΚΛΑΔΩΝ Β
ΚΥΚΛΑΔΩΝ Γ
ΚΥΚΛΑΔΩΝ Δ 10,00
ΛΑΚΩΝΙΑΣ Α
ΛΑΚΩΝΙΑΣ Β
ΛΑΡΙΣΑΣ Α 134,76
ΛΑΡΙΣΑΣ Β
ΛΑΡΙΣΑΣ Γ
ΛΑΡΙΣΑΣ Δ
ΛΑΣΙΘΙΟΥ Α 28,58
ΛΑΣΙΘΙΟΥ Β 85,49
ΛΑΣΙΘΙΟΥ Γ
ΛΕΣΒΟΥ Α 50,69
ΛΕΣΒΟΥ Β 13,74
ΛΕΣΒΟΥ Γ 61,78
ΛΕΣΒΟΥ Δ
ΛΕΥΚΑΔΑΣ Α
ΛΕΥΚΑΔΑΣ Β
ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ Α 71,72
ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ Β 95,24
ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ Γ 58,18
ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ Δ 48,83
ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ Α
ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ Β
ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ Γ 24,98
ΞΑΝΘΗΣ Α 40,00
ΞΑΝΘΗΣ Β 49,24
ΞΑΝΘΗΣ Γ 57,80
ΠΕΙΡΑΙΑ Α 35,82
ΠΕΙΡΑΙΑ Β 11,48
ΠΕΙΡΑΙΑ Γ
ΠΕΛΛΑΣ Α 71,81
ΠΕΛΛΑΣ Β 59,64
ΠΕΛΛΑΣ Γ
ΠΕΛΛΑΣ Δ
ΠΙΕΡΙΑΣ Α
ΠΙΕΡΙΑΣ Β
ΠΡΕΒΕΖΑΣ Α
ΠΡΕΒΕΖΑΣ Β
ΠΡΕΒΕΖΑΣ Γ 40,83
ΡΕΘΥΜΝΟΥ Α 83,04
ΡΕΘΥΜΝΟΥ Β 13,81
ΡΟΔΟΠΗΣ Α
ΡΟΔΟΠΗΣ Β
ΡΟΔΟΠΗΣ Γ
ΣΑΜΟΥ Α
ΣΑΜΟΥ Β
ΣΑΜΟΥ Γ
ΣΑΜΟΥ Δ
ΣΕΡΡΩΝ Α
ΣΕΡΡΩΝ Β
ΣΕΡΡΩΝ Γ
ΣΕΡΡΩΝ Δ
ΤΡΙΚΑΛΩΝ Α
ΤΡΙΚΑΛΩΝ Β
ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ Α
ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ Β
ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ Γ 29,81
ΦΛΩΡΙΝΑΣ Α 45,86
ΦΛΩΡΙΝΑΣ Β
ΦΛΩΡΙΝΑΣ Γ 55,66
ΦΩΚΙΔΑΣ Α 33,00
ΦΩΚΙΔΑΣ Β 24,15
ΦΩΚΙΔΑΣ Γ 27,32
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Α
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Β 89,57
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Γ 110,55
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Δ
ΧΑΝΙΩΝ Α 69,71
ΧΑΝΙΩΝ Β
ΧΑΝΙΩΝ Γ
ΧΙΟΥ Α
ΧΙΟΥ Β
ΧΙΟΥ Γ
ΧΙΟΥ Δ

Διαβάστε περισσότερα

Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Αιρέσεις και παραθρησκεία Η΄

ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΑ Η΄

Γράφει ο Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος,
Ιεροκήρυξ της Ι. Μητρ. Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης

Και πάλι μαζί για να δούμε και από άλλη άποψη το αλλοπρόσαλλο της εταιρείας «Σκοπιά», η οποία αποτελεί για τους Μ.τ.Ι τον «θεόπνευστο αγωγό» και ερμηνευτή της Γραφής. (Άρα οι Μ.τ.Ι ψεύδονται ασυστόλως όταν ισχυρίζονται ότι δέχονται μόνο ό,τι αναφέρει η Αγία Γραφή. Η Γραφή αποτελεί το «προπέτασμα καπνού» για τους αφελείς. Θεόπνευστο γι΄αυτούς είναι μόνο ό,τι αποφασίζει το «κυβερνών σώμα» δηλ. οι ολίγοι επιτελείς της πολυεθνικής εταιτείας του Brooklyn........
Στο άρθρο αυτό, θα δούμε το θέμα της θρησκείας και πώς το διαπραγματεύονται ακυρώνοντας και διαστρέφοντας τον λόγο του Θεού.
Η πολυεθνική εταιρία Σκοπιά, σύμφωνα με τα παλαιότερα έντυπά της, αρνείται και αυτή ακόμα την θρησκεία. Η θρησκεία σύμφωνα με το «κυβερνόν σώμα» της εταιρίας είναι επινόησις του σατανά! Βέβαια το πόσο άστοχη είναι και η διδασκαλία της αυτή, φαίνεται από το αν μελετήσει κανείς (Ιακ. Α΄ 26-27 και Πραξ. Απ. κστ΄ 5).
Εν τούτοις, λαμβάνοντας «περισσότερον φως», ο αγωγός της πολυεθνικής, σε νεότερα έντυπά του, κάνει λόγο περί αληθινής θρησκείας. Τώρα η εταιρία ισχυρίζεται ότι η αληθινή θρησκεία αναγνωρίζεται από την καλή διαγωγή των οπαδών της, και ότι καλή διαγωγή έχουν μόνο αυτοί οι Μ.τ.Ι. Άρα ως εκ τούτου, την αληθινή θρησκεία έχουν μόνο οι Μ.τ.Ι. (σύμφωνα πάντα με τα έντυπα της Εταιρείας).
Εν σχέσει δε προς τον ισχυρισμό αυτό επικαλείται κυρίως τα εξής χωρία: «Από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς» (Ματθ. ζ΄20) και «ο καρπός του Πνεύματος εστίν αγάπη... εγκράτεια» (Γαλ. ε΄ 22-23). Πολύ κακώς όμως η εταιρία επικαλείται τα χωρία αυτά (βέβαια το ερώτημα είναι αν χρησιμοποιεί και κανένα χωρίο στη σωστή του βάση αφού η μετάφραση του Νέου Κόσμου, παραλλάσει, όπως μπορεί κανείς από μόνος του να διαπιστώσει, πλείστα όσα χωρία εκ του ιερού κειμένου...). Αλλά ας δούμε στη συνέχεια αυτά τα ίδια τα χωρία που επικαλείται το «κυβερνόν σώμα».
Ο Κύριος δεν είπε, «Από των καρπών αυτών θα γνωρίσετε την θρησκείαν αυτών», αλλά είπε «Από των καρπών αυτών θα γνωρίσετε αυτούς».
Εκ των καρπών γνωρίζονται τα δένδρα. Και εκ των έργων γνωρίζονται οι άνθρωποι, όχι η θρησκεία τους. Κακά έργα προέρχονται από κακούς ανθρώπους. Αλλά κακοί άνθρωποι είναι δυνατόν να ανήκουν σε ορθή θρησκεία. Ασεβείς ήταν οι περισσότεροι Εβραίοι. Αλλά η θρησκεία τους ήταν ορθή. Γι΄ αυτό και ο Χριστός είπε για τους Γραμματείς και Φαρισαίους: «Πάντα ουν όσα εάν είπωσιν υμίν τηρείν, τηρείτε και ποιήτε, κατά δε τα έργα αυτών μη ποιείτε, λέγουσι γαρ και ου ποιούσι». (Ματθ. 23, 3.)
Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι είχαν ορθή διδασκαλία, ορθή θρησκεία, αλλά δεν εφάρμοζαν αυτή. Γι’ αυτό έπρεπε να ακούει κανείς τα λόγια τους, αλλά να μην ακολουθεί τα έργα τους.
Ορίστε και άλλο παράδειγμα: Ο Ιούδας ήταν κλέπτης, έγινε προδότης και κατάντησε αυτόχειρας, αλλά η διδασκαλία την οποία εδίδασκε ήταν ορθή. Αν η θρησκεία κρινόταν από τη διαγωγή των οπαδών της, όπως θέλει το ασταθές στη διδασκαλία του «κυβερνόν σώμα» των Μ.τ.Ι, τότε από την κακή διαγωγή των Εβραίων αλλά και του Ιούδα, θα έπρεπε να συμπεράνουμε, ότι τόσο η Παλαιά όσο και η Καινή Διαθήκη είναι ψευδής!
Κατ’ αναλογίαν επίσης, εκ της κακής διαγωγής μαθητών και επιστημόνων, θα έπρεπε να συμπεράνουμε, ότι τα γράμματα και οι επιστήμες δεν είναι ορθά αλλά απορριπτέα και απαράδεκτα πράγματα!
Έπειτα, γιατί τους καρπούς του Πνεύματος πρέπει να δεχθούμε ότι τους έχει το «κυβερνόν σώμα» και γενικώς οι Μ.τ.Ι και όχι οι συνειδητοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί; Γιατί π.χ πρέπει να θεωρήσουμε εστερημένον των καρπών του Πνεύματος έναν Άγιο Σπυρίδωνα, ένα Χρυσόστομο, έναν Άγιο Νεκτάριο, και να θεωρήσουμε ενάρετο ένα Ρώσσελ ο οποίος σε ηλικία 16 ετών ανακήρυξε τον εαυτό του θεόπνευστο και ισάξιο των Προφητών και Αποστόλων, ύστερα δε καταδικάστηκε για απάτη εις βάρος της ίδιας της συζύγου του; Ασφαλώς η εταιρία παραλογίζεται.
Όμως υπάρχουν και άλλα βασικά θέματα που είναι ανάγκη να τα παρουσιάσουμε.
Το email (ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) του π. Ιωήλ είναι: p.ioil@freemail.gr

Διαβάστε περισσότερα

Νέο Δ.Σ. της Ένωσης Θεολόγων Ν.Λέσβου

πηγή: Ζωηφόρος
.

Πραγματοποιήθηκε η εκλογο-απολογιστική συνέλευση της Ένωσης Θεολόγων Νομού Λέσβου και διενεργήθηκαν οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου ΔΣ της Ένωσης απ΄ τις οποίες εκλέχθηκαν οι: Παναγιώτης Τσαγκάρης Πρόεδρος, Ιωάννης Χαχάλης Γραμματέας και Ευστράτιος Δουμούζης Ταμίας.

Διαβάστε περισσότερα

Ημερίδα Ένωσης Θεολόγων Λέσβου, Έφηβοι – εφηβική κρίση και Θρησκευτικό μάθημα

πηγή: Ζωηφόρος

Έφηβοι – εφηβική κρίση και Θρησκευτικό μάθημα

Μια πολύ πετυχημένη και ωφέλιμη Ημερίδα
της δραστήριας Ένωσης Θεολόγων Νομού Λέσβου
«Απαραίτητη προϋπόθεση για την επικοινωνία μας με τους εφήβους σήμερα είναι η κατανόηση της ηλικίας τους, με τις όποιες προκλήσεις της. Το πάθος και ο ενθουσιασμός των εφήβων πιθανώς να διοχετεύονται από τους ίδιους σε τρόπους ζωής δυσνόητους για μας τους μεγαλύτερους και ως εκ τούτου κατακριτέους από μας. Η αποθέωση μουσικών συγκροτημάτων για το σημερινό έφηβο σημαίνει αξία ζωής και βιώνεται ως θρησκευτική εμπειρία............
Όμως, πρέπει να σεβαστούμε τον έφηβο για τις επιλογές του. Εμείς ως γονείς και ως Θεολόγοι πρέπει να τους δείξουμε τις διαχρονικές αξίες της ζωής, χωρίς να τους κριτικάρουμε και να τους υποτιμούμε». Αυτά τόνισε μεταξύ των άλλων στην ημερίδα που διοργάνωσε το Παράρτημα της ΠΕΘ του Νομού Λέσβου το Σάββατο 31 Οκτωβρίου στην αίθουσα διδασκαλιών του ΠΕΚ Μυτιλήνης ο κ. Κορναράκης, επίκουρος καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αν ο έφηβος δεν περάσει μέσα απ αυτά τα στάδια της επαναστατικότητάς του, δεν μπορεί να γνωρίσει τον εαυτόν του, το «εγώ» του που είναι το απαραίτητο προστάδιο για να μπορέσει να γνωρίσει και το «εσύ», συμπλήρωσε ο έγκριτος Θεολόγος. Εξετάζοντας στη συνέχεια την παραβολή του «Ασώτου υιού» μέσα από μια ψυχολογική-ψυχαναλυτική προσέγγιση, σημείωσε ότι ο πρεσβύτερος υιός είναι η πιο τραγική προσωπικότητα, γιατί δεν κάνει αυτό που πραγματικά θέλει, σε αντίθεση με τον άσωτο υιό, που αφού περνά την φάση της εγκατάλειψης του πατρικού σπιτιού με όλες τις ασωτίες του, τελικά επιστρέφει μετανοημένος και τελικά πιο υγιής. Το συναίσθημα του φθόνου που βιώνει ο πρεσβύτερος υιός, ίσως το βιώνουμε και μεις για τους άλλους που τολμούν να εκφραστούν, ενώ εμείς από φόβο δεν τολμήσαμε να ζήσουμε όπως θα θέλαμε.
Οι έφηβοι σήμερα πρέπει να εισπράξουν την αγάπη μας, την κατανόησή μας. Ας μην φοβόμαστε να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας, να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας και ας μη διστάζουμε να ζητάμε ακόμα και συγγνώμη απ’ τα παιδιά μας, τους μαθητές μας.
Τέλος ο κ. Κορναράκης υπογράμμισε τη σημασία της συμμετοχής των μαθητών στην διαδικασία του μαθήματος των Θρησκευτικών μέσα από τρόπους δημιουργικούς, όπως το ψυχοδράμα του Moreno ή art therapy (π.χ κολλάζ, ζωγραφική ….) ή συγκέντρωση φωτογραφικού υλικού. Το μάθημα λοιπόν αυτό είναι σήμερα πολυτιμότερο από ποτέ, γιατί μπορεί να προσφέρει στον έφηβο την ευκαιρία για υπαρξιακή αναζήτηση, για συναισθηματική στήριξη, για ελευθερία έκφρασης και για δημιουργικές απασχολήσεις, που τόσο πολύ λείπουν σήμερα απ’ τη ζωή των εφήβων μας. Για να υλοποιηθούν όμως όλες αυτές οι δυνατότητες βασικότατο ρόλο ίσως και τον μοναδικό παίζει η προσωπικότητα, το ανοιχτό μυαλό και το ήθος του Θεολόγου.
Ο δεύτερος εισηγητής της Ημερίδας ο Αντιπρόεδρος της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων κ. Ηλίας Φραγκόπουλος, αφού αναφέρθηκε εκτενώς στα προβλήματα που αντιμετωπίζει το μάθημα των Θρησκευτικών και ο Θεολόγος καθηγητής στη σημερινή σχολική πραγματικότητα, υποστήριξε με δυναμισμό ψυχής την θέση του για την αναγκαιότητα του μαθήματος των Θρησκευτικών στο σχολικό πρόγραμμα διότι «το σχολείο δεν πρέπει εγκαταλείψει την προσπάθεια να διαμορφώνει πνευματικές προσωπικότητες και αντ' αυτού να διαμορφωθεί σε εργαστήριο πού θα δημιουργεί ανθρώπους οι οποίοι θα είναι «ρεζερβουάρ γνώσεων». «Δεν οραματιζόμαστε είπε χαρακτηριστικά, απλά ένα σχολείο με καθαρά γνωστικό Θρησκευτικό μάθημα, στο όποιο «το κάθε παιδί θα πρέπει να γίνει ένας θρησκευτικά εγγράμματος και συνειδητοποιημένος πολίτης πού (να) έχει εκπαιδευτεί να σέβεται και να συνυπάρχει με τον όποιον «άλλον», αλλά οραματιζόμαστε ένα Θρησκευτικό μάθημα πού θα οδηγεί το κάθε παιδί να γνωρίσει και να εκτιμήσει και να αγαπήσει το Χριστό και την αγάπη Του και τη διδασκαλία Του. Και αυτό θα τον κάνει να γίνει συνειδητοποιημένος χριστιανός πολίτης πού πράγματι θα σέβεται, θα συνυπάρχει και προπαντός θα αγαπά τον όποιον άλλον».
«Η αξία του μαθήματος μας είναι ακριβώς αυτό το περιεχόμενο του, δηλ. ο Χριστός, η πίστη σ' αυτόν ως Θεό και Σωτήρα και η αποδοχή και εφαρμογή της διδασκαλίας του. Την αξία του τρόπου προσφοράς κανείς δεν την αρνείται. Σίγουρα ο τρόπος αυτός (και η υλοποίηση του) μπορεί και πρέπει, και πράγματι κατά καιρούς μεταβάλλεται.
Άλλα το περιεχόμενο του ήταν, είναι και θα είναι αυτό τούτο. Και στον 21ο και στον 27ο αιώνα και πάντοτε. Ο χριστιανός άνθρωπος μ' αυτή τη διδασκαλία θα μορφωθεί. Αυτό το πρότυπο θα μιμηθεί. Αν θέλει να είναι χριστιανός. Εμείς οφείλουμε να το διδάξουμε - να το δείξουμε στα παιδιά μας. Και να τα οδηγήσουμε σ' αυτό. Αν μας ενδιαφέρουν τα παιδιά μας και η πορεία τους στη ζωή».
Τέλος τόνισε επίσης, ότι «το αίτημα για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών από Θεολόγους στα Δημοτικά Σχολεία, είναι απότοκο των αναγκών της σύγχρονης πραγματικότητας. Αποδεχόμενοι την ψυχοπαιδαγωγική προϋπόθεση της σχέσης του δασκάλου με το παιδί της ηλικίας αυτής, υποχρεωνόμαστε να ζητήσουμε την παραπάνω ρύθμιση, επειδή πλήθυναν οι περιπτώσεις δασκάλων πού «παραβλέπουν» την διδασκαλία του Θρησκευτικού μαθήματος. Και βεβαίως είναι ορθή η πρόταση της ανάγκης κατάρτισης των δασκάλων στα παιδαγωγικά τμήματα των Πανεπιστημίων».
Την πολύ επιτυχημένη αυτή εκδήλωση της Ένωσης Θεολόγων Νομού Λέσβου, παρακολούθησαν ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. π. Ιάκωβος Καραμούζης ως εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μυτιλήνης, ο Πανοσιολογιώτατος Πρωτοσύγκελος της Ι. Μ. Μηθύμνης π. Νικόδημος Κουτσαμπάσης ως εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μηθύμνης, ο Δ/ντης της Β/θμιας Εκπ/σης Ν. Λέσβου κ. Αθανάσιος Φραγκόπουλος, ο Δ/ντης του Γραφείου Β/θμιας Εκπ/σης Λήμνου κ. Εμμανουήλ Ρόκκος, ο Προϊστάμενος του Γραφείου Φυσικής Αγωγής κ. Παναγιώτης Πιττός, ο Υπεύθυνος του Σ.Σ.Ν κ. Παναγιώτης Τσουκαρέλλης, ο Πρόεδρος της Χρ. Πν. Κίνησης Μυτιλήνης κ. Ευστράτιος Ματζουράνης, ο Πρόεδρος του Φ.Ο.Μ κ. Περικλής Μαυρογιάννης, ιερείς και θεολόγοι καθηγητές.

Διαβάστε περισσότερα

Λένε όχι στον εκκλησιασμό των μαθητών λόγω δήθεν της νέας γρίπης!

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες που έφτασαν στο blog μας ο Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ηλιουπόλεως έλαβε απόφαση σύμφωνα με την οποία οι μαθητές δεν θα πάνε ως σχολείο στην Εκκλησία μέχρι τα Χριστούγεννα λόγω της νέας γρίπης, για να μην αρρωστήσουν!
Όπως είναι γνωστό ο εκκλησιασμός των μαθητών είναι μία από τις δραστηριότητες των ελληνικών σχολείων που προβλέπεται από σχετικές εγκυκλίους και Προεδρικά Διατάγματα (Δείτε σχετικά άρθρα πατώντας την ενότητα ΠΡΩΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ στη στήλη αριστερά). Ωστόσο, δυστυχώς, πολλοί Σύλλογοι διδασκόντων αμελούν στην εκτέλεση των οριζομένων από τους νόμους για τον εκκλησιασμό των μαθητών. Στις μέχρι σήμερα γνωστές «προφάσεις εν αμαρτίαις» προστέθηκε τώρα και ο φόβος δήθεν μετάδοσης της νέας γρίπης;

Διαβάστε περισσότερα

Μητρόπολη Γλυφάδας – Διαμαρτυρία για το νέο πρόγραμμα του ραδιοσταθμού της Εκκλησίας

πηγή: Ακτίνες

ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ 89,5
(ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ)

Ἐν Βούλᾳ τῇ 2ῃ Νοεμβρίου 2009

Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθούμε τα νέα προγράμματα του σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, πολλά από τα οποία είναι αξιόλογα και έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο. Ο στόχος του «ανοίγματος στην κοινωνία» που ετέθη από τους υπευθύνους του ραδιοφωνικού σταθμού είναι ένας σημαντικός στόχος, ο οποίος φυσικά μας βρίσκει σύμφωνους - αφού «το απρόσληπτον και αθεράπευτον»..........

Ο στόχος όμως αυτός φαίνεται να επιτυγχάνεται με ορισμένες εκπομπές μόνον. Άλλες εκπομπές όχι μόνο δεν πραγματοποιούν άνοιγμα στην κοινωνία, όχι μόνον δεν προσλαμβάνουν την κοινωνία για να την Χριστοποιήσουν, να την εκκλησιαστικοποιήσουν και να την θεραπεύσουν, αλλά συσχηματίζονται με τον κόσμο και τα προβλήματά του.
Εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας γιατί ο σταθμός της Εκκλησίας της Ελλάδος έφτασε σε σημείο να περνά θέσεις αντι-ορθόδοξες, αντι-εκκλησιαστικές και κακόδοξες. Με πόση προσοχή επιλέχθηκαν τα νέα πρόσωπα; Με τι κριτήρια κόπηκαν αξιόλογες εκπομπές που υπήρχαν στο προηγούμενο πρόγραμμα;
Για ποιο λόγο κόπηκαν οι πολύ αξιόλογες και σημαντικές αντιαιρετικές εκπομπές «Εκκλησία και αιρέσεις» και «Σεμινάριο Ορθοδόξου Πίστεως»; Από τις 126 ώρες που μεταδίδεται το πρόγραμμα εβδομαδιαίως, δεν κρίθηκε αναγκαίο να δοθούν 2 ώρες για διαφώτιση του πιστού και μη λαού για αιρέσεις, παραθρησκείες και καταστροφικές λατρείες;
Δεν γνωρίζουν οι αρμόδιοι ότι οι γνωστές αιρέσεις στην Ελλάδα σήμερα -χριστιανικές και παραχριστιανικές αιρέσεις, παραθρησκευτικές ομάδες και ομάδες ασυμβίβαστες με την ορθόδοξη πίστη- υπερβαίνουν τις 700; Γιατί στερείται ο πιστός λαός της τόσο αναγκαίας σήμερα αντιαιρετικής ενημέρωσης;
Εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας για αυτά που ακούσαμε στο σταθμό της Εκκλησίας μας τις πρώτες δύο εβδομάδες του νέου προγράμματος. Επιτρέπεται στο όνομα της δήθεν ανανέωσης να ακούμε την ακύρωση θεολογικών όρων, τη διαστρέβλωση δογμάτων, την επίθεση στην Ιερά Παράδοση;
Επιτρέπεται στο όνομα της δήθεν ανανέωσης να ακούμε στο σταθμό της Εκκλησίας για την εξίσωση του χαρίσματος της ιερωσύνης με τις τεχνικές και για την «παθολογική αρχαιολατρία» που διακατέχει δήθεν όσους προσπαθούν να διαφυλάξουν τη γλώσσα της Θείας Λατρείας; Επιτρέπεται ο Σταθμός της Εκκλησίας να προβάλλει μαθήματα ψυχανάλυσης και σεμινάρια ανάπτυξης της αυτοεκτίμησης;
Πώς τολμά εκπομπή του Σταθμού της Εκκλησίας να ασχολείται με το ποιο ζώδιο κυριαρχεί κάθε μήνα, άλλη εκπομπή να μιλά για «ενέργειες» και άλλη εκπομπή να διαφημίζει φορέα για την προστασία του περιβάλλοντος ο οποίος προβάλλει οικολογικές ταινίες, ταοϊστικού όμως προσανατολισμού;
Πώς εδόθη εκπομπή στο Σταθμό της Εκκλησίας σε ψυχοθεραπευτή ο οποίος από ετών συνεργάζεται με ψυχοθεραπευτικό εργαστήριο το οποίο προωθεί το διαλογισμό, τη γιόγκα, την ολιστική «θεραπευτική» και αποκρυφιστικές μεθόδους «ψυχοθεραπείας»;
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το εν λόγω ψυχοθεραπευτικό εργαστήριο διοργάνωσε το Μάρτιο του 2009 ημερίδα με προσκεκλημένο από το εξωτερικό ψυχίατρο ο οποίος μεταξύ άλλων δίδαξε την «αξία» της γιόγκα, του διαλογισμού, του τάι τσι, του τσι-κουνγκ και στη συνέχεια καθοδήγησε διαλογισμό στον οποίο μετείχε το πολυπληθές ακροατήριο ψυχο-ειδικών καθώς και το μέλος της επιστημονικής επιτροπής της ημερίδας και νυν συνεργάτης του Σταθμού της Εκκλησίας.
Με ποιο δικαίωμα ο Σταθμός της Εκκλησίας πλανά τον πιστό λαό του Θεού; Απαντώντας σε παράπονα ακροατών, υπεύθυνος εκπομπής δήλωσε στον αέρα ότι «ο Σταθμός της Εκκλησίας δεν εκπροσωπεί την Εκκλησία». Ποιον εκπροσωπεί τότε, αν δεν εκπροσωπεί την Εκκλησία; Μήπως κάποια αιρετική ομάδα;
Αυτά τα πράγματα είναι ανεπίτρεπτα, όταν μιλούμε για το Σταθμό της Εκκλησίας. Αν ο σταθμός δεν εκπροσωπεί την Εκκλησία, τότε οφείλει να αλλάξει όνομα. Αν εκπροσωπεί την Εκκλησία, τότε έχει χρέος να βαδίζει σύμφωνα με το ήθος και τα δόγματα της Εκκλησίας, κάνοντας φυσικά «άνοιγμα στον κόσμο» και όχι άνοιγμα σε κακοδοξίες και αιρέσεις.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διαβάστε περισσότερα

Πολυπολιτισμικότητα: Το τέλος μιας ουτοπίας

πηγή: Τρελο-γιάννης

Διαβάστε περισσότερα

Ένωσις "Κοσμάς Φλαμιάτος", Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα...των Αρχιερέων

Φιλορθόδοξος Ένωσις «Κοσμάς Φλαμιάτος»
Έδρα: Βασ. Ηρακλείου 30, 546 24 Θεσσαλονίκη, Τηλ. 697-2176314, E-Mail: kflamiatos@yahoo.gr,
Αλληλογραφία: Τ.Θ. 135, 421 00 Τρίκαλα
ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ EΝΩΣΕΩΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΙΕΡΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ EΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ EΛΛΑΔΟΣ

Λένε ΟΧΙ στο Διάλογο με τους Παπικούς, αλλά διαλέγονται!

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα… των Αρχιερέων

● Γ΄ Πανορθόδοξος Διάσκεψη Ρόδου
Το 1964 στη Ρόδου, αποφασίστηκε η έναρξη Θεολ. Διαλόγου με τους Παπικοὺς, με βασική προϋπόθεση την καταδίκη και κατάργηση της Ουνίας. Και όμως, χωρίς να καταργηθεί η Ουνία ο Διάλογος άρχισε, καταστρατηγώντας απόφαση Πανορθοδόξου Συνόδου!

● † Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος
«Οι θρησκείες καλούνται να συστρατευθούν για την ειρήνη…συμμετέχουμε ως υπεύθυνα μέλη των Διαλόγων, προτείνουμε πάντοτε........

οι διάλογοι να αρχίζουν από τα σημεία εκείνα που μας χωρίζουν ώστε να καταθέτουμε την μαρτυρία μας, για το διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς επιμένουμε στο διάλογο της Αληθείας και όχι απλώς στον διάλογο της Αγάπης που δεν συμβάλλει στην επί της ουσίας ενότητα, το θέμα της Ουνίας αποτελεί το μείζον σήμερα πρόβλημα στις σχέσεις μας με τους Ρωμαιοκαθολικούς… Δεν δεχόμαστε να προχωρήσει ο θεολογικός διάλογος χωρίς να υπάρξει λύση στο πρόβλημα» της Ουνίας (Αρχιεπ. Χριστόδουλος, 1 Δεκ 2003, Επίσκεψη στο Χαλέπι της Συρίας).

● Πατριάρχης Βαρθολομαίος
Ο κ. Βαρθολομαίος τη δεκαετία του ’90 τόνιζε, ότι εξ αιτίας της διατηρήσεως της Ουνίας, υπάρχει κίνδυνος διακοπής του Διαλόγου: «Για την απόκρουση της επιθέσεως των Ουνιτών θα υπάρξη ένα μέτωπο ολόκληρης της Ορθοδοξίας. Σε περίπτωση που οι φόβοι μας επαλήθευαν, η Ορθοδοξία ομοφωνούσα, δεν θα διστάση να διακόψη τον διάλογο» έλεγε. Έγινε μάλιστα τότε και έκτακτη σύσκεψη στο Πατριαρχείο Κων/λεως με τα μέλη της διορθοδόξου αντιπροσωπείας και αποφασίστηκε ο «διάλογος να διακοπεί ως προς την συζήτηση θεολογικών διαφορών και να επικεντρωθεί στο πρόβλημα της Ουνίας…».
Και όμως ο Διάλογος συνεχίστηκε, παρακάμφθηκε το θέμα της Ουνίας και ο Πατριάρχης είναι πλέον, όχι μόνο υπέρμαχος της συνεχίσεως των Διαλόγων, αλλά επέτρεψε το 2007 «την παρουσία του εκπροσώπου της Ουνίας κατά την Θ. Λειτουργίαν» στο Φανάρι και –το φοβερότερο– επέδωσε ο ίδιος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, εν πάση επισημότητι τιμητικό δώρο στον Ουνίτη Επίσκοπο!
Όμως, η ουνιτίζουσα συμπεριφορά του Πατριάρχη Βαρθολομαίου δεν έχει τέλος. «Ένα άγιο ποτήρι προσέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ως δώρο στο νέο επίσκοπο των …Ουνιτών της Ελλάδος κ. Δημήτριο (Σαλάχα)» (Από το βιβλίο: Η Πατερική στάση στους Θεολογικούς Διαλόγους, «Πρότυπες Θεσσαλικές Εκδόσεις»).
Και το εξωφρενικότατο: Αντί να καταδικασθεί και να καταργηθεί η Ουνία, αναβαθμίστηκε. Έτσι, στους τελευταίους διαλόγους συμμετείχαν και Ουνίτες Επίσκοποι, όπως ο κ. Σαλάχας στον Μικτό Θεολογικό Διάλογο της Κύπρου!!!
«Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω», Οικουμενικέ Πατριάρχα κ. Βαρθολομαίε, Περγάμου κ. Ιωάννη και Κύπρου κ. Χρυσόστομε, και όλοι όσοι κατηγορείτε, όσους αντιδρούν στον αντιδεοντολογικό και αντορθόδοξο τρόπο διεξαγωγής των Διαλόγων, για ασέβεια προς Συνοδικές αποφάσεις.
Για την Φιλορθόδοξη Ένωσι «Κοσμάς Φλαμιάτος»
ο Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
ο Γραμματέας Σημάτης Παναγιώτης

Διαβάστε περισσότερα

"Παράνομοι" οι Σταυροί στα ιταλικά σχολεία ;

πηγή: ΤΑ ΝΕΑ με πληροφορίες από Ακτίνες

Καταδίκη της Ιταλίας από το ΕΔΑΔ για την ύπαρξη σταυρού στις σχολικές αίθουσες
Tο ΕΔΑΔ καταδίκασε την Ιταλία για την ύπαρξη σταυρού στις σχολικές αίθουσες. Ο σταυρός κρίθηκε ότι είναι ενάντια στο δικαίωμα των γονέων να ανατρέφουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους και στο δικαίωμα των μαθητών στην ελευθερία θρησκεύματος......

Eνάγουσα ήταν η Σόλιε Λάουτσι, μια Ιταλίδα από το Αμπανο Τέρμε. Τα παιδιά της, Ντατάικο και Σάμι Αλμπερτίν, ηλικίας 11 και 13 ετών αντίστοιχα, παρακολουθούσαν μαθήματα στο δημόσιο σχολείο της πόλης. Σε όλες τις τάξεις του σχολείου υπήρχε κρεμασμένος σταυρός. Η Λάουτσι έκρινε ότι η ύπαρξη σταυρού ήταν αντίθετη με το λαϊκό χαρακτήρα του Κράτους και του σχολείου.
Επικαλέστηκε μάλιστα και μία δικαστική απόφαση που είχε κρίνει την ύπαρξη σταυρού στα εκλογικά κέντρα αντίθετη προς το λαϊκό χαρακτήρα του κράτους. Στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας η κυβέρνηση υποστήριξε ότι η ύπαρξη σταυρού στις τάξεις είναι λογική, καθώς ο σταυρός δεν είναι μόνο θρησκευτικό σύμβολο, αλλά και «σημαία» της μοναδικής εκκλησίας που αναφέρεται στο ιταλικό Σύνταγμα, σύμβολο του ίδιου του Κράτους.
Ωστόσο, οι δικαστές στο Στρασβούργο έκριναν ότι ο σταυρός μπορεί εύκολα να ερμηνευθεί από τους μαθητές όλων των ηλικιών ως θρησκευτικό σύμβολο, σύμβολο που μπορεί να ενοχλήσει μαθητές άλλων θρησκευμάτων ή άθεους. Επεδίκασε μάλιστα το ποσό των 5.000 ευρώ στην ενάγουσα για ηθική βλάβη.
Η Ιταλίδα υπουργός Παιδείας κατεφέρθηκε εναντίον της «ιδεολογικής» απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. «Η ύπαρξη σταυρού στις σχολικές αίθουσες δεν σημαίνει προσκόληση στον καθολικισμό, αλλά είναι ένα σύμβολο της παράδοσής μας» δήλωσε η υπουργός σύμφωνα με το πρακτορείο Ansa.

Σχόλιο του blog μας

Θα ζητήσουν μήπως και κάποιοι εν Ελλάδι φωστήρες να κατεβάσουμε τις εικόνες του Κυρίου από τις σχολικές αίθουσες; Και κάτι ακόμη. Θα υπερασπιστεί η Ελληνίδα Υπουργός Παιδείας τις εικόνες με το σθένος που υπερασπίστηκε η Ιταλίδα Υπουργός το Σταυρό; Οι απαντήσεις δικές σας.

Διαβάστε περισσότερα

Επιστολή γονέα στο Δ/ντη Β/θμιας Εκπ/σης Κέρκυρας για μη τήρηση εγκυκλίων σχετικά με τον εκκλησιασμό των μαθητών

ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ Ν. ΣΗΜΑΝΤΗΡΗΣ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
ΥΠ. Διδάκτωρ αρχειονομίας-βιβλιοθηκονομίας
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ Α.Σ.Ο.Ε.Ε.
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝ. ΑΘΗΝΩΝ
ΕΛΕΓΚΤΗΣ ΕΝΑΕΡΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ Ε.Ε.Σ.
ΤΗΛ. ΟΙΚ. : 26610-52168
ΤΗΛ. ΚΙΝ. : 6946-060702
ΤΗΛΕΟΜΟΙΟΤΥΠΟ : 26610-52168
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΝΣΗ : strasim@otenet.gr
ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΔΝΣΗ : Τ.Θ. 91 – ΚΕΡΚΥΡΑ 49100

Κέρκυρα , 3/11/2010

Προς :
Αξιότιμον Διευθυντή Β/βάθμιας Εκπαιδεύσεως Ν. Κερκύρας
( μέσω τηλεομοιοτύπου 26610. 38119)
Θέμα: Μη τήρηση εγκυκλίων από σχολείο

Αξιότιμε κ. Διευθυντά,
πριν έλθω στο θέμα μου, επιτρέψτε μου κάποιες υπενθυμίσεις. Με την από 8/1/2009 επιστολή μου, σας είχα ρωτήσει αν ισχύουν οι εγκύκλιοι που υφίσταντο περί εκκλησιασμού μαθητών........

και περί επάρσεως της σημαίας στα σχολεία, καθώς και το ποιος είναι ο αρμόδιος στον οποίο πρέπει να απευθυνθώ για να αναφέρω την παραβίαση αυτών των εγκυκλίων από συγκεκριμένο σχολείο. Επειδή προφανώς, όπως αποδεικνύεται κατωτέρω, εσείς δεν γνωρίζατε ότι εσείς είστε ο αρμόδιος, μου στέλνετε το από 19/1/2009 γεμάτο από γενικότητες, αοριστολογίες, ασάφειες και «πολιτικάντικες» δικαιολογίες έγγραφό σας, με το οποίο εμμέσως μου απαντάτε ότι ισχύουν οι εγκύκλιοι, αλλά δεν μου απαντάτε στο ποιος είναι υπεύθυνος, ώστε να του αναφέρω την παραβίασή τους από συγκεκριμένο σχολείο. Για τον λόγο αυτό στις 22/1/2009 επανέρχομαι και σας ξαναρωτώ. Στις 12/3/2009, έχοντας περάσει η κατά νόμον προθεσμία που θα έπρεπε να μου είχατε απαντήσει, απευθύνω τα ερωτήματά μου στον κ. Υπουργό του ΥΠ.Ε.Π.Θ.. Ακριβώς την επομένη ημέρα, με επιστολή σας, με ενημερώνετε ότι είχατε αποτανθεί στο ΥΠ.Ε.Π.Θ. με έγγραφό σας, το οποίο, σημειωτέον, δεν μου είχατε κοινοποιήσει, από 26/1/2009, αποποιούμενος έτσι των ευθυνών σας και μη γνωρίζοντας τι να μου απαντήσετε. Στις 18/3/2009 σας ενημερώνω ότι περιμένω την απάντηση από τον κ. Υπουργό. Αντ’ αυτού όμως και εξ ονόματός του, στις 7/4/2009 μου στέλνει επιστολή ο Περιφερειακός Διευθυντής Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων, την οποία κοινοποιεί και σε εσάς, ώστε και οι δύο να πληροφορηθούμε (αφού και εσείς δεν το γνωρίζατε και χρειάσθηκαν 3 μήνες ανταλλαγής επιστολών) ότι υπεύθυνος για να αναφέρω τη μη τήρηση εγκυκλίων από συγκεκριμένο σχολείο είσαστε εσείς (!) .
Κύριε Διευθυντά,
επειδή, με τις καθυστερήσεις, έλαβα την οφειλόμενη απάντηση στο τέλος του περασμένου σχολικού έτους, δεν υπήρχε λόγος να σας ενοχλήσω τότε. Αρχίζοντας όμως η νέα σχολική χρονιά και επειδή το συγκεκριμένο σχολείο, για τους δικούς του, σεβαστούς, λόγους, εφαρμόζει την ίδια τακτική μη τήρησης κάποιων εγκυκλίων του Υπουργείου, επανέρχομαι και μπαίνω στο θέμα της σημερινής επιστολής.
Ο υιός μου φοιτά στο κατά τα άλλα άριστο σχολείο, στο ιδ. Γυμνάσιο-Λύκειο ΑΛΚΙΝΟΟΣ. Για το καλό των παιδιών του σχολείου αυτού αισθάνομαι υποχρεωμένος να σας αναφέρω ότι στο σχολείο δεν τηρούνται οι κατωτέρω εγκύκλιοι (οι υπογραμμίσεις δικές μου):

Εγκύκλιος Γ/6251/22-10-1979ΥΠ.Ε.Π.Θ.
Εκκλησιασμός μαθητών και έπαρση Σημαίας
Παρακαλούμε να υπενθυμίσετε στους κ.κ. Επιθεωρητές των Εκπαιδευτικών Περιφερειών της δικαιοδοσίας σας ότι είναι απαραίτητο να παρακολουθήσουν τον προγραμματισμό του εκκλησιασμού των μαθητών που γίνεται από τους Δ/ντές των Σχολείων, ώστε να τηρηθούν όσα διαλαμβάνει η εγκύκλιος Δ/γή μας 200/21/16/139240/26.11.77 περί εκκλησιασμού μαθητών.

Φ200/21/16/139240/26-11-1977 ΥΠ.Ε.Π.Θ. (απόσπασμα)
3. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η συμμετοχή των μαθητών στις εθνικές εκδηλώσεις και επετείους είναι υποχρεωτική, για να δίδεται σ` αυτούς η ευκαιρία να παραδειγματίζονται και να διδάσκονται την Ιστορία της Φυλής μας και έξω από τις αίθουσες και τους κλειστούς χώρους του Σχολείου που καθημερινά διδάσκονται. Επίσης προκύπτει ότι στην τόνωση του θρησκευτικού συναισθήματος των μαθητών, εκτός των άλλων, θα βοηθήσει η καθημερινή κοινή προσευχή, η οποία υποχρεωτικά πρέπει να γίνεται με την απαιτούμενη ευλάβεια, κάθε ημέρα πριν από την έναρξη των μαθημάτων, σε κοινή συγκέντρωση μαθητών και διδακτικού προσωπικού στο προαύλιο του Σχολείου, καθώς και ο εκκλησιασμός των μαθητών.

Στις ίδιες εγκυκλίους προβλέπεται επίσης ο εκκλησιασμός των μαθητών με τη συνοδεία των διδασκόντων εκπαιδευτικών στις εθνικές εορτές, τη μνήμη του πολιούχου της πόλης, των Τριών Ιεραρχών και άλλες φορές μέσα στο χρόνο (συνηθίζεται π.χ. ο εκκλησιασμός των μαθητών πριν τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και σε κάποιες μεγάλες γιορτές ) .

Επίσης, η πρόσφατη εγκύκλιος του ΥΠ.Ε.Π.Θ. (3/8/2009), με θέμα «Λειτουργία σχολείων για το σχολικό έτος 2009-2010», υπενθυμίζει στα σχολεία τα προβλεπόμενα από τους νόμους σχετικά με την πρωινή προσευχή και την ανάρτηση της ελληνικής σημαίας. Αναφέρει σχετικά η εγκύκλιος:
ΠΔ 201/98 (ΦΕΚ 161 τ.Α΄- άρθρο 13, παρ. 5, εδάφ. α και β και παρ. 10, εδαφ. δ.):
Β. Επίσημη ανάρτηση της σημαίας γίνεται :
α. Την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα (από το σχολείο της πρωινής βάρδιας)
β. Τις εθνικές επετείους και τις τοπικές εθνικές εορτές
γ. Όταν κρίνεται απαραίτητο από το Σύλλογο Διδασκόντων ή ορίζεται από τις αρμόδιες αρχές.

Παρακαλώ για τις απόψεις σας και τις ενέργειές σας.

Μετά τιμής
Ε.Σημαντήρης

Διαβάστε περισσότερα

Εκοιμήθη ο καθηγητής Δογματικής Κωνσταντίνος Σκουτέρης

Με πληροφορίες από amen.gr

O Καθηγητής Δογματικής Κωνσταντίνος Σκουτέρης, ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Άρχων Πρωτονοτάριος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Πρόεδρος της Αδελφότητος Οφφικιάλων της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, «Παναγία η Παμμακάριστος» εκοιμήθη χθες Δευτέρα και ετάφη σήμερα μετά από σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε τους τελευταίους μήνες.
Η είδηση της κοιμήσεως του προκάλεσε βαθύτατη συγκίνηση στην Πανεπιστημιακή Κοινότητα, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, την Εκκλησία της Ελλάδος και άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες –καθώς μαθητές του σήμερα είναι Ιεράρχες της Ορθοδόξου Εκκλησίας ανά τον κόσμο- αλλά και στα μέλη της Αδελφότητας Οφφικιάλων, «Παναγία η Παμμακάριστος».

Διαβάστε περισσότερα

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης - Για παιδεία, σχολικά βιβλία και σεξουαλική διαπαιδαγώγηση

πηγή: Ακτίνες
Ο δάσκαλος κ. Δημήτριος Νατσιός εξετάζει το ζήτημα της σύγχρονης παιδείας, των σχολικών βιβλίων και την εισαγωγή της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, με καλεσμένο τον ομότιμο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ π. Θεόδωρο Ζήση. - 7 Απρ 09

Διαβάστε περισσότερα

Όλα καλά κι όλα ωραία στη συνάντηση Αρχιεπισκόπου - Πρωθυπουργού

Καλά λόγια, πνεύμα συνεργασίας, «κοινές προσπάθειες», «θετικό πνεύμα» και χαμόγελα στην εθιμοτυπική τελικά συνάντηση Αρχιεπισκόπου και πρωθυπουργού. Τι σχεδιάζει όμως η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ για την εκκλησιαστική περιουσία, το μάθημα των Θρησκευτικών και το χωρισμό Εκκλησίας –Πολιτείας θα δείξουν οι επόμενοι μήνες.
Είναι πάντως αναγκαίο τόσο ο Αρχιεπίσκοπος όσο και η Ιεραρχία να απομακρυνθούν από την γραμμή των καλών σχέσεων με την Πολιτεία και να παραμείνουν σταθεροί στις αρχές της Ορθόδοξης Παράδοσής μας.
Πότε.......
θα θέσουν στην κυβέρνηση το ζήτημα της καύσης των νεκρών;
Πότε θα ζητήσουν την απόσυρση των εγκυκλίων Στυλιανίδη για τα Θρησκευτικά;
Πότε θα ζητήσουν απόσυρση του Συμφώνου Συμβίωσης;
Πότε; Πότε; Τόσα πολλά πότε…
Τέλος, δημόσια εκφράζουμε την ανησυχία μας για όσα ακούγονται στο παρασκήνιο περί άριστων σχέσεων της Αρχιεπισκοπής με το ΠΑΣΟΚ και πιθανές από κοινού αποφάσεις χωρισμού Εκκλησίας – Πολιτείας. Αν αρχίζουν τέτοιες υποψίες να επαληθεύονται τότε ο πιστός λαός θα εξεγερθεί όχι μόνο εναντίον της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, για την οποία είναι πολύ καχύποπτος λόγω του «αμαρτωλού» παρελθόντος της, αλλά και εναντίον της Αρχιεπισκοπής.

Διαβάστε περισσότερα

Για «διαφωνίες Ορθοδόξων για το πρωτείο», για «αναγνώριση των μυστηρίων Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών» και άλλα περίεργα μιλάει ο Αρχιεπ. Ιλαρίων

Συνέντευξη του Προέδρου του Τμήματος Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας Αρχιεπισκόπου Ιλαρίωνος φιλοξενεί το amen.gr. Σε αυτήν διατυπώνονται πολλές θέσεις σχετικά με το Διάλογο Ορθοδόξων – Παπικών που θα πρέπει να μελετηθούν από όλους προσεκτικά.
Για το επίμαχο θέμα του πρωτείου του Πάπα ο Αρχ. Ιλαρίων μιλάει για διαφωνία στο θέμα μεταξύ των Ορθοδόξων! Λέει στη συνέντευξη........

«Ορισμένες φορές η διαφωνία δεν είναι μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών, αλλά και μεταξύ Ορθοδόξων….Για παράδειγμα στο θέμα του πρωτείου, λόγω των ιστορικών γεγονότων, θεωρείται ότι πρώτος είναι ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Αυτό είναι πρεσβείο τιμής. Όμως ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης διατείνεται ότι το πρωτείο έχει μια συγκεκριμένη εξουσία, έχει κάποια ιδιαίτερα προνόμια. Αυτή είναι μια διαφωνία μεταξύ μας. Μέσα στην οικογένεια των Ορθοδόξων δεν υπάρχει κοινή αντίληψη για το θέμα του πρωτείου». Αν όντως δεν υπάρχει συμφωνία Ορθοδόξων για το πρωτείο, τότε πως μπορούμε να συζητούμε για αυτό με τους Παπικούς, πριν να συμφωνήσουμε οι Ορθόδοξοι περί του θέματος;

Για τα Ιερά Μυστήρια η άποψη του Αρχ. Ιλαρίωνος αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη. Δηλώνει: «Μεταξύ Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων υπάρχει συναντίληψη- αναγνώριση για το θέμα των μυστηρίων.
Αν ένας Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος θέλει να γίνει Ορθόδοξος υπάρχει δυνατότητα να τον δεχθούμε ως Επίσκοπο. Αναγνωρίζεται η χειροτονία του. Δεν τον ξαναχειροτονούμε. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει αναγνώριση των μυστηρίων, αλλά δεν υπάρχει κοινωνία των μυστηρίων.
Κοινωνία των μυστηρίων σημαίνει μαζί να παίρνουμε τη Θεία Ευχαριστία». Είναι επομένως έγκυρα τα Μυστήρια των Παπικών; Ενεργεί η άκτιστη Θεία Χάρις και στους Παπικούς;

Τέλος ο Αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων αποφεύγει να ονομάσει αίρεση τον Παπισμό. Δηλώνει: «Δεν χρησιμοποιούμε τον όρο αίρεση για να μη γίνει ο διάλογος φόρουμ αλληλοκατηγοριών. Πιστεύουμε όμως ότι ορισμένες τοποθετήσεις της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας είναι λανθασμένες και προσπαθούμε να τους το αποδείξουμε». Αλλά ο Παπισμός είναι αίρεση και η αποφυγή αναφορά στη λέξη (αίρεση) δε συμβάλλει στην κατανόηση από μέρους των Παπικών των λαθών τους. Είναι αίρεση το filioque; Είναι αίρεση το πρωτείο και το αλάθητο του Πάπα; Ναι, είναι αίρεση και όχι απλώς «λανθασμένη τοποθέτηση».
______________________________________
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη τη συνέντευξη:
Συνέντευξη στον Αριστείδη Βικέτο

«Εμείς (οι Ορθόδοξοι) δεν θα συμβιβαστούμε με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Ο διάλογος γίνεται για να τους βοηθήσουμε να αντιληφθούν το λανθασμένο των θέσεων τους», τονίζει ο αρχιεπίσκοπος Βολοκολάμσκ Ιλαρίων, πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας (διαδέχθηκε στη θέση αυτή τον Πατριάρχη Κύριλλο) σε συνέντευξη στο Amen.gr
Ο αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων, ο οποίος είναι μέλος της Μικτής Επιτροπής Θεολογικού Διαλόγου Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, δηλώνει ότι η επανένωση των δύο Εκκλησιών θα γίνει πραγματικότητα μόνο, αν οι Ρωμαιοκαθολικοί διορθώσουν τα λάθη τους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η θέση του Ρώσου Ιεράρχη ότι «μεταξύ Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων υπάρχει συναντίληψη- αναγνώριση για το θέμα των μυστηρίων. Αναγνωρίζουμε στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία την Αποστολική διαδοχή». Επίσης, χαρακτηρίζει «δημαγωγική» την προσέγγιση ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αναγνωρίζει ως κεφαλή της τον Πάπα και όχι τον Χριστό.
Σημειώνουμε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων είναι διδάκτωρ Θεολογίας, έχει συγγράψει πολλά θεολογικά βιβλία και διδάξει σε πανεπιστήμια στη Μόσχα και στο εξωτερικό. Επιπλέον είναι συνθέτης μιας σειράς μουσικών έργων συμπεριλαμβανομένων και της «Θείας Λειτουργίας» και «Αγρυπνίας» για χορωδία χωρίς συνοδεία, των «Παθών κατά Ματθαίον» για σολίστ, χορωδία και ορχήστρα, του «Χριστουγεννιάτικου ορατόριου» για σολίστ, χορωδία αγοριών, μεικτής χορωδίας και συμφωνικής ορχήστρας. Διαθέτει προσωπική ιστοσελίδα.

ΕΡ: Ποια είναι η εκτίμηση σας για την πρόσφατη συνάντηση στην Πάφο, η οποία είχε ως θέμα το πρωτείο του Επισκόπου Ρώμης κατά την πρώτη χιλιετία της αδιαίρετης Εκκλησίας;

ΑΠ: Συζητήσαμε σχέδιο κειμένου, αλλά δεν ολοκληρώσαμε την εξέταση του. Γι αυτό είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Θα συνεχίσουμε στην επόμενη συνάντηση ,του χρόνου στη Βιέννη. Πιστεύω ότι η ατμόσφαιρα των συζητήσεων ήταν πάρα πολύ καλή. Υπάρχει επιθυμία και από τις δύο πλευρές για αλληλοκατανόηση, παρόλο ότι υφίστανται πολλές διαφωνίες. Μελετούμε τις ίδιες πηγές, αλλά ερχόμαστε στις πηγές αυτές από διαφορετικούς δρόμους και καταλήγουμε σε διαφορετικά συμπεράσματα. Ορισμένες φορές η διαφωνία δεν είναι μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών, αλλά και μεταξύ Ορθοδόξων.

ΕΡ: Μπορείτε να αναφερθείτε σε αυτές τις διαφορές;

ΑΠ: Για παράδειγμα στο θέμα του πρωτείου, λόγω των ιστορικών γεγονότων, θεωρείται ότι πρώτος είναι ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Αυτό είναι πρεσβείο τιμής. Όμως ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης διατείνεται ότι το πρωτείο έχει μια συγκεκριμένη εξουσία, έχει κάποια ιδιαίτερα προνόμια. Αυτή είναι μια διαφωνία μεταξύ μας. Μέσα στην οικογένεια των Ορθοδόξων δεν υπάρχει κοινή αντίληψη για το θέμα του πρωτείου.

ΕΡ: Τι εισηγείστε;

ΑΠ: Το θέμα δεν θα λυθεί σύντομα. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στον διάλογο για να μην θεωρηθεί ότι αποδεχόμαστε ένα μοντέλο εκκλησιαστικής διοίκησης, το οποίο θεωρείται ξένο στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Οι Ρωμαιοκαθολικοί θέλουν να αποδεχτούμε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο εκκλησιαστικής διοίκησης, που θα πηγάζει από ένα κέντρο. Και στη Ρώμη και στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν συγκεκριμένα συμφέροντα για το θέμα.

Οι σχέσεις Φαναρίου – Μόσχας

ΕΡ: Πέρσι στο Φανάρι ο μακαριστός Πατριάρχης Αλέξιος δέχτηκε ότι ο Κωνσταντινουπόλεως έχει συντονιστικό ρόλο για την Πανορθόδοξη ενότητα;

ΑΠ: Αναγνωρίζουμε ότι ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως είναι πρώτος μεταξύ ίσων και ότι διεκπεραιώνει ένα συντονιστικό έργο. Για παράδειγμα αυτός καλεί τις Πανορθόδοξες Διασκέψεις και αυτός θα συγκαλέσει, όταν έλθει η κατάλληλη ώρα, την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

ΕΡ: Ποιες είναι σήμερα οι σχέσεις Κωνστναντινουπόλεως- Μόσχας;

ΑΠ: Μετά την επίσκεψη τον Ιούλιο του Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλου στο Φανάρι άνοιξε μια καινούργια σελίδα στις σχέσεις των δύο Εκκλησιών. Εμείς επιθυμούμε να οικοδομήσουμε τις σχέσεις μας με αλληλοεμπιστοσύνη και αλληλοκατανόηση. Δεν θέλομε διαμάχη. Όλα τα ζητήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε πνεύμα αδελφικής συνεργασίας.

ΕΡ: Ποια είναι τα πιο δύσκολα σημεία του σχεδίου, που αρχίσατε να συζητάτε στην Πάφο;

ΑΠ: Κατανοούμε και οι δύο πλευρές ότι μέχρι το σχίσμα 1054 οι χριστιανοί σε Ανατολή και Δύση αναγνώριζαν το πρωτείο του Επισκόπου της Ρώμης. Από την εποχή του Ιουστινιανού και της δεύτερης Οικουμενικής Συνόδου υπήρχε η Πενταρχία των Πατριαρχείων, Ρώμης, Κωνσταντινούπολης, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Ο διάλογος προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα ,αν το πρωτείο του Ρώμης ήταν πρωτείο τιμής, ή είχε και κάποια εξουσία. Αισθάνομαι ότι στο τέλος το συμπέρασμα θα είναι ότι ο Επίσκοπος Ρώμης ήταν ο πατριάρχης της Δύσης, ενώ στην Ανατολή υπήρχαν τέσσερις πατριάρχες.

ΕΡ: Πως συνδυάζεται το πρωτείο με την συνοδικότητα;

ΑΠ: Στον 34ο Αποστολικό Κανόνα αναφέρεται ότι σε κάθε Eπαρχία υπάρχει ο «πρώτος» και ότι αυτός δεν μπορεί να κάνει τίποτε χωρίς τη συμφωνία των υπολοίπων Επισκόπων, όπως και αυτοί δεν μπορούν να κάνουν τίποτε χωρίς τον πρώτο. Εδώ βρίσκεται η ουσία της συνοδικότητας. Ο πρώτος είναι «πριμους ιντερ παρες». Στην Ορθοδοξία δεν υπάρχει κανόνας , ο οποίος να μιλά για καθολική αντίληψη αυτού του φαινομένου.

Απάντηση στις κατηγορίες

ΕΡ: Ορισμένοι Ορθόδοξοι, που αντιτίθενται στον διάλογο, υποστηρίζουν ότι τα Ορθόδοξα μέλη της Επιτροπής έχετε προβεί σε υποχωρήσεις και ότι θεωρείτε τους ετεροδόξους ως ανήκοντες στην ίδια Εκκλησία με αποτέλεσμα να δίνεται η εντύπωση εκκλησιολογικής ενότητας. Πως το σχολιάζεται αυτό;

ΑΠ: Οι κατηγορίες αυτές είναι αθεμελίωτες, γιατί γνωρίζουμε τις διαφορές μεταξύ Ορθοδόξων- Ρωμαιοκαθολικών και ο διάλογος επικεντρώνεται στις διαφορές αυτές, οι οποίες είναι σημαντικές. Στόχος μας δεν είναι να καλύψουμε τις διαφορές ή να συμβιβαστούμε με αυτές. Δεν είμεθα διατεθειμένοι να υπογράψουμε ένωση τύπου Ουνίας. Θέλουμε να βοηθήσουμε τους Ρωμαιοκαθολικούς να αντιληφθούν ότι την πρώτη χιλιετία ο Πάπας δεν είχε οικουμενική δικαιοδοσία.

ΕΡ: Οι αντιτιθέμενοι σας κατηγορούν ότι διαλέγεστε με τους Ρωμαιοκαθολικούς, οι οποίοι δεν αναγνωρίζουν τον Χριστό ως κεφαλή της Εκκλησίας, αλλά τον Πάπα.

ΑΠ: Πιστεύω ότι αναγνωρίζουν τον Χριστό ως κεφαλή της Εκκλησίας τους. Αυτό που λέγεται είναι δημαγωγική προσέγγιση. Και οι Ρωμαιοκαθολικοί και οι Ορθόδοξοι αναγνωρίζουν τον Χριστό ως κεφαλή και σωτήρα της Εκκλησίας. Μεταξύ Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων υπάρχει συναντίληψη- αναγνώριση για το θέμα των μυστηρίων.

Αν ένας Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος θέλει να γίνει Ορθόδοξος υπάρχει δυνατότητα να τον δεχθούμε ως Επίσκοπο. Αναγνωρίζεται η χειροτονία του. Δεν τον ξαναχειροτονούμε. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει αναγνώριση των μυστηρίων, αλλά δεν υπάρχει κοινωνία των μυστηρίων.

Κοινωνία των μυστηρίων σημαίνει μαζί να παίρνουμε τη Θεία Ευχαριστία. Αυτό δεν υπάρχει, γιατί δεν υπάρχει ενότητα στην Εκκλησία μεταξύ των χριστιανών Ανατολής και Δύσης. Τον 11ο αιώνα αυτή ενότητα διερράγη για θεολογικούς και πολιτικούς λόγους. Υπάρχει αναγνώριση των μυστηρίων γιατί αναγνωρίζουμε στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία την Αποστολική διαδοχή, αλλά λόγω του σχίσματος διακόπηκε η κοινωνία μεταξύ των μυστηρίων.

Δεν συμμετέχουμε, λόγω του σχίσματος στα μυστήρια. Αυτοί που μας κατηγορούν θεωρούν ότι η συμμετοχή μας στο διάλογο είναι προδοσία της Ορθοδοξίας. Εμείς δεν θα συμβιβαστούμε με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Ο διάλογος γίνεται για να τους βοηθήσουμε να αντιληφθούν το λανθασμένο των θέσεων τους. Σκοπός του διαλόγου είναι η επανένωση των Εκκλησιών Ανατολής και Δύσης και θα γίνει πραγματικότητα μόνο, αν διορθώσουν τα λάθη τους.

ΕΡ: Ο Ρωμαιοκαθολικισμός είναι αίρεση;

ΑΠ: Η απάντηση σε αυτό δεν είναι απλή. Δεν χρησιμοποιούμε τον όρο αίρεση για να μη γίνει ο διάλογος φόρουμ αλληλοκατηγοριών. Πιστεύουμε όμως ότι ορισμένες τοποθετήσεις της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας είναι λανθασμένες και προσπαθούμε να τους το αποδείξουμε. Οι Ρωμαιοκαθολικοί αναγνωρίζουν τη σωτηρία και μέσα από την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά θεωρούν ότι ολοκληρωμένη Εκκλησία είναι αυτή που έχει κοινωνία με την Εκκλησία της Ρώμης. Αναγνωρίζουν τα μυστήρια μας την ιεραρχία μας και στις κατηχήσεις τους αναγνωρίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία ως σωτηριολογική.

ΕΡ: Ποια τα άλλα ακανθώδη θέματα;

ΑΠ: Η Ουνία, το θεολογικό ζήτημα της εκπόρευσης του Αγίου Πνεύματος , το αλάθητο του Πάπα και άλλα.

ΕΡ: Η Ουνία μπήκε στο ράφι;

ΑΠ: Όχι δεν εγκαταλείψαμε το θέμα. Φθάσαμε μέχρι εκεί που μπορούσαν να συζητήσουν οι Ρωμαιοκαθολικοί. Συμφώνησαν ότι η Ουνία είναι λάθος μέθοδος. Ο διάλογος θα συνεχιστεί για τις κανονικές και ποιμαντικές προεκτάσεις του ζητήματος.

ΕΡ: Περιορίστηκε ο προσηλυτισμός;

ΑΠ: Το θέμα αυτό θα είναι λεπτό και θα πονά, γιατί για παράδειγμα εκεί που υπάρχει είναι πηγή διαξιφισμών και αιτία διαμάχης. Δεν συμφωνούμε ότι θα ενωθούμε με την Ουνία.

ΕΡ: Τελικός στόχος του διαλόγου είναι η αποκατάσταση της δογματικής και ευχαριστιακής ενότητας;

ΑΠ: Σωστά.

ΕΡ: Όταν μιλάτε για ενότητα εννοείτε αμφότεροι το ίδιο;

ΑΠ: Αυτή τη στιγμή καταλαβαίνουμε διαφορετικά την ενότητα. Γι’ αυτό Μιλάμε για εκείνες τις διαφορές, οι οποίες εμποδίζουν την ενότητα.

Μόσχα – Βατικανό – Κύπρος

ΕΡ: Υπάρχει προοπτική συνάντησης του Πατριάρχη Μόσχας με τον Πάπα;

ΑΠ: Στις σχέσεις μας με Βατικανό δεν έχει αρχίσει νέα σελίδα. Ακόμη συζητούμε τα υφιστάμενα προβλήματα. Συνάντηση Πατριάρχη Μόσχας και Πάπα μπορεί να γίνει, αλλά δεν μπορεί να είναι εθιμοτυπική. Πρέπει να είναι συνάντηση που θα βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων. Χρειάζεται κατάλληλη προετοιμασία.

ΕΡ: Κατά την παραμονή σας στην Πάφο συναντηθήκατε με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου. Τι συζητήσατε;

ΑΠ: Με την Εκκλησία της Κύπρου έχουμε πολύ θερμές, αδελφικές σχέσεις. Η συνάντηση με τον Μακαριώτατο έγινε σε κλίμα φιλαδέλφου αλληλοκατανόησης και συζητήθηκαν διάφορα ζητήματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος. Όπως η διαποίμανση των Ορθοδόξων Ρώσων, οι οποίοι ζουν στην Κύπρο. Πρότεινα να αποστέλλονται οι υποψήφιοι κληρικοί της Εκκλησίας της Κύπρου στις Θεολογικές σχολές μας, για την εκμάθηση των Ρωσικών και τη γνωριμία με τις παραδόσεις της Ρωσικής Ορθοδοξίας. Επίσης, συζητήθηκε η προοπτική λειτουργίας Μετοχίων των Εκκλησιών μας στη Μόσχα και στην Κύπρο.

Διαβάστε περισσότερα

Υπουργείο Παιδείας: Τα εγκεκριμένα Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών στις Θεολογικές Σχολές

Με πληροφορίες από alfavita

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ & ΕΡΕΥΝΑΣ
ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ
ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

(Δείτε όλα τα εγκεκριμένα από το Υπ. Παιδείας Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών των Θεολογικών Σχολών πατώντας το Διαβάστε περισσότερα)

..........

EΘΝΙΚΟ & ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΤΙΤΛΟΣ – ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
1) ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
τηλ. 210- 7275717
Α. ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ :α ) Ερμηνευτική Θεολογία β) Ιστορική Θεολογία γ) Πατερικών Σπουδών-Ιστορίας Δογμάτων και Συμβολικής δ) Συστηματική Θεολογία ε) Ορθοδοξία και Παγκοσμιοποίηση
Β. ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ
ΦΕΚ 799/Β΄/6-10-93 τροπ. ΦΕΚ 1091/Β΄/4-12-96 τροπ. ΦΕΚ 1578/Β΄/18-12-02 (T)
2) ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
τηλ. 210- 7275717
Α. ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ με τίτλο: ‘’Φύλο και Θρησκεία’’
Β. ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ
ΦΕΚ 1014/Β΄/24-7-03
3) ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (πρώην Ποιμαντικής)
τηλ. 210- 7795177, 7275716
Α. ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ : α) Βιβλικών Σπουδών β) Εκκλησιαστικής Γραμματείας γ) Θρησκειολογίας δ) Κανονικού Δικαίου ε) Ποιμαντικής Θεολογίας και Αγωγής στ) Χριστιανικής Λατρείας
Β. ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ
ΦΕΚ 798/Β΄/6-10-93 Μετονομασία ΦΕΚ 166/Α΄/6-10-94 τροπ. ΦΕΚ 515/Β΄/11-4-00 τροπ. ΦΕΚ 13/Β΄/13-1-03 (T)

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΤΙΤΛΟΣ –ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1) ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
τηλ. 231-0-996980, 996983
Α. ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ της κλάδους : Ι. Κλάδος Eρμηνευτικής Θεολογίας ΙΙ. Κλάδος Ιστορικής Θεολογίας ΙΙΙ. Κλάδος Συστηματικής Θεολογίας ΙV. Κλάδος Πρακτικής Θεολογίας V.Διατομεακός Κλάδος Οικουμενικής Θεολογίας με ειδίκευση ‘’Οικουμενική Θεολογία”
Β. ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ
ΦΕΚ 247/Β΄/7-4-94 τροπ. ΦΕΚ 954/Β΄/31-7-00 (T) τροπ. ΦΕΚ 592/Β΄/11-05-06 (Τ)
2) ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (πρώην ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ μετονομασία ΦΕΚ 166/Α΄/94)
τηλ. 231-0-996680-1
Α. ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ της εξής τομείς:

Α΄ ΤΟΜΕΑΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ α. Αγία Γραφή β. Πατερική Γραμματεία γ. Θρησκειολογία
Β΄ ΤΟΜΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
α. Ιστορία της Εκκλησίας β. Ελληνισμός και Ορθοδοξία γ. Δογματική και Συμβολική Θεολογία
Γ΄ ΤΟΜΕΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ
α. Λειτουργική β. Χριστιανική Αρχαιολογία και Τέχνη γ. Αγιολογία δ. Βυζαντινή Μουσικολογία και Ψαλτική Τέχνη
Δ΄ ΤΟΜΕΑΣ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ, ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
α. Κανονικό Δίκαιο – Ποιμαντική – Ιεραποστολική β. Παιδαγωγική – Ποιμαντική Ψυχολογία
γ. Χριστιανική Ηθική – Κοινωνιολογία
Β. ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ
ΦΕΚ 259/Β΄/12-4-94 τροπ. ΦΕΚ 663/Β΄/24-5-00 αντικ. ΦΕΚ 1156/Β΄/30-7-04 (T) τροπ.ΦΕΚ 1375/Β΄/04-10-05 τροπ.ΦΕΚ 1056/Β’/28-06-07

Διαβάστε περισσότερα

Στον Πρωθυπουργό αύριο ο Αρχιεπίσκοπος

πηγή: romfea
.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος αύριο Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2009, θα έχει συνάντηση με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας κ. Γεώργιο Παπανδρέου.
Η συνάντηση του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου με τον Πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου, θα γίνει στο Μέγαρο Μαξίμου και ώρα 11:30.

Διαβάστε περισσότερα

Βιβλιοπαρουσίαση: Αρχιμ. Μαξίμου Παναγιώτου, Νεανικές Αναζητήσεις (Α΄ τόμος: Ζητήματα Πίστεως)

Κυκλοφορεί το βιβλίο

.

"Νεανικές Αναζητήσεις - Α΄ τόμος: Ζητήματα Πιστεως"

του Αρχιμανδρίτη Μαξίμου Παναγιώτου

.

Το βιβλίο απαντά σε πολλά ερωτήματα που θέτουν οι νέοι γύρω από τα ζητήματα της Πίστης μας. Είναι ένα βιβλίο γραμμένο με τρόπο απλό και κατανοητό στους νέους μας αλλά την ίδια στιγμή ένα απαραίτητο εγχειρίδιο για κάθε θεολόγο εκπαιδευτικό, κάθε κατηχητή και κάθε ιερέα.

Κεντρική Διάθεση:
Εκδόσεις Σταμούλη Α.Ε. Αβέρωφ 2 Αθήνα
Τηλ. 210-5238305, 210-5238959

Ο συγγραφές π. Μάξιμος Παναγιώτου αναφέρει χαρακτηριστικά στην Εισαγωγή του βιβλίου:
Η εφηβεία αποτελεί ένα σπουδαίο στάδιο στην ανάπτυξη του ανθρώπου. Οι έφηβοι, καθώς αναπτύσσουν έντονα τη λογική τους σκέψη, κατακλύζονται από πολλά και ποικίλα ερωτήματα και αναζητήσει για το νόημα της ζωής και του κόσμου. Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο σε ζητήματα πίστεως............

Θα ακολουθήσουν και δύο άλλα βιβλία αφιερωμένα σε ζητήματα χριστιανικής λατρείας και πνευματικής ζωής. Ο συγγραφέας τόλμησε τη σύνταξη του κειμένου αυτού από πόνο για τη νεότητα και με την προσδοκία να βοηθηθούν οι νέοι μας στις πνευματικές τους αναζητήσεις.
Το σύνολο των αναζητήσεων-ερωτήσεων καλύπτουν ένα μικρό φάσμα του συνόλου των αναζητήσεων των νέων. Οι απαντήσεις αποτελούν μια διακινδύνευση και δε φιλοδοξούν να καλύψουν πλήρως το εύρος και το βάθος των διαπραγματεύσιμων θεμάτων, αλλά να δώσουν ένα έναυσμα σκέψης και προβληματισμού. Το κάθε θέμα, για να διευκρινισθεί σφαιρικά, χρειάζεται ολόκληρο βιβλίο.
Ο κεντρικός κορμός των ερωτήσεων προέρχεται από την ενασχόληση του συγγραφέα με τη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών σε Λύκεια και Γυμνάσια, από τη διδασκαλία του σε Κατηχητικά Σχολεία και Κατασκηνώσεις και από την επικοινωνία του με τους νέους στο Μυστήριο της Εξομολόγησης. Το υπόλοιπο μέρος προέρχεται από τις συλλογές νεανικών ερωτημάτων από τους εκλεκτούς θεολόγους καθηγητές π. Ανδρέα Κονάνο και κ. Στέργιο Μπούγια.
Προτιμήθηκε από το συγγραφέα το μονοτονικό σύστημα γραφής, αν και το θεωρεί παραποίηση της ελληνικής γλώσσας, για να μπορούν οι σημερινοί νέοι πιο εύκολα να προσεγγίσουν το κείμενο.
Το τελευταίο τμήμα του βιβλίου, που παρουσιάζει κάποιες θέσεις του Κορανίου, παραπέμπει στη μετάφραση του Κορανίου, που έγινε από επιτροπή Αράβων ελληνιστών καθηγητών του Πανεπιστημίου του Καΐρου ελ-Έζχερ και εκδόθηκε από το συγκρότημα του Βασιλιά Φαχντ για την εκτύπωση του Ιερού Κορανίου στη Μεδίνα Μουνάββαρα της Σαουδικής Αραβίας το 2.000 μ. Χ. (1421 έτος Εγίρας). Τα νούμερα των παραπομπών του Κορανίου παραπέμπουν το μεν πρώτο στο Κεφάλαιο-Σούρα, το δε δεύτερο στο στίχο.
Το βιβλίο αυτό δεν απευθύνεται μόνο στους νέους, αλλά και στους γονείς, αναδόχους και εκπαιδευτικούς, που ενδιαφέρονται για τη θρησκευτική αγωγή των νέων μας.
Ευχαριστώ τον ομότιμο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Νικόλαο Μητσόπουλο για τη μελέτη των κεντρικών δογματικών θεμάτων και τις βελτιωτικές παρατηρήσεις του. Ευχαριστώ το φυσικό και θεολόγο π. Ιωάννη Κωστώφ και το φυσικό και φυσιογνώστη καθηγητή Μέσης Εκπαίδευσης κ. Αντωνέλλη Άγγελο για τις συμβουλές και συμβολές τους στο θέμα της θεωρίας της Εξέλιξης. Ευχαριστώ τον π. Βασίλειο Γεωργόπουλο, στέλεχος του Γραφείου επί των αιρέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, τον κ. Νικόλαο Μαυρομάγουλο και τον κ. Μανώλη Καλομοίρη για τις συμβουλές τους στα αντιαιρετικά θέματα. Ευχαριστώ το ζωγράφο-αγιογράφο κ. Γεώργιο Κόρδη για τη ζωγραφιά του εξωφύλλου και τη δακτυλογράφο-γραμματέα κ. Στέλλα Ξεπαπαδάκη για την ηλεκτρονική δακτυλογράφηση του χειρόγραφου κειμένου. Τέλος, ευχαριστώ τον π. Δανιήλ Γούβαλη που αφιέρωσε πολύ από τον πολύτιμο χρόνο του και διάβασε όλο το κείμενο επισημαίνοντας θεολογικές και γλωσσικές αβλεψίες.
Εύχομαι ο Θεός να φωτίζει όλους μας και ιδιαίτερα τους νέους στην αναζήτηση Του και στην επικοινωνία μαζί Του.
Αρχιμ. Μάξιμος Παναγιώτου
_________________________
Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά από τα ερωτήματα στα οποία απαντά το βιβλίο:
1. Μήπως κι άλλες Θρησκείες έχουν ψήγματα αλήθειας;
2. Πού ήταν ο Χριστός από τα δώδεκα έως τα τριάντα Του χρόνια;
3. Πού οφείλονται οι δυστυχίες της ζωής;
4. Η Παναγία είχε κι άλλα παιδιά εκτός από το Χριστό;
5. Ο Ιούδας δε μετανόησε, όταν επέστρεψε τα τριάντα αργύρια;
6. Η θεωρία της εξέλιξης μπορεί να στηριχθεί στην Αγία Γραφή;
7. Πού βρίσκεται και τι κάνει η ψυχή μετά το θάνατο;
8. Υποκρύπτεται στην Αγία Γραφή η μετενσάρκωση;
9. Τι είναι η κόλαση;
10. Μήπως οι άνθρωποι φαντάσθηκαν το διάβολο προσωποποιώντας το κακό;
11. Γιατί ο Θεός κάποιους τους παίρνει πρόωρα;
12. Τι είναι ο πνευματισμός;
13. Σήμερα που υπάρχει η τάση της συναδέλφωσης των λαών, μήπως τα δόγματα ευνοούν τη διαίρεση;
14. Πώς ισχυρίζονται οι παπικοί ότι ο πάπας είναι αλάθητος;
15. Σε τι διαφέρουν οι προτεστάντες από την Ορθόδοξη Εκκλησία;
16. Γιατί οι «μάρτυρες του Ιεχωβά» δε δέχονται τη μετάγγιση αίματος;
17. Τι είναι ο ιερός πόλεμος, το τζιχάντ κατά το Κοράνιο;

Διαβάστε περισσότερα

Ένα σεμινάριο για το μάθημα των Θρησκευτικών που γεννά πολλά ερωτήματα

Το Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος (με Διευθυντή τον καθηγητή Μάριο Μπέγζο) διοργανώνει σεμινάρια για το μάθημα των Θρησκευτικών, τα οποία τελούν υπό την αιγίδα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.
Αν και τα ονόματα των επιμορφωτών δεν αναφέρονται στη σχετική ανακοίνωση, ωστόσο σημειώνονται τα εξής.......

«Την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών έχουν αναλάβει μέλη ΔΕΠ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, τα στελέχη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου που έχουν την ευθύνη του μαθήματος των Θρησκευτικών, Σχολικοί Σύμβουλοι, Συγγραφείς διδακτικών εγχειριδίων του μαθήματος και ειδικοί επιστήμονες».
Είναι η γνωστή ομάδα ευρω-θεολόγων της πολυπολιτισμικότητας που υποστηρίζει σε κάθε ευκαιρία την αλλαγή του ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών.
Το παραδοξότερο όμως σημειώνεται αμέσως μετά: «Στην επιμόρφωση θα συμμετάσχει και ο Συνήγορος του Παιδιού». Ο Συνήγορος του Παιδιού είναι ένας από τους Βοηθούς του γνωστού Συνηγόρου του Πολίτη που δίωξε και συνεχίζει να διώκει το μάθημα των Θρησκευτικών. Τώρα διώκτες και σχεδιαστές του μαθήματος κάθονται στο ίδιο τραπέζι; Θεολόγοι και Συνήγορος μαζί; Τι σχεδιάζει η ομάδα Θεολόγων του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και συνεργάζεται με το Συνήγορο; Ποια γραμμή πάει να χαράξει η νέα κυβέρνηση για το μάθημα των Θρησκευτικών; Η «άνομη» συνεργασία Συνηγόρου και Θεολόγων του Υπουργείου μάς κάνει ιδιαίτερα ανήσυχους για το τι σχεδιάζεται για το μάθημά μας.
Αλλά ας θυμηθούμε λίγο τι γράφει ο Συνήγορος του παιδιού στην επίσημη ιστοσελίδα του για το μάθημα των Θρησκευτικών: «Κατά την άποψη του Συνηγόρου, το μάθημα είναι μεν υποχρεωτικό, αλλά δικαίωμα απαλλαγής από αυτό έχουν όλοι οι μαθητές, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους, εφόσον οι γονείς τους -ή οι ίδιοι όταν είναι ενήλικοι- δηλώσουν εγγράφως ότι επιθυμούν να μη συμμετέχουν σε αυτό, για λόγους συνείδησης».
Ξεκάθαρα ο Συνήγορος ζητάει προαιρετικό μάθημα Θρησκευτικών. Τι περιμένουν τώρα οι Θεολόγοι από την παρουσία του Συνηγόρου στα σεμινάρια;
Και κάτι τελευταίο. Το Διορθόδοξο Κέντρο ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος. Έχουν συνειδητοποιήσει ο Αρχιεπίσκοπος και οι άλλοι αρχιερείς τι σχεδιάζεται και προωθείται για το μάθημα των Θρησκευτικών μέσα στην ίδια την καρδιά της Εκκλησίας; Έχουν μελετήσει τις απόψεις των Θεολόγων στους οποίους αναθέτουν τη διεύθυνση κέντρων και εντύπων της Εκκλησίας; Αν όχι, τότε καλόν είναι να ασχοληθούν άμεσα με τα ερωτήματα που θέτουμε. Αν ναι, τότε δυστυχώς η Διοικούσα Εκκλησία με τη θέλησή της αλώθηκε από οικουμενιστές ευρω-θεολόγους, και τούτο είναι τουλάχιστον τραγικό.

Διαβάστε περισσότερα

Ένωση "Κοσμάς Φλαμιάτος", Σκληρή τιμωρία επέβαλε ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος σε 20 μοναχές

Φιλορθόδοξος Ένωσις Κοσμάς Φλαμιάτος
Έδρα: Βασ. Ηρακλείου 30, 546 24 Θεσσαλονίκη, Τηλ. 697-2176314, E-Mail: kflamiatos@yahoo.gr,
Αλληλογραφία: Τ.Θ. 135, 421 00 Τρίκαλα
ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ EΝΩΣΕΩΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΙΕΡΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ EΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ EΛΛΑΔΟΣ

Σκληρή, αντικανονική και αυθαίρετη τιμωρία επέβαλε
ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος σε 20 μοναχές

Θα μας συγχωρήσετε, να γράψουμε –ως παθόντες[1] – τα παρακάτω, εκδηλώνοντας την ελάχιστη συμπαράστασή μας προς τις διωκόμενες μοναχές, και να παρακαλέσουμε την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος να επιστήσει την προσοχή στον Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο, ο οποίος με τις αντορθόδοξες και ετσιθελικές του ενέργειες δημιουργεί προβλήματα στην Μητρόπολή του, που εκθέτουν την Εκκλησία του Χριστού, δείχνοντας ότι αντιλαμβάνεται την Εκκλησία ως τσιφλίκι του, στο οποίο μπορεί να κάνει ό,τι θέλει..........

Να σημειώσουμε ένα παράδειγμα: έχει περάσει ένας χρόνος περίπου από τότε, που ο εν λόγω Μητροπολίτης παραχώρησε Ορθόδοξο Ιερό Ναό σε Παπικούς, παρά την αντίδραση των πιστών της Καλαμάτας, που του υπενθύμισαν ότι αυτό απαγορεύεται από τους Ι. Κανόνες της Εκκλησίας (παραδόξως, η Ι. Σύνοδος γι’ αυτή του την ενέργεια ακόμα …σιωπά!).
1. Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας, λοιπόν, τιμώρησε αυθαίρετα και δεσποτικά είκοσι περίπου μοναχές της Ι. Μονής Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης Καλαμάτας, με το επιτίμιο της ακοινωνησίας, χωρίς να τηρήσει τη διαδικασία που ορίζουν οι Ι. Κανόνες και είναι υποχρεωτική σε μια δημοκρατική κοινωνία: δηλαδή, χωρίς να συντάξει κατηγορητήριο, να το ανακοινώσει στις μοναχές, να τις καλέσει σε απολογία, να γίνει η δίκη από το αρμόδιο όργανο, κ.λπ. Τις τιμώρησε αναφέροντας έτσι, γενικά και αόριστα, ότι οι μοναχές υπέπεσαν σε ανυπακοή και επέδειξαν απρεπή συμπεριφορά προς τους ιερείς.
Οι μοναχές, όμως, από τη μεριά τους υποστηρίζουν πως τα πράγματα δεν έγιναν έτσι. Αντιθέτως καταγγέλλουν, όπως πληροφορηθήκαμε, ότι ο Δεσπότης ήθελε να επιβάλει –σε συνεννόηση με την ηγουμένη– απόφαση που δεν αποδέχτηκαν ούτε το ηγουμενοσυμβούλιο, ούτε οι 21 (από τις 24) μοναχές που διαθέτει το μοναστήρι. Αυτό έφερε διχασμό στην Αδελφότητα.
Μετά το γεγονός αυτό ο ιερέας, που είχε διορίσει πρόσφατα ο Μητροπολίτης στο Μοναστήρι (και ο οποίος, μάλιστα, δεν είναι ο εξομολόγος των μοναζουσών), καθώς κοινωνούσε μοναχή έλεγε: «Σε κοινωνώ αναξίως», προσβάλλοντας έτσι την προσωπικότητά της. Επίσης, ό ίδιος, μοιράζοντας το αντίδωρο σε κά-ποιες μοναχές έλεγε: «Άνθρακας (να αποβεί) για σένα το αντίδωρο»! Τελευταία δε την 28ην Οκτωβρίου, αρνήθηκε να κοινωνήσει μοναχή λέγοντάς της εις επήκοον των παρευρισκομένων πιστών ότι είναι ανάξια να κοινωνήσει(!) όπως αναφέρει και ο τοπικός Τύπος (30/10/09). Δηλαδή, πρωτάκουστα πράγματα, αν αποδει-χτούν αληθινές οι καταγγελίες.
Αντί, λοιπόν, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας να θεραπεύσει την κατάσταση, να εξετάσει αν έχουν ούτως τα πράγματα –ποια ήταν η ευθύνη της ηγουμένης, των μοναζουσών, του ιερέως, το ενδεχόμενο να έχει και ο ίδιος μερίδιο ευθύνης– επέβαλε αυθαίρετα την σκληρή αυτή ποινή, που βέβαια δεν είχε κανένα δικαίωμα να επιβάλει χωρίς τις προβλεπόμενες διαδικασίες, αφού το επιτίμιο δεν είχε σχέση με εξομολόγησή τους σ’ αυτόν, δεν επεβλήθη κατόπιν εξομολογήσεως κάποιου αμαρτήματος ως μέσον θεραπευτικό, αλλ’ ως τιμωρία.
Ο δρόμος που επέλεξε ο Μητροπολίτης, το μόνο που επέτυχε είναι να προσβάλλει τις προσωπικότητες των μοναζουσών, να δυσφημίσει το μοναστήρι, να προσθέσει νέα προβλήματα στην Διοίκηση της Εκκλησίας και να φέρει σε δύσκολη θέση τους συνεπισκόπους του, οι οποίοι (αν λάβουμε υπ’ όψιν κάποιες παρόμοιες περιπτώσεις του πρόσφατου παρελθόντος) θα πάρουν το μέρος του ή θα προσπαθήσουν να συγκαλύψουν το γεγονός, δυσφημώντας για άλλη μια φορά την Εκκλησία, ως προς τον τρόπο απονομής δικαιοσύνης.
Αυτή, βέβαια, είναι η μία όψη του νομίσματος, σημαντική για το συγκεκριμένο μοναστήρι και τον τρό-πο διοικήσεως της Εκκλησίας από τους Επισκόπους, που φαντάζει, όμως, ως παρωνυχίδα. Γιατί υπάρχει και η άλλη πλευρά, που ασφαλώς δεν θα την εκθέσουν οι μοναχές. Και ποια είναι αυτή;
2. Ο Μητροπολίτης τιμώρησε τις μοναχές όπως τουλάχιστον δείχνουν τα πράγματα άδικα, αλλά οπωσδήποτε αντι-κανονικά, για κάποια αόριστη και αδιερεύνητη ανυπακοή.
Όμως ο ίδιος, πριν μερικές μέρες, στην Κύπρο –όπου εστάλη ως εκπρόσωπός μας (δηλαδή όλων των μελών της Εκκλησίας της Ελλάδος) – διέπραξε συγκεκριμένη ανυπακοή και μεγάλο Κανονικό παράπτωμα. Παρέβη Ιερούς Κανόνες Οικουμενικών Συνόδων, αλλά και την πρόσφατη «Οδηγία» (14/10/09) της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Παρευρεθείς στην Μικτή Επιτροπή του Θεολογικού Διαλόγου στην Πάφο, συμμετέσχε σε διαδικασία που απαγορεύουν οι Ι. Κανόνες και που ειδικά του απαγόρευσε η ίδια η Ιεραρχία που τον έστειλε: αποδέχτηκε την διαδικασία των συμπροσευχών και συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς καρδινάλιους και Ουνίτες.
Αν οι Οικουμενιστές Επίσκοποι και ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας γράφουν τους Ιερούς Κανόνες στα παλαιότερα των υποδημάτων τους για θέματα σοβαρά, όταν δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του την Ιεραρχία της Εκκλησίας που σαφώς του υπέδειξε να μη συμπροσευχηθεί, γιατί θα σεβαστεί είκοσι μοναχές και το κοινό αίσθημα των πιστών και θα δείξει δικαιοσύνη, πατρική αγάπη και ποιμαντική μέριμνα;
Περιμένουμε την δέουσα και επιβαλλόμενη αντίδραση των Ιεραρχών και των πιστών γι’ αυτές τις αντι-κανονικές ενέργειες του Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου. Θα υπάρξει;

Για την Φιλορθόδοξη Ένωσι «Κοσμάς Φλαμιάτος»
ο Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
ο Γραμματέας Σημάτης Παναγιώτης
__________________________________________
[1]Ο Γραμματέας της Ενώσεώς μας, επειδή αρθρογράφησε κατά των αντορθόδοξων και οικουμενιστικών απόψεων και ενεργειών του Μητροπολίτη Καλαβρύτων είχε δεχθεί προ ετών παρόμοιο επιτίμιο από τον επιχώριο Μητροπολίτη κ. Αμβρόσιο, ο οποίος προσπάθησε να παραχωρήσει Ορθόδοξο Ιερό Ναό σε Παπικούς και αποδέχεται την οικουμενιστικής εμπνεύσεως «γραμμή», πως το filioque δεν αποτελεί αιρετική δοξασία, ο Παπισμός δεν είναι αίρεση, αλλ’ είναι Εκκλησία με μυστήρια, και άλλες τέτοιου είδους οικουμενιστικές θέσεις

Διαβάστε περισσότερα

Ηλεκτρονική υποβολή αιτήσεων για μεταπτυχιακά στις «Σπουδές στην Ορθόδοξη Θεολογία» του Ανοιχτού Πανεπιστημίου

Από την 1η Νοεμβρίου μέχρι την 10η Δεκεμβρίου 2009 θα γίνει η ηλεκτρονική υποβολή αιτήσεων για τα προγράμματα σπουδών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Ανάμεσα στις άλλες θέσεις υπάρχουν και 90 θέσεις για Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα με θέμα «Σπουδές στην Ορθόδοξη Θεολογία».
Η σχετική Ανακοίνωση του Ανοικτού Πανεπιστημίου αναφέρει:.......

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
Πρόσκληση για την Εκδήλωση Ενδιαφέροντος Φοιτητών σε 6 Προπτυχιακά και
26 Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών

Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο σύμφωνα με την υπ’ αριθ. Φ.253.1/87498/Β6 (ΦΕΚ 1558 Β’/30-07-2009) Υπουργική Απόφαση για τα Προπτυχιακά και την υπ’ αριθ. 62216/B7 (ΦΕΚ 1530 Β΄/27-7-2009) Υπουργική Απόφαση για τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα προσφέρει, για το ακαδημαϊκό έτος 2010-2011, 6 Προπτυχιακά και 26 Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών με τον ακόλουθο αριθμό θέσεων ανά Πρόγραμμα Σπουδών:

ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
1. Σπουδές στις Φυσικές Επιστήμες (500 θέσεις)
2. Πληροφορική (1000 θέσεις)
3. Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οργανισμών (1000 θέσεις)
4. Σπουδές στον Ελληνικό Πολιτισμό (800 θέσεις)
5. Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό (800 θέσεις)
6. Ισπανική Γλώσσα και Πολιτισμός (100 θέσεις)

ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ
1. Διοίκηση Επιχειρήσεων (ΜΒΑ) (240 θέσεις)
2. Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων (120 θέσεις)
3. Διοίκηση Μονάδων Υγείας (170 θέσεις)
4. Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας του Ε.Σ.Υ. (30 θέσεις)
5. Τραπεζική (235 θέσεις)
6. Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων (200 θέσεις)
7. Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός Πόλεων και Κτιρίων (100 θέσεις)
8. Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός Έργων Υποδομής (90 θέσεις)
9. Διασφάλιση Ποιότητας (235 θέσεις)
10. Σεισμική Μηχανική και Αντισεισμικές Κατασκευές (90 θέσεις)
11. Διαχείριση Τεχνικών Έργων (160 θέσεις)
12. Μεταπτυχιακή Εξειδίκευση στα Πληροφοριακά Συστήματα (150 θέσεις)
13. Διαχείριση Αποβλήτων (90 θέσεις)
14. Προχωρημένες Σπουδές στη Φυσική (60 θέσεις)
15. Κατάλυση και Προστασία του Περιβάλλοντος (45 θέσεις)
16. Μεταπτυχιακή Ειδίκευση Καθηγητών Φυσικών Επιστημών (120 θέσεις)
17. Μεταπτυχιακές Σπουδές στα Μαθηματικά (60 θέσεις)
18. Τεχνολογία Υλικού και Λογισμικού: Σχεδίαση και Ανάπτυξη Διάχυτων Συστημάτων Υπολογισμού (60 θέσεις)
19. Γραφικές Τέχνες – Πολυμέσα (60 θέσεις)
20. Σχεδιασμός Φωτισμού – Πολυμέσα (45 θέσεις)
21. Μεταπτυχιακή Ειδίκευση Καθηγητών Αγγλικής Γλώσσας (100 θέσεις)
22. Μεταπτυχιακή Ειδίκευση Καθηγητών Γερμανικής Γλώσσας (70 θέσεις)
23. Μεταπτυχιακή Ειδίκευση Καθηγητών Γαλλικής Γλώσσας (90 θέσεις)
24. Σπουδές στην Εκπαίδευση (350 θέσεις)
25. Εκπαίδευση Ενηλίκων (140 θέσεις)
26. Σπουδές στην Ορθόδοξη Θεολογία (90 θέσεις)

• Η προσφορά των σπουδών γίνεται με τη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως διδασκαλίας.
• Η έναρξη των σπουδών για τα παραπάνω προγράμματα θα γίνει το Φθινόπωρο του 2010.
• Η επιλογή των φοιτητών θα γίνει με δημόσια και ανοιχτή ηλεκτρονική διαδικασία (κλήρωση).
• Οι φοιτητές συμμετέχουν στις δαπάνες των σπουδών τους σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 6, του άρθρου 5 του Ν.2552/97 όπως αυτές καθορίζονται από τις οικείες Υπουργικές Αποφάσεις.

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να επισκεφθούν την ιστοσελίδα του Ε.Α.Π. στο διαδίκτυο www.eap.gr,<